Γεννάδειος Βιβλιοθήκη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Συντεταγμένες: 37°58′49″N 23°44′53″E / 37.9802°N 23.7481°E / 37.9802; 23.7481

Γεννάδειος Βιβλιοθήκη
Gennadius Library.jpg
Είδος βιβλιοθήκη
Διεύθυνση Σουηδίας 61
Γεωγραφικές Συντεταγμένες 37°58′49″N 23°44′53″E
Διοικητική υπαγωγή Δήμος Αθηναίων
Χώρα Ελλάδα
Έναρξη κατασκευής 1922

Η Γεννάδειος Βιβλιοθήκη είναι μία από τις σημαντικότερες βιβλιοθήκες της Ελλάδας και μία από τις δύο βιβλιοθήκες της Αμερικάνικης Σχολής Κλασσικών Σπουδών στην Αθήνα. Oνομάστηκε «Γεννάδειος» προς τιμήν του Γεωργίου Γενναδίου (1786-1854), μεγάλου Διδασκάλου του Γένους και πατέρα του ιδρυτή της Βιβλιοθήκης Ιωάννη Γενναδίου, διπλωμάτη, λογίου και λάτρη των βιβλίων. Η Βιβλιοθήκη στεγάζεται σε ένα συγκρότημα κτηρίων στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Λυκαβηττού.

Οι συλλογές της Βιβλιοθήκης καλύπτουν θέματα σχετικά με τη γλώσσα, τη λογοτεχνία, τις τέχνες, την ιστορία, την αρχαιολογία και τη φιλοσοφία. Επιπλέον, διαθέτει τα προσωπικά αρχεία γνωστών πολιτικών. Συνολικά, οι συλλογές της ξεπερνούν τους 100.000 τόμους και συνεχίζουν να αυξάνονται.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η ιστορία της Βιβλιοθήκης ξεκινάει το 1922 με την δωρεά της προσωπικής συλλογής του Ιωάννη Γενναδίου, που αριθμούσε τους 25.000 τόμους, [1]στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών με τον όρο να στεγαστεί χωριστά και να είναι ανοιχτή και προσιτή για όλους τους επιστήμονες όλων των εθνών.

Την ανέγερση του αρχικού κτιρίου της Βιβλιοθήκης στις αρχές του 20ού αιώνα ανέλαβε το αμερικανικό ίδρυμα Κάρνετζι (Carnegie). Το κτήριο οικοδομήθηκε σε έκταση στους νοτιοανατολικούς πρόποδες του Λυκαβηττού που παραχωρήθηκε από την Ελληνική Κυβέρνηση. Το αρχικό κτήριο της Βιβλιοθήκης, δείγμα νεοκλασικής αρχιτεκτονικής, σχεδιάστηκε από τους Αμερικανούς αρχιτέκτονες Τζων Βαν Πελτ και Στιούαρτ Τόμσον, ενώ στοίχισε περί τα 300.000 δολάρια της εποχής. Η ανέγερση πραγματοποιήθηκε μεταξύ 1923 και 1925.[2] Τα εγκαίνια της Βιβλιοθήκης έγιναν στις 23 Απριλίου του 1926 από τον Ιωάννη Γεννάδιο και τη σύζυγό του.

Ο τότε καθηγητής και Υπουργός Παιδείας και Δικαιοσύνης Ιωάννης Πολυγένης εργάστηκε εντατικά για την ευόδωση των προσπαθειών ίδρυσης της Βιβλοθήκης. Πρώτος διευθυντής της Γενναδείου Βιβλιοθήκης διετέλεσε ο Σίρλεϋ Χάουαρντ Γουέμπερ (Sirley Howard Weber) και επιμελήτρια η Ευρυδίκη Δημητρακοπούλου.

Από το 1999 οι χώροι της βιβλιοθήκης επεκτάθηκαν και εκσυγχρονίστηκαν. Τοποθετήθηκε κλιματισμός και κατασκευάστηκαν ένα καινούριο αμφιθέατρο και η ανατολική πτέρυγα του κτηρίου. Εγκαινιάστηκαν το 2005 μαζί με νέα γραφεία και αποθήκες για τα αρχεία του Γεννάδιου αλλά και την υπόλοιπη συλλογή. Τα έργα αυτά χρηματοδοτήθηλαν από εράνους στην Αμερική με τον Λόιντ Κότσεν (Lloyd Cotsen) να είναι ο κύριος δωρητής. Μέρος της αρχικής συλλογής του Γεννάδιου ψηφιοποιήθηκε και τοποθετήθηκε στο διαδίκτυο. Στα ψηφιοποιημένα αρχεία συμπεριλαμβάνονται τα λευκώματα και τα εφήμερά του.

Συλλογές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εκτός της μεγάλης συλλογής του Γενναδίου περιλαμβάνεται και η μεγάλη συλλογή του Χρήστου Ανδρούτσου. Οι παλαιές αυτές συλλογές περιλαμβάνουν ελληνικά έργα από την εποχή του Βυζαντίου, σειρές έργων περιηγητών που είχαν επισκεφθεί επί Τουρκοκρατίας τον Ελλαδικό χώρο και άλλα πολλά εκείνης της εποχής που υπερβαίνουν τους 5.000 τόμους. Πολλά δε εξ αυτών είναι τα αρχέτυπα και γενικά πολύ σπάνιες και ιστορικές εκδόσεις. Επίσης πολύ μεγάλος είναι ο αριθμός ελληνικών, ενετικών και μουσουλμανικών χειρογράφων με έξοχες μικρογραφίες. Ένα απότα πιο σημαντικά αποκτήματά του είναι το Τετραευάγγελο γραμμένο το 1226 από τον Βασίλειο πρωτονοτάριο Μελιτηνής.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Βασίλειος Σφυρόερας, «Γεννάδειος Βιβλιοθήκη», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.4(1964),στ.270
  2. Βασίλειος Σφυρόερας, «Γεννάδειος Βιβλιοθήκη», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.4(1964),στ.270
  3. Βασίλειος Σφυρόερας, «Γεννάδειος Βιβλιοθήκη», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.4(1964),στ.271

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Νεώτερον Εγκυκλοπαιδικόν Λεξικόν Ηλίου τ. 5ος, σσ. 82-83.
  • Βασίλειος Σφυρόερας, «Γεννάδειος Βιβλιοθήκη», Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαίδεια, τομ.4(1964),στ.270-271

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]