Βάρδας
| Βάρδας | |
|---|---|
| Γενικές πληροφορίες | |
| Γέννηση | 816 |
| Θάνατος | 25 Απριλίου 866 |
| Συνθήκες θανάτου | ανθρωποκτονία |
| Χώρα πολιτογράφησης | Βυζαντινή Αυτοκρατορία |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός στρατιωτικός[1] |
| Οικογένεια | |
| Γονείς | Μαρίνος και Θεοκτίστη Φλωρίνα |
| Αδέλφια | Πετρωνάς Θεοδώρα Καλομαρία Σοφία |
| Οικογένεια | Μαμικονιάν[2][3] |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | δομέστικος των σχολών |
 Σχετικά πολυμέσα | |
Ο Βάρδας (816 – 21 Απριλίου 866) ήταν Βυζαντινός αξιωματούχος, αρμενικής καταγωγής, από την Παφλαγονία[4]. Έλαβε τον τίτλο του πατρίκιου από τον αυτοκράτορα Θεόφιλο και συμμετείχε μαζί με τον Θεόφιλο σε εκστρατεία στην Αμπχαζία, όπου ηττήθηκαν[4][5].
Αδελφός της αυτοκράτειρας Θεοδώρας[5], βοήθησε τον γιο της Μιχαήλ Γ΄ στην εκθρόνισή της και ο ίδιος ανακηρύχθηκε χαρτουλάριος του κανικλείου, μάγιστρος και αργότερα δομέστικος των σχολών[4]. Στις 26 Απριλίου του 862 στέφθηκε καίσαρας από τον Μιχαήλ[4].
Θεωρείται εξαίρετος διαχειριστής των κρατικών υποθέσεων κατά τη διάρκεια της αυτοκρατορίας του Μιχαήλ, συμβάλλοντας στην εκλογή του Πατριάρχη Φωτίου Α΄ και στην αποστολή του Μεθόδιου στη Μεγάλη Μοραβία. Οργάνωσε τη σχολή της Μαγναύρας, η οποία αποτέλεσε σταθμό για τη βυζαντινή εκπαίδευση. Στη σχολή διδάσκονταν γραμματική, αστρονομία, φιλοσοφία και γεωμετρία. Ο καίσαρ Βάρδας διόρισε ως διευθυντή της σχολής τον Λέοντα.
Δολοφονήθηκε από τον Βασίλειο Α΄ κατά την περίοδο εκστρατείας στη Μικρά Ασία[6].
Οικογένεια
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Νυμφεύτηκε πρώτα μία γυναίκα (απεβ. πριν το 855) και είχε τέκνα:
- Αντίγονο, δομέστικος των Σχολών.
- Ειρήνη
- ένα γιο, μονοστράτηγος των θεμάτων στην Ευρώπη.
- μία κόρη (ίσως είναι η Ειρήνη), παντρεύτηκε τον Συμβάτιο τον Αρμένιο λογοθέτη του Δρόμου.
Περί το 855 ο Βάρδας έκανε δεύτερο γάμο, με τη Θεοδοσία. Τη διαζεύχθηκε το 862.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- ↑ Ανακτήθηκε στις 20 Ιουνίου 2019.
- ↑ Κιρίλ Τουμάνοφ: «Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle» (Γαλλικά) Ρώμη. 1990. σελ. 334.
- ↑ Κριστιάν Σετιπανί: «Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs» (Γαλλικά) Παρίσι. 2006. σελ. 310. ISBN-13 978-2-7018-0226-8. ISBN-10 2-7018-0226-1.
- 1 2 3 4 Kazhdan, Alexander (επιμ.): Oxford Dictionary of Byzantium, Oxford University Press, 1991
- 1 2 «Bardas». De Gruyter Brill. Ανακτήθηκε στις 5 Ιουνίου 2025.
- ↑ Treadgold, Warren T. (1997). A History of the Byzantine State and Society. Stanford University Press. σελ. 453. ISBN 978-0-8047-2630-6.