Βίνφριντ Κρέτσμαν
| Βίνφριντ Κρέτσμαν | |
|---|---|
.jpg) | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Winfried Kretschmann (Γερμανικά) |
| Γέννηση | 17 Μαΐου 1948[1][2][3] Σπάιχινγκεν[4][3][5] |
| Χώρα πολιτογράφησης | Γερμανία |
| Θρησκεία | Καθολική Εκκλησία[5] |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Μητρική γλώσσα | Γερμανικά |
| Ομιλούμενες γλώσσες | Γερμανικά |
| Σπουδές | Πανεπιστήμιο του Χόχενχαϊμ[3][5] |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός[3] καθηγητής[3] διδάσκων πανεπιστημίου[6] περιβαλλοντολόγος δημιουργός γραπτών έργων καθηγητής δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης teacher at a Gymnasium |
| Εργοδότης | Friedrich-Eugens-Gymnasium Στουτγάρδη (1976–1977) |
| Πολιτική τοποθέτηση | |
| Πολιτικό κόμμα/Κίνημα | Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι και Κομμουνιστική Λίγκα της Δυτικής Γερμανίας |
| Οικογένεια | |
| Σύζυγος | Gerlinde Kretschmann (από 1975)[3] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | Πρωθυπουργός της Βάδης-Βυρτεμβέργης (από 2011)[3] |
| Βραβεύσεις | Orden wider den tierischen Ernst (2018)[7][8] Markgräfler Gutedelpreis (2017)[9] Μεγαλόσταυρος του Τάγματος της Αξίας της Γερμανίας |
| Ιστότοπος | |
| winfried-kretschmann | |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Βίνφριντ Κρέτσμαν (γερμ.: Winfried Kretschmann, γεννημένος στις 17 Μαΐου 1948 στο Σπάιχινγκεν) είναι Γερμανός πολιτικός του Κόμματος των Πρασίνων της Γερμανίας. Είναι πρωθυπουργός του κράτους της Βάδης-Βυρτεμβέργης από τις 12 Μαΐου 2011 ύστερα από τις κρατιδιακές εκλογές που διεξήχθησαν στις 27 Μαρτίου 2011. Επανεξελέγη στις εκλογές του 2016.
Ο Κρέτσμαν διαδέχθηκε τον Στέφαν Μάπους ως Κοινοβούλιο της Βάδης-Βυρτεμβέργης, γινόμενος έτσι ο πρώτος Πράσινος κρατιδιακός πρωθυπουργός στην ιστορία της Γερμανίας.[10]
Σταδιοδρομία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Για κάποια χρόνια εργάστηκε ως σύμβουλος του Γιόσκα Φίσερ όταν ο τελευταίος ήταν υπουργός Περιβάλλοντος στο κρατίδιο της Έσσης. Από το 1980 υπήρξε μέλος της τοπικής βουλής της Βάδης-Βυρτεμβέργης, στην εκλογική περιφέρεια του Νύρτινγκεν (Nürtingen). Έγινε πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας των Πρασίνων και στις τοπικές εκλογές του 2006 στη Βάδη-Βυρτεμβέργη ήταν ο πρωτοπόρος για το κόμμα του.[11]
Έπειτα από τις κρατιδιακές εκλογές του 2016, ο Κρέτσμαν οδήγησε το Κόμμα των Πρασίνων σε μια ιστορική νίκη, με ποσοστό 30%, κερδίζοντας μεγαλύτερο ποσοστό από τους Χριστιανοδημοκράτες.[12] Για πρώτη φορά σε γερμανικές τοπικές εκλογές, το κόμμα των Πρασίνων πέτυχε τέτοια ποσοστά, ώστε να σχηματίσει κυβέρνηση συνασπισμού με τους Χριστιανοδημοκράτες.[13] Ο Κρέτσμαν επιβεβαιώθηκε ξανά ως αρχηγός της κυβέρνησης συνασπισμού που σχηματίστηκε μεταξύ Πρασίνων και Χριστιανοδημοκρατών, τον Μάιο του 2016.[14]
Στις 12 Οκτωβρίου 2012 εξελέγη Πρόεδρος του Γερμανικού Μπούντεσρατ για τη θητεία από την 1η Νοεμβρίου 2012 έως τις 31 Οκτωβρίου 2013.[15] Αυτή ήταν η πρώτη φορά από το 1953, και μόλις η δεύτερη φορά στην ιστορία, που ο Πρόεδρος δεν προερχόταν από τις τάξεις είτε του CDU/CSU είτε του SPD, μέχρι την 1η Νοεμβρίου 2021, όταν ο Μπόντο Ράμελο του κόμματος Η Αριστερά εξελέγη πρόεδρος του Μπούντεσρατ.
