Γεώργιος ΦιτςΚλάρενς του Μάνστερ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Γεώργιος ΦιτςΚλάρενς του Μάνστερ
1st Earl of Munster.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
George FitzClarence, 1. Earl of Munster (Αγγλικά)
Γέννηση 29  Ιανουαρίου 1794[1]
Λονδίνο
Θάνατος 20  Μαρτίου 1842[1]
Λονδίνο
Αιτία θανάτου τραύμα από πυροβολισμό
Συνθήκες θανάτου αυτοκτονία
Χώρα πολιτογράφησης Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Αγγλικά
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα λεβαντινολόγος[2]
πολιτικός
Οικογένεια
Τέκνα Γουλιέλμος ΦιτςΚλάρενς του Μάνστερ
Γονείς Γουλιέλμος Δ΄ του Ηνωμένου Βασιλείου και Δωροθέα Τζόρνταν
Αδέλφια Αύγουστος ΦιτςΚλάρενς
Ερρίκος ΦιτςΚλάρενς
Αδόλφος ΦιτςΚλάρενς
Φρειδερίκος ΦιτςΚλάρενς
Augusta FitzClarence Kennedy-Erskine
Ελισάβετ του Κλάρενς
Elizabeth Hay, Countess of Erroll
Amelia Cary, Viscountess Falkland
Lady Mary Fox
Sophia Sidney, Baroness De L'Isle and Dudley
Princess Charlotte of Clarence
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός στρατηγός/Βρετανικός Στρατός
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα μέλος της Βουλής των Λόρδων του Ηνωμένου Βασιλείου
Βραβεύσεις Εταίρος της Βασιλικής Εταιρίας

Ο Γεώργιος ΦιτσΚλάρενς, αγγλ. George FitzClarence (29 Ιανουαρίου 1794 - 20 Μαρτίου 1842) από τον Οίκο των Γουέλφων-Αννοβέρου ήταν 1ος κόμης του Μάνστερ (Munster). Έγινε υποστράτηγος του Βρετανικού στρατού.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Γεώργιος-Αύγουστος-Φρειδερίκος ήταν ο πρωτότοκος από τα νόθα τέκνα του Γουλιέλμου Δ΄ της Βρετανίας και της ερωμένης του Δωροθέας Τζόρνταν. Αν και ήταν μορφωμένος, τα γραπτά Αγγλικά του ήταν άσχημα. Το 1811 ο πατέρας του, μετά από μακροχρόνια σχέση με τη Δωροθέα, τη χώρισε και ο Γεώργιος προσδοκούσε από τον πατέρα του μόνο[3]. Υπηρέτησε ως αξιωματικός του στρατού κατά τον Πόλεμο της Ιβηρικής Χερσονήσου (1807-14) και μετά στην Ινδία. Ο πατέρας του ήταν υπερήφανος για τις ανδραγαθίες του, όχι όμως για το ποτό και τα τυχερά παιχνίδια, στα οποία ήταν επιρρεπής, όπως και τα αδέλφια του.

Το 1831 έγινε 1ος κόμης του Μάνστερ, 1ος υποκόμης του ΦιτςΚλάρενς, 1ος βαρόνος Τιούκσμπουρυ[4][5] και δύο έτη μετά Ιδιαίτερος Σύμβουλος. Ο Γεώργιος περίμενε περισσότερα από τον πατέρα του και οι αδελφοί του επίσης· σε συνδυασμό με τη διανοητική αστάθεια που είχε, ήρθε σε ρήξη[6]. Ο Γουλιέλμος Δ΄ αναστατωνόταν κάθε φορά που τον επισκεπτόταν ο Γεώργιος και όταν αυτός διέκοψε τις επαφές του, στενοχωρήθηκε. Δεν συμφιλιώθηκε ούτε όταν απεβίωσε η αδελφή του Σοφία ΦιτςΚλάρενς.

Έλαβε το βαθμό τού υποστράτηγου στο Βρετανικό στρατό και τη θέση τού βοηθού τού Στρατοπέδου (1830-37, 37-41). Ήταν υποδιοικητής στον Πύργο τού Λονδίνου (1831-33) και υπεύθυνος ασφάλειας & διοικητής στο κάστρο τού Ουίνδσορ (1833-42). Το 1841 εξελέγη πρόεδρος της Β. Ασιατικής Εταιρείας. Το 1842 αυτοκτόνησε στο Λονδίνο σε ηλικία 48 ετών[7] με ένα όπλο, που ήταν δώρο τού Γεωργίου Δ΄ της Βρετανίας. Όλοι στην οικογένειά του ήξεραν ότι είχε ένα παρανοϊκό αίσθημα καταδίωξης[8]. Ο γιατρός του είπε, ότι ο Γεώργιος έπασχε από παραφροσύνη και ίσως πορφυρία[9].

Κατέγραψε τις αναμνήσεις του στην Ιβηρική και είναι μέρος του έργου "Αναμνήσεις του πρόσφατου Πολέμου. Περιέχει την προσωπική αφήγηση του λοχαγού Κουκ, την ιστορία της εκστρατείας του 1809 στην Πορτογαλία από τον κόμη του Μάνστερ και μία αφήγηση της εκστρατείας στην Ολλανδία από τον Τ. Μούντη".

Οικογένεια[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Νυμφεύτηκε το 1819 τη Μαίρη Γουύνταμ[10], νόθα κόρη του Γεωργίου Γουίνταμ κόμη του Έγκρεμοντ και είχε τέκνα:

  • Αδελαΐδα-Γεωργιάνα 1820-1883.
  • Αυγούστα-Μαργαρίτα 1822-1846, παντρεύτηκε τον Κνουτ-Φίλιππο βαρόνο Μπόντε.
  • Γουλιέλμος 1824-1901, 2ος κόμης του Μάνστερ.
  • Φρειδερίκος-Κάρολος-Γεώργιος 1826-1878.
  • Γεώργιος 1836-1894, λοχαγός. Ο εγγονός του Εδουάρδος-Κάρολος έγινε 6ος κόμης του Μάνστερ.
  • Εδουάρδος 1837-1855, απεβίωσε 18 ετών από τραύματα κατά την πολιορκία της Σεβαστουπόλεως στον Κριμαϊκό Πόλεμο.

Αναφορές σε Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 The Peerage. p10508.htm#i105073. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. Γερμανική Εθνική Βιβλιοθήκη, Κρατική Βιβλιοθήκη του Βερολίνου, Βαυαρική Κρατική Βιβλιοθήκη, Εθνική Βιβλιοθήκη της Αυστρίας: Gemeinsame Normdatei. Ανακτήθηκε στις 14  Μαρτίου 2015.
  3. Ziegler, Philip, William IV, William Collins, 1971, p. 108.
  4. London Gazette, 18803, 13 May 1831, p. 923
  5. Yvonne's Royalty: Peerage
  6. Ziegler, p. 158.
  7. Weir, Alison (1996),Britain's Royal Families, Random House:London. p304.
  8. Ziegler, p. 270.
  9. Van der Kiste, John, George Fitzclarence, Earl of Munster, Amazon KDP, 2012.
  10. Haines, Sheila; Lawson, Leigh (2007). Poor Cottages & Proud Palaces. The Hastings Press, p. 45.
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα George FitzClarence, 1st Earl of Munster της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).