Γιωσέφ Ελιγιά

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
(Ανακατεύθυνση από Γιοσέφ Ελιγιά)
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γιωσέφ Ελιγιά
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Ιωσήφ Καπούλια (Ελληνικά)
Γέννηση1901
Ιωάννινα
Θάνατος29  Ιουλίου 1931
Αθήνα
Αιτία θανάτουΤύφος
Τόπος ταφήςΠρώτο Νεκροταφείο Αθηνών
ΕθνικότηταΕβραίοι και Έλληνες
Χώρα πολιτογράφησηςΕλλάδα
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΝέα ελληνική γλώσσα
Εβραϊκά
Γαλλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητασυγγραφέας
ποιητής

Ο Γιωσέφ Ελιγιά ή Γιοσέφ Ελιγιά ή Ιωσήφ Καπούλια, όπως ήταν το πραγματικό του όνομα (Ιωάννινα, 1901Αθήνα, 29 Ιουλίου 1931), ήταν Ελληνοεβραίος ποιητής, μελετητής και μεταφραστής.

Η ζωή του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1901 και σπούδασε στο γαλλόφωνο γυμνάσιο της Alliance Israélite. Το 1922 πήγε στην Αθήνα και εργάστηκε σε ιδιωτικά σχολεία ως καθηγητής της γαλλικής γλώσσας. Το 1930 διορίστηκε καθηγητής της γαλλικής στο Γυμνάσιο του Κιλκίς, από όπου μεταφέρθηκε εσπευσμένα στην Αθήνα και πέθανε στο Νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» από τύφο το 1931. Ο τάφος του βρίσκεται στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Το έργο του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Συνεργάστηκε με τα περιοδικά Νουμάς, Νέα Εστία, κ.ά. Μέχρι το θάνατό του υπήρξε τακτικός συνεργάτης της Μεγάλης Ελληνικής Εγκυκλοπαίδειας του Πυρσού, για την οποία έγραψε διάφορα άρθρα για την εβραϊκή θρησκεία και φιλολογία. Έγραψε επίσης ποιήματα και κριτικές, και μετέφρασε εβραϊκά κείμενα, κυρίως από τη Βίβλο, όπως το Άσμα Ασμάτων, τη Ρουθ, τους Ψαλμούς κ.ά. Παράλληλα όμως έκανε γνωστή στην Ελλάδα και την νεότερη εβραϊκή ποίηση και πεζογραφία. Μετά το θάνατό του, το 1938 ο σύλλογος Μπενέ Μπερίθ εξέδωσε στη Θεσσαλονίκη τα συγκεντρωμένα Ποιήματα του, με εισαγωγή, ανάλυση και βιογραφικό σημείωμα από τον Γ.Κ. Ζωγραφάκη[1]. Το 1944 κυκλοφόρησε στην Αμερική ένας τόμος με ποιήματά του μεταφρασμένα από τη Ραίη (Ραχήλ) Ντάλβεν[2]. Πολλά χρόνια μετά τον θάνατό του, κυκλοφόρησαν οι μεταφράσεις του από τα Εβραϊκά στα Νέα Ελληνικά[3]. Τα άπαντά του κυκλοφόρησαν μόλις το 2009[4].

Τα ποιήματά του τα χαρακτηρίζει ένας τόνος βιβλικός, συχνά ανάμικτος με ερωτισμό και ιδεαλισμό και με κάποια ειδυλλιακή φυσιολατρεία. Παρέμεινε πιστός του μετρικού και του ομοιοκατάληκτου στίχου και δεν ακολούθησε τις νέες μορφές τεχνικής που υιοθέτησαν οι σύγχρονοί του. Από το 1997 έχει καθιερωθεί η διδασκαλία της ποίησης του Γιωσέφ Ελιγιά στα τμήματα της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Το πρόσωπο του Γιωσέφ Ελιγιά και οι διωγμοί που υπέστη από τους ομοθρήσκους του λόγω των αριστερών του ιδεών αναφέρονται έμμεσα στο πολύ γνωστό διήγημα του Δημήτρη Χατζή «Σαμπεθάι Καμπιλής»[5], το οποίο συμπεριλαμβάνεται στην συλλογή διηγημάτων Το τέλος της μικρής μας πόλης.

Πηγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος Λαρούς, τόμ. 19.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ελιγιά, Γιωσέφ (1938). Ζωγραφάκης, Γ.Κ., επιμ. Ποιήματα. Θεσσαλονίκη: Βιβλιοθήκη Μπενέ Μπερίθ. σελίδες xxx + 172. 
  2. Eliyia, Joseph (1944). Poems. Μτφρ. Dalven, Rae. New York: Anatolia Press. σελ. 205. 
  3. Ελιγιά, Γιωσέφ (1967). Ζωγραφάκης, Γιώργος, επιμ. Ποίηση – Μεταφράσεις: Άσμα Ασμάτων, Ψαλμοί, Νεώτεροι Εβραίοι ποιητές. Αθήνα: Δωδώνη. σελ. 208. 
  4. Ελιγιά, Γιωσέφ (2009). Ναρ, Λέων Α., επιμ. Άπαντα. Τόμοι 1 και 2. Αθήνα: Γαβριηλίδης. ISBN 9789603364962. 
  5. Αμπατζοπούλου, Φραγκίσκη (1998). Ο Άλλος εν διωγμώ. Η εικόνα του Εβραίου στη λογοτεχνία. Ζητήματα ιστορίας και μυθοπλασίας. Αθήνα: Θεμέλιο. ISBN 9789603102304. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]