Από τις 28 Ιανουαρίου 2026 είναι ο μακροβιότερος Πρωθυπουργός των γερμανικών κρατιδίων, όντας και πάλι ο πρώτος πολιτικός από τη Συμμαχία 90/Οι Πράσινοι που κατέχει αυτή την άτυπη θέση.
Πρώτα χρόνια και εκπαίδευση
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κρέτσμαν γεννήθηκε στο Σπάιχινγκεν της Βάδης-Βυρτεμβέργης. Οι γονείς του ήταν εκτοπισμένοι από την κυρίως Ρωμαιοκαθολική περιοχή του Έρμλαντ (Ανατολική Πρωσία) μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο.[16] Μεγάλωσε στην αγροτική Σουαβική Άλβη (νότια Βάδη-Βυρτεμβέργη). Ο Κρέτσμαν φοίτησε σε Καθολικό οικοτροφείο στο Ζιγκμαρίνγκεν και ολοκλήρωσε το Αμπιτούρ του στο Ρίντλινγκεν. Μετά τη στρατιωτική του θητεία, σπούδασε καθηγητής βιολογίας και χημείας (αργότερα ηθικής) στο Πανεπιστήμιο του Χοενχάιμ στη Στουτγκάρδη, αποφοιτώντας το 1977.
Πολιτική καριέρα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πρώτα βήματα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Από το 1973 έως το 1975 ο Κρέτσμαν ήταν ενεργός στην Κομμουνιστική Ένωση Δυτικής Γερμανίας.[17] Αργότερα αποκήρυξε αυτόν τον προσανατολισμό προς τις επαναστατικές θέσεις του γερμανικού φοιτητικού κινήματος ως «πολιτική πλάνη»· σήμερα είναι περισσότερο οικολογικά προσανατολισμένος και συγκαταλέγεται στα μέλη της πιο συντηρητικής πτέρυγας των Πρασίνων.
Μετά από τρία χρόνια ως εκπαιδευτικός στο Ζιγκμαρίνγκεν, ο Κρέτσμαν ασχολήθηκε με την πολιτική. Είναι ένα από τα ιδρυτικά μέλη του παραρτήματος της Βάδης-Βυρτεμβέργης του Γερμανικού Κόμματος των Πρασίνων (στο Ζιντελφίνγκεν στις 30 Σεπτεμβρίου 1979).
Το 1980 ο Κρέτσμαν εξελέγη για πρώτη φορά στο Λάνταγκ, το κρατιδιακό κοινοβούλιο, και ακολούθησε μια πρώτη θητεία στην προεδρία της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του από το 1983 έως το 1985. Το 1985 έφυγε από τη Στουτγκάρδη για να εργαστεί στην Έσση στο υπουργείο περιβάλλοντος, το οποίο διηύθυνε τότε ο κομματικός του συνάδελφος Γιόσκα Φίσερ για δύο χρόνια.
