Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο
Είδοςπολιτισμικό κέντρο
Διοικητική υπαγωγήΔήμος Θεσσαλονίκης
ΧώραΕλλάδα
Έναρξη κατασκευής1982
ΙδιοκτήτηςΔήμος Θεσσαλονίκης

Το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο είναι πολιτιστικός οργανισμός που υπάγεται στη δικαιοδοσία του δήμου Θεσσαλονίκης. Στεγάζεται σε δύο συνεχόμενα κτίρια έξι ορόφων στον ανατολικό τομέα της Θεσσαλονίκης επί της οδού Γ. Βαφοπούλου.[1] Μεταξύ άλλων φιλοξενεί αξιόλογη συλλογή έργων τέχνης.

Ιστορικό[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βαφοπούλειο ιδρύθηκε με πρωτοβουλία του ζεύγους Γεωργίου και Αναστασίας Βαφοπούλου, οι οποίοι το Νοέμβριο του 1979 με κοινοποίηση τους στο δημοτικό συμβούλιο της Θεσσαλονίκης αποφάσισαν να διαθέσουν την περιουσία τους για τη δημιουργία ενός πολιτιστικού κέντρου.[1][2] Τον Δεκέμβριο του 1982 εγκρίθηκε από το τοπικό δημοτικό συμβούλιο ο εσωτερικός κανονισμός του ιδρύματος.[3] Η κατασκευή των κτιρίων που στεγάζουν τον οργανισμό ξεκίνησε τμηματικά το 1981 (έναρξη εργασιών ανέγερσης του Α' Κτιρίου) και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 1989 (εγκαίνια του Β' Κτιρίου).[1]

Εγκαταστάσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο αποτελείται από δύο κτίρια συνολικής έκτασης 4000 τ.μ. και χρησιμοποιείται για διάφορες πνευματικές, καλλιτεχνικές, εκθεσιακές και εικαστικές δραστηριότητες.[4][5][6] Διαθέτει θέατρο χωρητικότητας 180 ατόμων, αίθουσα πολιτιστικών εκδηλώσεων που φιλοξενεί μέχρι 150 άτομα, τρεις εκθεσιακούς χώρους[1] καθώς και ισάριθμες βιβλιοθήκες (παιδική δανειστική βιβλιοθήκη, πληροφοριακό τμήμα, αναγνωστήριο και δανειστική βιβλιοθήκη) που διαθέτουν συνολικά 51000 τόμους βιβλίων.[7] Επίσης από το 2012 λειτουργεί στο κέντρο, Κοινωνικό Φροντιστήριο.[2]

Συλλογή έργων τέχνης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Χάρη στις δωρεές που ακολούθησαν από καλλιτέχνες που παρουσίαζαν διάφορα έργα τους στους χώρους του Βαφοπούλειου δημιουργήθηκε μια αξιόλογη συλλογή έργων τέχνης που είχε ως επακόλουθο τη δημιουργία μόνιμης συλλογής, η οποία συμπεριλαμβάνει διάφορες τάσεις της σύγχρονης εικαστικής τέχνης. Η συλλογή περιλαμβάνει μεταξύ άλλων έργα των Γουναρόπουλου, Χαλεπά, Ανδρέου, Ζογλοπίτη, Τέτση, Λούστα, Μπότσογλου και άλλων.[8]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1.Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο Θεσσαλονίκης - Τα πρώτα δεκάχρονα μιάς ζωντανής πολιτιστικής κυψέλης. Περιοδικό "ΕΙ", τ. 3/1993 σ. 14 & 44-45

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 «Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο». Δήμος Θεσσαλονίκης. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015. 
  2. 2,0 2,1 «Θεσσαλονίκη: Τα τριάντα του χρόνια γιορτάζει το Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο». Η Καθημερινή. 28 Ιανουαρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015. 
  3. «Δήμος Θεσσαλονίκης, Δημοτικό Συμβούλιο, απόφαση 952/1982» (PDF). Δήμος Θεσσαλονίκης. 20 Δεκεμβρίου 1982. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015. 
  4. Καραθάνου, Νατάσα (31 Μαρτίου 2014). ««Όμορφη σαν Ελληνίδα»». Αρχαιολογία.gr. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015. 
  5. «Εκδηλώσεις Δεκεμβρίου στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο». cityportal Thessaloniki. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Απριλίου 2013. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015. 
  6. «Αφιέρωμα του Δήμου Πέλλας στο Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Θεσσαλονίκης». Δήμος Πέλλας. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015. 
  7. «Βαφοπούλειο Πνευματικό Κέντρο». GoThess. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015. 
  8. «Συλλογή έργων τέχνης Βαφοπούλειου». Δήμος Θεσσαλονίκης. Ανακτήθηκε στις 31 Αυγούστου 2015.