Βαχάκν Απραχαμιάν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βαχάκν Απραχαμιάν
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης1917
Τόπος γέννησηςΚιουτάχεια
Ημερ. θανάτου18 Ιουλίου 1975
ΘέσηΑμυντικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1935-1950Άρης Θεσσαλονίκης
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Βαχάκν Απραχαμιάν[1] [2] (καταγράφεται και ως Βαχάκ Αμπραχαμιάν)[3] ήταν Έλληνας αρμενικής καταγωγής ποδοσφαιριστής. Αγωνιζόταν ως αμυντικός και υπήρξε μέλος της ομάδας του Άρη Θεσσαλονίκης που κατέκτησε το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα Ελλάδας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στην Κιουτάχεια το 1917 και σε ηλικία πέντε ετών μετανάστευσε με την οικογένεια του στην Θεσσαλονίκη. Στα δεκαοχτώ του έγινε μέλος της ομάδας του Άρη, αγωνιζόμενος ως δεξιός οπισθοφύλακας. Διακρινόταν για την δυναμική και την αποτελεσματικότητα του και από το 1938 και έπειτα ήταν βασικό στέλεχος της ενδεκάδας των "κίτρινων". Στις 20 Μαρτίου 1938, έπαιξε στη νίκη εναντίον του ΠΑΟΚ με 2-1, με την οποία ο Άρης κατέκτησε το πρωτάθλημα Θεσσαλονίκης με γκολ των Αγγελάκη και Κλεάνθη Βικελίδη. Ακολούθησε η τελική φάση του πανελλήνιου πρωταθλήματος, όπου ο Άρης κατέλαβε την τρίτη θέση στην Ελλάδα.[4]

Την σεζόν 1939-40, ο Άρης απέκλεισε για τον θεσμό του κυπέλλου την Δόξα Δράμας, τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ, για να ηττηθεί στον τελικό με 3-1 από τον Παναθηναϊκό.[5]

Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου, ο Απραχαμιάν εντάχθηκε και πάλι στις τάξεις του Άρη, κερδίζοντας με τον σύλλογο της Θεσσαλονίκης το τοπικό πρωτάθλημα και στη συνέχεια το πρώτο μεταπολεμικό πρωτάθλημα.[6] Συμμετέχοντας σε όλους τους αγώνες της τελικής φάσης, βοήθησε τους "κίτρινους" να σηκώσουν το τρίτο πρωτάθλημα της ιστορίας τους.

Χαρακτηριζόταν από το οξύθυμο του χαρακτήρα του, έχοντας χειροδικήσει κατά αντιπάλων του μέσα στην μακρόχρονη ποδοσφαιρική του καριέρα. Στις 24 Νοεμβρίου 1946, ο Άρης αντιμετώπιζε τον ΠΑΟΚ εκτός έδρας, με τον διαιτητή να καταλογίζει πέναλτι υπέρ του "δικεφάλου" και παρά το γεγονός ότι ο Βελλιάδης απέκρουσε, ο Απραχαμιάν συνέχισε να διαμαρτύρεται έντονα με αποτέλεσμα να αποβληθεί. Αφού αρνήθηκε να αποχωρήσει από τον αγωνιστικό χώρο, χτύπησε τον διαιτητή, ενώ λίγο αργότερα στα επεισόδια συμμετείχε και ο Κλεάνθης Βικελίδης, με αποτέλεσμα ο αγώνας να κατακυρωθεί υπέρ του ΠΑΟΚ, ο διαιτητής να μεταφερθεί στο νοσοκομείο και οι δύο αθλητές στο αστυνομικό τμήμα. Αμφότεροι, τιμωρήθηκαν από την ΕΠΟ με εννεάμηνο αποκλεισμό, τιμωρία η οποία μειώθηκε μετά από έγγραφη συγγνώμη τους στον υπουργό Παιδείας.

Παρόμοια περίπτωση ήταν αυτή του αγώνα για το πανελλήνιο πρωτάθλημα του 1949, όταν στις 19 Ιουλίου 1949 ο Άρης προηγούνταν του Παναθηναϊκού με 1-0 στο γήπεδο του τελευταίου, όταν δεκαπέντε λεπτά πριν την λήξη ο διαιτητής κατακύρωσε τέρμα των "πράσινων" το οποίο θεωρήθηκε αντικανονικό από τους παίκτες του Άρη.[7] Ο Απραχαμιάν, αρχηγός πλέον των "κίτρινων", πρωτοστάτησε στις διαμαρτυρίες οι οποίες οδήγησαν στην διακοπή του αγώνα και ως υπότροπος τιμωρήθηκε βαριά, επιστρέφοντας στους αγωνιστικούς χώρους την άνοιξη του 1950.

Μετά την επιστροφή του στην ενεργό δράση, ο Άρης απέκλεισε τον ΠΑΟΚ στην προημιτελική φάση του κυπέλλου Ελλάδος νικώντας με 3-1 στον επαναληπτικό του αρχικού 3-3, πριν αποκλείσει τον Εθνικό με 2-1 στον ημιτελικό. Ο Άρης ηττήθηκε και πάλι στον τελικό του κυπέλλου, αυτή την φορά από την ΑΕΚ, με τον ποδοσφαιριστή να κρεμάει τα παπούτσια του στο τέλος της σεζόν.[8]

Συνέχισε ως έφορος του ποδοσφαιρικού τμήματος και απεβίωσε στις 18 Ιουλίου 1975, σε ηλικία 58 ετών.[9]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]