Το 1988 ο Κρέτσμαν επέστρεψε στη Βάδη-Βυρτεμβέργη και επανεξελέγη στο Λάνταγκ. Έχασε την έδρα του το 1992, αλλά επέστρεψε – μετά από τέσσερα χρόνια πίσω στην εκπαίδευση – το 1996 και διατήρησε την έδρα του στις εκλογές του 2001 και του 2006. Το 2002 εξελέγη και πάλι πρόεδρος της κοινοβουλευτικής ομάδας του κόμματός του.[18]
Πρωθυπουργός της Βάδης-Βυρτεμβέργης, 2011–σήμερα
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στις κρατιδιακές εκλογές του 2011, εν μέσω ανόδου της υποστήριξης προς τους αντιπυρηνικούς Πράσινους μετά το πυρηνικό ατύχημα της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία,[19] μια κυβέρνηση συνασπισμού Πρασίνων και Σοσιαλδημοκρατών επικράτησε έναντι της προηγουμένως κυρίαρχης συντηρητικής CDU· ο Κρέτσμαν εξελέγη νέος κρατιδιακός πρωθυπουργός της Βάδης-Βυρτεμβέργης.[20] Κατέβηκε στις εκλογές με ένα πρόγραμμα που προέβλεπε το κλείσιμο των πυρηνικών εργοστασίων, την αναθεώρηση του δημόσιου σχολικού συστήματος που οι Πράσινοι θεωρούσαν ελιτίστικο και την επιβολή ορίων ταχύτητας στους αυτοκινητόδρομους.[21] Επίσης, ο Κρέτσμαν θεωρείται ευρέως ότι ωφελήθηκε από την αντίθεση του κόμματός του στο Στουτγκάρδη 21, ένα τεράστιο αναπτυξιακό έργο στην πρωτεύουσα της Βάδης-Βυρτεμβέργης.[22] Η εκλογή του Κρέτσμαν τερμάτισε 58 χρόνια αδιάλειπτης διακυβέρνησης στη Βάδη-Βυρτεμβέργη από το κόμμα της Χριστιανοδημοκρατικής Ένωσης.[19]
Ως πρωθυπουργός, ο Κρέτσμαν είναι μέλος της Ομάδας Γερμανο-Γαλλικής Φιλίας που συστάθηκε από το Γερμανικό Μπούντεσρατ και τη Γαλλική Γερουσία, καθώς και της Ομάδας Γερμανο-Ρωσικής Φιλίας. Κατά τη διάρκεια της θητείας του, πραγματοποίησε αρκετά ταξίδια στο εξωτερικό, μεταξύ άλλων στην Αργεντινή (2011), τη Βραζιλία (2011),[23] την Τουρκία (2012), την Ιαπωνία (2013), τη Νότια Κορέα (2013), το Ισραήλ (2013), τις Ηνωμένες Πολιτείες (2015, 2018, 2022)[24] και την Κίνα (2015).[25]
Όταν η Γερμανίδα Καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ διεξήγαγε διερευνητικές συνομιλίες με το Κόμμα των Πρασίνων σε μια προσπάθεια σχηματισμού κυβέρνησης συνασπισμού μετά τις εκλογές του 2013, ο Κρέτσμαν ήταν μέλος της αντιπροσωπείας των Πρασίνων.[26]
Στις κρατιδιακές εκλογές του 2016, ο Κρέτσμαν οδήγησε το Κόμμα των Πρασίνων σε ένα ιστορικό 30%, προηγούμενος κατά τρεις μονάδες των Χριστιανοδημοκρατών.[27] Για πρώτη φορά σε οποιαδήποτε γερμανική περιφερειακή εκλογή, οι Πράσινοι αναδείχθηκαν το ισχυρότερο κόμμα στο κρατίδιο.[28] Ο Κρέτσμαν επιβεβαιώθηκε ως επικεφαλής μιας κυβέρνησης συνασπισμού Πρασίνων και Χριστιανοδημοκρατών τον Μάιο του 2016.[29] Ως ο μοναδικός πρωθυπουργός του Κόμματος των Πρασίνων, ο Κρέτσμαν παίζει καθοριστικό ρόλο στην οργάνωση της άτυπης συντονιστικής επιτροπής του κόμματος για το Μπούντεσρατ.[30]
Τον Ιούλιο του 2020 η κυβέρνηση της Βάδης-Βυρτεμβέργης υπό τον Κρέτσμαν απαγόρευσε την πλήρη κάλυψη του προσώπου (μπούργκα, νικάμπ) για όλους τους μαθητές σχολείων. Ο κανόνας θα ισχύει για την πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Ο Κρέτσμαν δήλωσε ότι η πλήρης κάλυψη του προσώπου δεν ανήκει σε μια ελεύθερη κοινωνία.[31][32]
