Γαλεώτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση

Στην ελληνική μυθολογία ο Γαλεώτης ήταν γιος του θεού Απόλλωνα και της Θεμιστώς, θυγατέρας του βασιλιά Ζαβίου. Ο Στέφανος Βυζάντιος αναφέρει ένα μύθο σύμφωνα με τον οποίο ο Γαλεώτης ταξίδεψε στη Σικελία μετά από ένα χρησμό που έλαβε από το Μαντείο της Δωδώνης. Εκεί έγινε ο γενάρχης των Γαλεωτών, ενός γένους που κληρονόμησε το μαντικό χάρισμα από τον Απόλλωνα δια του γιου του, του Γαλεώτη. Ο χρησμός έλεγε στον Γαλεώτη να αρχίσει το ταξίδι προς τα δυτικά και εκεί όπου ένας αετός θα άρπαζε το κρέας θυσίας, να σταματούσε και να ίδρυε βωμό.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emmy Patsi-Garin: Επίτομο λεξικό Ελληνικής Μυθολογίας, εκδ. οίκος «Χάρη Πάτση», Αθήνα 1969