Γεώργιος Άβλιχος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γεώργιος Άβλιχος
AVLIHOS-GEORGIOS.jpg
Γέννηση
Τεργέστη
Θάνατος
Αργοστόλι
Ιδιότητα ζωγράφος και ποιητής
Commons page Wikimedia Commons
Πορτραίτο κας Σουρμελή, Γεώργιος Άβλιχος, Ελαιογραφία σε μουσαμά, 64 x 49 εκ., Ιδιωτική Συλλογή.

Ο Γεώργιος Άβλιχος (2 Απριλίου 1842 - 1909)[1] ήταν Έλληνας λόγιος, ποιητής, μουσικός και κυρίως ζωγράφος.[2]

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Τεργέστη στις 2 Απριλίου 1842. Μητέρα του ήταν η σλοβενικής καταγωγής Γελτρούδη Πρίμιτζ που περίπου το 1850 μετοίκησε στην Κεφαλονιά και το 1851 παντρεύτηκε τον Ληξουριώτη έμπορο Γεώργιο Θ. Άβλιχο (πατέρα του ποιητή Μικέλη Άβλιχου, 1844-1917), του οποίου ο εννιάχρονος Γεώργιος έλαβε το επώνυμο.[1]

Σπούδασε ζωγραφική σε σχολή ελευθέρων σπουδών στην Νάπολη της Ιταλίας,[2] όπου ίσως να έλαβε και μαθήματα νομικών. Συνέχισε τις καλλιτεχνικές του σπουδές στην Γερμανία, για να επιστρέψει κατόπιν στην Κεφαλονιά όπου εργαζόταν ως βιβλιοθηκάριος παραδίδοντας ταυτόχρονα και μαθήματα ζωγραφικής.[2]

Ο Άβλιχος εκτός από ζωγράφος υπήρξε ποιητής και μουσικός. Έγραψε στη δημοτική γλώσσα ενώ το 1883 παρουσίασε στο κοινό το έμμετρο δράμα του Η καταστροφή των Ψαρών, το οποίο έκανε πρεμιέρα το ίδιο έτος στο Αργοστόλι. Επίσης ασχολήθηκε με τη μελοποίηση ποιημάτων.[2] Τα τελευταία χρόνια του βίου του ήταν δύσκολα κυρίως λόγω των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε αλλά και της κλονισμένης υγείας του.[2]

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άβλιχος Γεώργιος (1842 - 1909) Κοπέλα στο παράθυρο, 1877 Λάδι σε μουσαμά , 63,5 x 50,2 εκ. Αρ. έργου: Π.4167.

Στην ζωγραφική καταπιάστηκε κυρίως με τις προσωπογραφίες, την ηθογραφία και τη νεκρή φύση. Πίνακές του παρουσιάστηκαν στην έκθεση του Συλλόγου «Παρνασσός» το 1885 και στην Πανελλήνια Καλλιτεχνική Έκθεση του Ζαππείου το 1888. Ο Άβλιχος κατατάσσεται στους εκπροσώπους της επτανησιακής σχολής του 19ου αιώνα. Στο έργο του κυριαρχεί μια ιδιαίτερη ατμόσφαιρα που δίνει την αίσθηση της υπέρβασης της καθημερινότητας. Όσον αφορά τις προσωπογραφίες του, σε αυτές διακρίνονται η αρμονία των χρωμάτων όπως και ο ρεαλισμός στην απόδοση.[2] Επίσης ο Άβλιχος ήταν ένας από τους λίγους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα που απέφυγε τη χρήση της καφετιάς ασφάλτου των ακαδημαϊκών (την επονομαζόμενη και μπιτούμ) χρησιμοποιώντας αντί αυτού καθαρές και φωτεινές αποχρώσεις.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Τούλιος, Σπύρος Σ. (2015). «Η άγνωστη καταγωγή του Ληξουριώτη ζωγράφου, ποιητή και θεατρικού συγγραφέα Γεωργίου Γ. Άβλιχου», Κεφαλληνιακά Χρονικά 16. Αργοστόλι: Εταιρεία Κεφαλληνιακών Ιστορικών Ερευνών, σελ. 551-567. ISBN ISSN 1105-2988. 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 2,5 Εθνική Πινακοθήκη – 100 Χρόνια. Τέσσερις Αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής. Από τις Συλλογές της Εθνικής Πινακοθήκης και του Ιδρύματος Ευριπίδη Κουτλίδη. ΕΠΜΑΣ, Αθήνα 1999, σελ. 650.
  3. Εθνική Πινακοθήκη – 100 Χρόνια. Τέσσερις Αιώνες Ελληνικής Ζωγραφικής, Αθήνα 1999, σελ. 192.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]