Μετά τη συνεχιζόμενη επιτυχία των Πρασίνων στις εκλογές του 2021, ο Κρέτσμαν επανεξελέγη στη συνέχεια για να υπηρετήσει μια τρίτη θητεία ως πρωθυπουργός στις 12 Μαΐου 2021.[33]
Πολιτικές θέσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κρέτσμαν ανήκει στην πιο προσανατολισμένη στη Ρεαλπολιτίκ, κεντρώα πτέρυγα του Κόμματος των Πρασίνων και έχει χαρακτηριστεί ως υποστηρικτής οικονομικά φιλελεύθερων και φιλοεπιχειρηματικών απόψεων.[34] Αυτοπροσδιορίζεται ως πράσινος συντηρητικός.[35] Η φιλοεπιχειρηματική του προσέγγιση στην πολιτική τον έχει οδηγήσει σε σύγκρουση με το κόμμα του σε περισσότερες από μία περιπτώσεις. Ενώ μοιραζόταν την επίσημη θέση του κόμματός του υπέρ μιας συμμαχίας με το SPD μετά τις ομοσπονδιακές εκλογές του 2013, επέκρινε επανειλημμένα την προεκλογική του εκστρατεία.[19] Αντιτάχθηκε στο προεκλογικό πρόγραμμα των Πρασίνων για αυξήσεις φόρων, προειδοποιώντας την ηγεσία με δημόσια επιστολή να αποφύγει οποιαδήποτε κίνηση θα ήταν επιζήμια για τις επιχειρήσεις.[36]
Όταν η Βαυαρία κατέθεσε αγωγή στο Ομοσπονδιακό Συνταγματικό Δικαστήριο το 2012, ζητώντας από τους δικαστές να υποστηρίξουν το αίτημά τους για αναθεώρηση του γερμανικού συστήματος οικονομικών μεταβιβάσεων από τα πλουσιότερα κρατίδια (όπως η Βαυαρία και η Βάδη-Βυρτεμβέργη) προς τις ασθενέστερες οικονομίες της χώρας, ο Κρέτσμαν αποφάσισε ότι το κρατίδιό του δεν θα υποστήριζε την αγωγή και αντίθετα προέτρεψε σε μεταρρύθμιση μέσω διαπραγματεύσεων μεταξύ όλων των κρατιδίων.[37]
Ο Κρέτσμαν υπήρξε στο παρελθόν ένθερμος υποστηρικτής των πολιτικών για την κλιματική αλλαγή. Τον Μάιο του 2015 συντάχθηκε με τον Κυβερνήτη Τζέρι Μπράουν της Καλιφόρνια και άλλους διεθνείς ηγέτες από διάφορα κρατίδια και επαρχίες στην υπογραφή του Under2 MOU, μιας μη δεσμευτικής συμφωνίας για την κλιματική αλλαγή στο Σακραμέντο της Καλιφόρνια. Στη Διάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την Κλιματική Αλλαγή 2015, ο Κρέτσμαν και ο Μπράουν συναντήθηκαν στο Παρίσι κατά τη διάρκεια των συνομιλιών για να προσελκύσουν περισσότερους υποστηρικτές μεταξύ κυβερνητών, δημάρχων και άλλων ηγετών «υποεθνικών» κυβερνήσεων για ισχυρότερες δεσμεύσεις στη μείωση των εκπομπών.[38] Κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19 στη Γερμανία, ο Κρέτσμαν συγκρούστηκε με περιβαλλοντολόγους, καθώς υποστήριξε επιδοτήσεις τόνωσης για την αγορά αυτοκινήτων με σχετικά αποδοτικούς κινητήρες εσωτερικής καύσης.[39]
Ο Κρέτσμαν δήλωσε ότι θέλει να κρατήσει τους πρόσφυγες που διαπράττουν εγκλήματα σε ομάδες μακριά από τις μεγάλες πόλεις και να τους κατανείμει στην επαρχία, λέγοντας ότι η ιδέα της αποστολής ορισμένων εξ αυτών «στις ερημιές» (pampas) δεν ήταν «λανθασμένη» και προσθέτοντας: «Για να το πω ωμά, το πιο επικίνδυνο πράγμα που έχει παράγει η ανθρώπινη εξέλιξη είναι οι ορδές νεαρών ανδρών». Ισχυρίστηκε ότι ο ομαδικός βιασμός στο Φράιμπουργκ το 2018 ήταν ένα «τρομερό παράδειγμα» αυτού.[40]
