Βιτόρια Αλεότι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Βιτόρια Αλεότι
Γέννηση 1575[1]
Φερράρα
Θάνατος 17ος αιώνας και Δεκαετία του 1640[2]
Ιδιότητα τραγουδοποιός, τσεμπαλίστας, μοναχός, οργανίστας, συνθέτης και μαέστρος
Γονείς Giovan Battista Aleotti
Καλλιτεχνικά ρεύματα Μπαρόκ μουσική

Η Βιτόρια Αλεότι (Φερράρα, γύρω στα 1575 - έως 1620) ήταν Ιταλίδα συνθέτρια, τσεμπαλίστρια και χριστιανή μοναχή.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ghirlanda De Madrigali στο Quatro Voci.

Η Βιτόρια ξεκίνησε ως παιδί ("τέσσερα με πέντε χρονών"), τη μελέτη της μουσικής, παρακολουθώντας τα μαθήματα του πρεσβύτερου δασκάλου Alessandro Milleville και, αργότερα, του Ercole Pasquini, οι οποίοι δίδαξαν την μεγαλύτερη αδελφή της. Ο πατέρας της, ο αρχιτέκτονας της Φερράρα Giovan Battista Aleotti, υποστηρίζει ότι σπούδασε τουλάχιστον δύο χρόνια, μέχρις ότου ο δάσκαλος της συμβούλευσε να συνεχίσει τις μουσικές της σπουδές στο μοναστήρι Σαν Βίτο της Φερράρα, φημισμένο για την άριστη μουσική του. Η Βιττόρια μπήκε στο μοναστήρι στην ηλικία των 14 ετών, και ο πατέρας της έλαβε για εκείνη από τον Battista Guarini κάποια μαδριγάλια προς μελοποίηση ,που αργότερα έδωσε στον κόμη του Ζαφώ. O Κόμης τα εκτύπωσε στη Βενετία το 1593 στον εκδότη Giacomo Vincenti με τον τίτλο Ghirlanda de madrigali a quatro voci και τα αφιέρωσε στον Ippolito Bentivoglio.

Εκτός από το ενετική έκδοση, με το όνομα Vittoria, ακόμη και ένα μαδριγάλιο με πέντε φωνές (Οι χλωμές βιολέτες), εκτυπώθηκε στον Κήπο Μουσικών της Φερράρα  το 1591, μια μουσική συλλογή από διάφορους συγγραφείς, συμπεριλαμβανομένων των Alessandro Milleville και Ercole Pasquini.

Μερικοί μελετητές έχουν κάνει την υπόθεση ότι η Ραφαέλα Αλεότι, που πιστεύεται ότι είναι η μεγαλύτερη αδελφή της, ήταν όντως το ίδιο πρόσωπο (το οποίο άλλαξε το όνομα κατόπιν εντολής), δεδομένου ότι ούτε στο μοναστήρι του Σαν Βιτό, ή αλλού, υπάρχουν έγγραφα που σχετίζονται με τη Βιτόρια, ενώ η Ραφαέλα ήταν ηγουμένη του μοναστηριού, και είχε μεγάλη φήμη ως οργανίστας και "γνώστης της μουσικής"[3]. Επίσης, η διαθήκη του πατέρα της, που γράφτηκε το 1631, απευθύνεται στη Ραφαέλα και όχι στη Βιτόρια, ωστόσο, δεν υπάρχουν πειστικά αποδεικτικά στοιχεία που να επιβεβαιώνουν αυτή την υπόθεση. Η αφιέρωση στην επιγραφή, η Γιρλάντα του 1593, γραμμένη από τον Giovan Battista Aleotti, είναι η πιο έγκυρη , αν και ασαφής πηγή, από την οποία προέρχονται πληροφορίες σχετικά με την μουσικό. Μεταξύ άλλων, ο ίδιος δηλώνει ότι από τις πέντε κόρες του, η μεγαλύτερη είχε κλίση προς τη θρησκευτική ζωή και σπούδασε μουσική, και ότι η Βιτόρια έμαθε από τα μαθήματα που δόθηκαν στη πρώτη. Δυστυχώς, ο Battista δεν λέει το όνομα της μεγαλύτερης κόρης του, αλλά τα λόγια του υποστηρίζουν την διάκριση δύο ξεχωριστών αδελφών. (βλ. μεταγραφή και αντίγραφο στην υποσημείωση ).

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. (Γαλλικά) data.bnf.fr. data.bnf.fr/ark:/12148/cb15124166m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. data.bnf.fr/ark:/12148/cb15124166m. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  3. Marco Antonio Guarini, Compendio Historico, Vittorio Μπαλντίνι, Φεράρα, το 1621, σελ. 376.

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Vittoria Aleotti, το "Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό της Καθολικής Μουσική και Μουσικοί", ISBN 88-02-03930-5
  • Η Σουζάν Γ. Κιούζικ. Vittoria Aleotti, "Grove Music Online", εκδ. L. Macy (πρόσβαση 15 φεβρουαρίου 2006), grovemusic.com