Μετάβαση στο περιεχόμενο

Βόγιατζερ 1

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Βόγιατζερ 1
ΟργανισμόςNASA
Πύραυλος φορέαςTitan IIIE
Ημερομηνία εκτόξευσης5  Σεπτεμβρίου 1977
Τόπος εκτόξευσηςΣυγκρότημα εκτοξεύσεων 41
COSPAR ID1977-084A
Μάζα815 κιλά και 733 κιλά

To Βόγιατζερ 1 (αγγλ.:Voyager 1) είναι μη επανδρωμένο διαπλανητικό διαστημόπλοιο που εκτοξεύτηκε 16 ημέρες μετά το Βόγιατζερ 2, στις 5 Σεπτεμβρίου 1977, από το Ακρωτήριο Κανάβεραλ με προωθητικό σύστημα τον πύραυλο-φορέα Τιτάν IIIE-Κένταυρο. Η διαστημική του τροχιά ήταν έτσι προγραμματισμένη ώστε να πλησιάσει στον Ουρανό πολύ νωρίτερα από το δίδυμο Βόγιατζερ 2. Αρχικά το Βόγιατζερ 1 έφερε τον κωδικό Μάρινερ 11 και προοριζόταν να ενταχθεί στα πλαίσια του προγράμματος Μάρινερ. Στις 12 Σεπτεμβρίου 2013 η NASA ανακοίνωσε ότι το Βόγιατζερ 1 είναι επισήμως το πρώτο ανθρώπινο κατασκεύασμα που φτάνει στο διαστρικό χώρο. Η είσοδος στο διαστρικό χώρο έγινε στις 25 Αυγούστου του 2012, όπως προέκυψε από την ανάλυση της πυκνότητας του πλάσματος.[1]

Το Βόγιατζερ 1 πήρε τις πρώτες φωτογραφίες προσεγγίζοντας τον Δία τον Ιανουάριο του 1979. Η κοντινότερη προσέγγιση ήταν 278.000 χλμ. στις 5 Μαρτίου 1979. Στο πλαίσιο της αποστολής αυτής λήφθηκαν σχεδόν 19.000 φωτογραφίες. Πλησίασε το δορυφόρο Ιώ στα σχεδόν 18.640 χλμ. και ανακάλυψε τις πρώτες εξωγήινες ηφαιστειακές δραστηριότητες.

Χάρη στην επίδραση του πεδίου βαρύτητας του Δία συνέχισε το ταξίδι του επιταχύνοντας την πορεία του, έτσι ώστε στις 12 Νοεμβρίου 1980, σε απόσταση μόλις 124.200 χλμ. από τον Κρόνο, φωτογράφησε το σύστημα των δακτυλίων του και ανέλυσε τη σύσταση της ατμόσφαιρας και του Κρόνου και του δορυφόρου του Τιτάνα.

Η Γη από απόσταση 6 δισεκατομμυρίων χιλιομέτρων. Εμφανίζεται ως γαλανή κουκκίδα στο μέσο της πρώτης καφέ-πορτοκαλί δέσμης φωτός στα δεξιά της φωτογραφίας.

Στις 14 Φεβρουαρίου του 1990, την ημέρα του Αγίου Βελεντίνου, τραβήχτηκε μια από τις πιο γνωστές φωτογραφίες της Γης. Το Βόγιατζερ 1 είχε ολοκληρώσει την κύρια αποστολή του και βρισκόταν σε πορεία εκτός του Ηλιακού Συστήματος, όταν μετά από αίτηση του Καρλ Σάγκαν το κέντρο ελέγχου της ΝΑΣΑ στη Γη έστειλε εντολή στο διαστημόπλοιο ώστε να περιστρέψει την κάμερα του και να αποτυπώσει για μια τελευταία φωτογραφία της Γης πριν απομακρυνθεί περισσότερο. Αυτή η φωτογραφία είναι γνωστή σήμερα ως χλωμή μπλε τελεία (Pale Blue Dot). Ο Καρλ Σάγκαν περιέγραψε την κουκκίδα αυτή ως το σημείο όπου έζησαν όλοι οι άνθρωποι που έχουν ζήσει ποτέ, για όλη την διάρκεια της ζωής τους.[2]

Αλλεπάλληλες φωτογραφίες του Δία από το Βόγιατζερ 1

Στις 18 Φεβρουαρίου 1998, στις 00:10 ώρα το πρωί, η απόστασή του από τον ήλιο ήταν 10,4 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα, δηλαδή έγινε μεγαλύτερη και από αυτή του Πάιονηρ 10, ο οποίος είχε εκτοξευτεί το 1972 με προορισμό τον Κρόνο.

Στις 14 Οκτωβρίου 2005 το Βόγιατζερ 1 απείχε 14,5 δισεκατομμύρια χλμ. (ισοδυναμεί με 97,1 AU ή 13,4 ώρες φωτός) από τον Ήλιο, έχοντας διανύσει 115 AU ή 17,2 δισ. χλμ. από την ημέρα της εκτόξευσής του.

Στις 20 Μαρτίου 2013 ανακοινώθηκε ότι το Βόγιατζερ 1 είναι το πρώτο αντικείμενο κατασκευασμένο από τον άνθρωπο που βγήκε από το ηλιακό μας σύστημα. "Είμαστε σε μια νέα περιοχή. Και ό,τι μετράμε είναι διαφορετικό και συναρπαστικό." είπε ο Bill Webber, ομότιμος καθηγητής αστρονομίας στο Πανεπιστήμιο του Νέου Μεξικού.

Πού βρίσκεται σήμερα

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τον Σεπτέμβριο του 2025 το Βόγιατζερ 1 απείχε από τη Γη περίπου 25 δισεκατομμύρια χιλιόμετρα ή 168 AU όντας το πιο απομακρυσμένο από τη Γη αντικείμενο ανθρώπινης κατασκευής. Η ταχύτητά του είναι περίπου 3,6 AU (ισοδυναμεί με 600 εκατομ. χλμ.) τον χρόνο εν συγκρίσει με τον Ήλιο. Δηλαδή σε σχέση με τον Ήλιο η ταχύτητά του είναι περίπου 17 χλμ. το δευτερόλεπτο. Όπως και το δίδυμό του (Βόγιατζερ 2), το Βόγιατζερ 1 μεταφέρει ένα δίσκο από χρυσάφι με ένα χαιρετισμό προς τα τυχόν νοήμονα όντα που, ίσως συναντήσει κάποτε το σκάφος. Ο δίσκος περιλαμβάνει ήχους, μουσική και 115 εικόνες από τον πλανήτη Γη.

Η αποστολή του Βόγιατζερ 1 εκτιμάται πώς θα ολοκληρωθεί τον Ιούνιο του 2025 όταν πια η γεννήτρια ραδιοϊσοτόπων με την οποία είναι εξοπλισμένο δε θα μπορεί να παραγάγει αρκετή ενέργεια για να τροφοδοτήσει κανένα όργανό του.


  1. NASA Spacecraft Embarks on Historic Journey Into Interstellar Space Αρχειοθετήθηκε 2020-06-11 στο Wayback Machine. 12 Σεπτεμβρίου 2013, NASA
  2. «FETTSS:». fettss.arc.nasa.gov (στα Αγγλικά). Ανακτήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 2025.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]