Άλλες δραστηριότητες
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Κεντρική Επιτροπή Γερμανών Καθολικών, Μέλος
Ρωμαιοκαθολική Αρχιεπισκοπή του Φράιμπουργκ, Μέλος του Συμβουλίου
Ρωμαιοκαθολική Επισκοπή του Ρότενμπουργκ-Στουτγκάρδης, Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου[41]
Γερμανικό Μουσείο, Αυτεπάγγελτο Μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου
Τιμητικές διακρίσεις
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]
2023 Μεγαλόσταυρος του Τάγμα της Αξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας[42]
Προσωπική ζωή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Κρέτσμαν είναι Καθολικός. Είναι παντρεμένος με την Γκέρλιντε, έχει τρία παιδιά (συμπεριλαμβανομένου του Γιοχάνες Κρέτσμαν) και ζει στο Ζιγκμαρίνγκεν.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 9 Απριλίου 2014.
- ↑ Συμμαχία '90/Οι Πράσινοι. www
.gruene-bw ..de /wahlen /landtagswahl /winfried-kretschmann / - 1 2 3 4 5 6 7 «Winfried Kretschmann». (Γερμανικά) d:Q2325079. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 28 Ιουνίου 2017. Ανακτήθηκε στις 28 Ιουνίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γερμανίας: «Gemeinsame Normdatei» (Γερμανικά) Ανακτήθηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2014.
- 1 2 3 www
.bundesrat . Ανακτήθηκε στις 17 Μαρτίου 2022..de /SharedDocs /personen /DE /laender /bw /kretschmann-winfried .html - ↑ Ανακτήθηκε στις 23 Μαΐου 2019.
- ↑ www
.akv . Ανακτήθηκε στις 7 Απριλίου 2019..de /r2018 / - ↑ www
.akv . Ανακτήθηκε στις 6 Απριλίου 2019..de /r2018 - ↑ www
.swr ..de /swraktuell /bw /suedbaden /muellheim-gutedelpreis-geht-an-kretschmann /- /id=1552 /did=19336980 /nid=1552 /6lk1eo / - ↑ Οι Πράσινοι «χτυπάνε» την πρωθυπουργία στη Βάδη-ΒιρτεμβέργηΤο Βήμα (25 Μαρτίου 2011), Ανακτήθηκε 17 Ιανουαρίου 2012
- ↑ Ο αστός κύριος Κρέτσμαν και οι Πράσινοι στην εξουσία-Δεν είμαστε κόμμα του «όχι»dw-world.de (29 Μαρτίου 2011), Ανακτήθηκε 17 Ιανουαρίου, 2012
- ↑ Philip Oltermann (March 14, 2016), German elections: the candidates who backed Merkel's refugee stance – and won The Guardian.
- ↑ Greens to form coalition with Merkel's conservatives in southern German state Deutsche Welle, 1-5-2016.
- ↑ http://www.dw.com/en/baden-w%C3%BCrttemberg-debuts-green-led-coalition-with-merkels-conservative-party/a-19229906
- ↑ «Winfried Kretschmann neuer Bundesratspräsident». Bundesrat της Γερμανίας. 12 Οκτωβρίου 2012. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 14 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 1 Νοεμβρίου 2012.
- ↑ «Landtagswahl Baden-Württemberg: Erst war er im katholischen Internat, dann im Kommunistischen Bund». 24 Μαρτίου 2011 – μέσω Die Zeit.
- ↑ Biography at Munzinger.de
- ↑ «Winfried Kretschmann personal website».
- 1 2 3 Stefan Nicola (23 August 2013), Porsche Home’s Green Car Reversal Opens Road to Merkel Bloomberg News.
