Γη του Ισραήλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Διάφορες ερμηνείες της Βιβλικής αφήγησης της έκτασης της Αυτοκρατορίας του Δαβίδ

Γη του Ισραήλ (εβραϊκά: אֶרֶץ יִשְׂרָאֵל, Eres Yisrael) είναι ένα όνομα για το έδαφος περίπου που αντιστοιχεί στην περιοχή που καλύπτεται από το Νότιο Λεβάντες (επίσης γνωστό ως Χαναάν [από τους αρχικούς κατοίκους της γης, σύμφωνα με την Αγία Γραφή], Παλαιστίνη [όπως ονομάστηκε η Ρωμαϊκή επαρχία Ιουδαία μετά την λήξη της εξέγερσης Μπαρ Κοχβά], η Γη της Επαγγελίας [από τη βιβλική υπόσχεση της γης στον Αβραάμ και τον εγγονό του Ιακώβ (που ονομάζεται Ισραήλ) και τους γιους του στο διηνεκές], ή απλά Άγιοι Τόποι [από την θρησκευτική σημασία του στην εβραϊκή, χριστιανική και ισλαμική θρησκεία]).

Η θρησκευτική πίστη ότι η περιοχή είναι κληρονομιά του Εβραϊκού λαού από το Θεό βασίζεται στην Τορά, ειδικά τα βιβλία της Γένεσης και Εξόδου, καθώς και στους Προφήτες. Σύμφωνα με το βιβλίο της Γένεσης, η γη που υποσχέθηκε ο Θεός στους απογόνους του Αβραάμ μέσω του γιου του, Ισαάκ και στους Ισραηλίτες, τους απογόνους του Ιακώβ, εγγονού του Αβραάμ. Από μια κυριολεκτική ανάγνωση του κειμένου προκύπτει ότι η υπόσχεση της γης είναι (ή ήταν σε ένα χρόνο), ένα από τα βιβλικά συμβόλαια ανάμεσα στον Θεό και τους Ισραηλίτες.

Επιπλέον ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]