- ↑ «First Green State Governor 'I Want a Quiet Revolution'». Spiegel Online. 19 Μαΐου 2011. Ανακτήθηκε στις 7 Οκτωβρίου 2012.
- ↑ Τζακ Γιούινγκ (1 Απριλίου 2011), Germany's Greens Prepare for Power, and Major Tests International Herald Tribune.
- ↑ Flying High: Germany's Green Party Eyes Two State Premierships Spiegel Online, 21 Οκτωβρίου 2010.
- ↑ Thomas Breining (21 November 2011), Gerlinde Kretschmann in Südamerika: "Das haben Sie ganz hervorragend hinbekommen" Stuttgarter Zeitung.
- ↑ Peter Unfried (16 October 2022), Winfried Kretschmann in den USA: In the Länd of the Free Die Tageszeitung.
- ↑ Kretschmann in Peking: An China kommt niemand vorbei Die Welt, 19 October 2015.
- ↑ Florian Gathmann (1 October 2013), Coalition Talks: Merkel to Meet Greens Next Week Spiegel Online.
- ↑ Philip Oltermann (14 March 2016), German elections: the candidates who backed Merkel's refugee stance – and won The Guardian.
- ↑ Greens to form coalition with Merkel's conservatives in southern German state Deutsche Welle, 1 May 2016.
- ↑ Σφάλμα αναφοράς: Σφάλμα παραπομπής: Λανθασμένο
<ref>. Δεν υπάρχει κείμενο για τις παραπομπές με όνομαauto. - ↑ Jungjohann, Arne (2017). German Greens in Coalition Governments. A Political Analysis (PDF). Heinrich-Böll-Stiftung European Union and Green European Foundation. σελίδες 42–55.
- ↑ «German state bans burqas, niqabs in schools». Deutsche Welle. Text " DW " ignored (βοήθεια); Text " 21.07.2020" ignored (βοήθεια)
- ↑ «Children banned from wearing burkas at school in German state». 23 Ιουλίου 2020.
- ↑ «Dritte Amtszeit: Landtag von Baden-Württemberg wählt Winfried Kretschmann zum Ministerpräsidenten». Südwestrundfunk. 12 Μαΐου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 12 Μαΐου 2021. Ανακτήθηκε στις 12 Μαΐου 2021.
- ↑ Solletty, Marion (4 Ιουνίου 2017). «Europe's Greens search for life after death». Politico. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2018.
- ↑ Stucke, Julius (2 Οκτωβρίου 2018). «Konservative streben nach notwendigen Reformen». Deutschlandfunk Kultur. Ανακτήθηκε στις 5 Οκτωβρίου 2018.
- ↑ Brian Parkin (29 April 2013), Merkel’s Party Shuns 'Stone Age' Greens Amid Tax-Rise Pledge Bloomberg News.
- ↑ Christian Kraemer (17 July 2012), Bavaria seeks to trump Merkel with anti-bailout card Reuters.
- ↑ Sewell Chan and Melissa Eddy (13 December 2015), Leaders Move to Convert Paris Climate Pledges Into Action New York Times.
- ↑ "Wer am lautesten schreit", Süddeutsche Zeitung, 5 May 2020
- ↑ Kretschmann will Straftäter von Städten fernhalten Αρχειοθετήθηκε 3 December 2018 στο Wayback Machine., swr.de.
- ↑ [Board of Trustees] Ακαδημία της Ρωμαιοκαθολικής Επισκοπής του Ρότενμπουργκ-Στουτγκάρδης.
- ↑ «Redε: Ordensverleihung an Ministerpräsidenten». Ο Ομοσπονδιακός Πρόεδρος (στα Γερμανικά). 23 Νοεμβρίου 2023. Ανακτήθηκε στις 24 Νοεμβρίου 2023.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Henkel, Peter· Henkel-Waidhofer, Johanna (2011). Winfried Kretschmann (στα Γερμανικά). Freiburg Basel Wien: Herder. ISBN 978-3-451-33255-5.[1]
Kretschmann, Winfried· Henkel-Waidhofer, Johanna· Henkel, Peter (2012). Reiner Wein (στα Γερμανικά). Freiburg Basel Wien: Herder. ISBN 978-3-451-33269-2.