Αρχαία Γίτανα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Κάτοψη αρχαιολογικού χώρου Γιτάνων
Εγχάρακτο εδώλιο, στο οποίο διακρίνεται το όνομα ΑΡΙΣΤΟΜΑΧΟΣ
Oχύρωση στά αρχαία Γίτανα, 2010
Εγχάρακτα εδώλια με ονόματα στο αρχαίο Θέατρο των Γιτάνων, 2010
θέατρο Γιτάνων, άποψη, 2015
Το θέατρο των αρχαίων Γιτάνων, 2010
Ψηφιδωτό με τον δεκαεξάκτινο Μακεδονικό ήλιο στα αρχαία Γίτανα, 2010

Τα Αρχαία Γίτανα (εσφ. Γιτάνη), αγγλικά Gitanae or Gitana, (μεταγενέστερα Γκούμανη) ήταν αρχαία πόλη της Ηπείρου η αρχαία πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας, περιγραφείσα από τον ιστορικό Λίβιο (Livy) ως κειμένη πλησίον της Κέρκυρας, και περίπου 10 μίλια από την ακτή (Livius.xlii.38) και ως ένα μέρος συνάντησης της Ηπειρωτικής Συμμαχίας (Epirote League, Concillio Epirotatum). Τα Γίτανα ΔΕΝ αναφέρονται από κανένα άλλο συγγραφέα και πιθανολογείται ότι το όνομα είναι παραφθορά της ηπειρωτικής πόλης Χυτώνη (Chyton), την οποία ο αρχαίος ιστορικός Εφορος (Ephorus) την αναφέρει σαν αποικία των Ιώνων από τις Κλαζομενές της Μ.Ασίας στην Ηπειρο.,[1] Αλλες σημαντικές αρχαίες πόλεις στον Νομό Θεσπρωτίας ήταν και είναι σήμερα επισκέψιμες:

Γεωγραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Αρχαία Γίτανα (εσφ. Γιτάνη) βρίσκονται στον Δήμο Φιλιατών, ΔΔ Παραποτάμου του Ν. Θεσπρωτίας. Απέχουν περίπου 16 χλμ από το χωριό Δρέπανο και το Μακρυγιάλι, 34 χλμ από τα Σύβοτα και 56 χλμ από την Πάργα. Αν και το οδικό δίκτυο είναι καλό η πρόσβαση θεωρείται κοπιαστική, λόγω στροφών.[εκκρεμεί παραπομπή]

Ιστορία - Αρχαιολογικός χώρος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Τα Αρχαία Γίτανα ιδρύθηκαν γύρω στο 336-330 π.Χ. και διαδέχθηκαν την Ελέα ως έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών. Δίπλα στις όχθες του ποταμού Καλαμά, που την περιβάλλει, δεσπόζει το θέατρο της πόλης. Βρίσκεται κοντά στο φράγμα του Καλαμά.[εκκρεμεί παραπομπή]

Κάποτε η Γιτάνη ήταν πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας, η έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών και ένα από τα σημαντικότερα οικονομικά κέντρα της Ηπείρου με περίπου έξι χιλιάδες κατοίκους, τα Γίτανα, στον Δήμο Φιλιατών, είναι σήμερα μια ερειπωμένη πόλη. Εντούτοις, η πυκνή βλάστηση, ο ποταμός Καλαμάς και τα πλούσια αρχαιολογικά κατάλοιπα, δημιουργούν ένα τοπίο μοναδικό, αν και μάλλον άγνωστο στο ευρύ κοινό. Στην προστασία των μνημείων και του φυσικού περιβάλλοντος αποσκοπεί η οριοθέτηση του αρχαιολογικού χώρου των Γιτάνων, που πρόσφατα έλαβε την έγκριση του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Όπως αναφέρθηκε κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, η σημαντικότερη απειλή για τον χώρο προέρχεται από τα υφιστάμενα ενεργά λατομεία της περιοχής.[2]Πρόβλημα επίσης δημιουργείται από την ύπαρξη αυθαίρετων εγκαταστάσεων κτηνοτροφίας πλησίον του αρχαιολογικού χώρου.

Οικοδομημένη στα μέσα του 4ου π.Χ. αιώνα στη νοτιοδυτική πλαγιά του όρους της Βρυσέλλας και την κοιλάδα του αρχαίου ποταμού Θύαμι (Καλαμάς), τα Γίτανα (Γιτάνη) ήταν δεύτερη χρονολογική πρωτεύουσα της αρχαίας Θεσπρωτίας μετά την Ελέα. Μολονότι κατοικήθηκε για μόλις δύο αιώνες -μέχρι το 167 π.Χ., όταν καταστράφηκε από τους Ρωμαίους και εγκαταλείφθηκε οριστικά- η πόλη αποτέλεσε ένα από τα σπουδαιότερα οικονομικά και πολιτικά κέντρα της ευρύτερης περιοχής του Ιονίου. Από τον πυκνοδομημένο αρχαίο οικισμό σήμερα σώζονται η ακρόπολη, η αγορά, το θέατρο, πολυγωνικά τείχη συνολικής έκτασης 2,5 χιλιομέτρων, κατοικίες και άλλα κτίσματα, όπως επίσης και τμήμα του οδικού δικτύου.[2]

Η ανάδειξη του αρχαιολογικού χώρου, που τώρα πλέον είναι επισκέψιμος με μόνιμο φύλακα της τοπικής εφορείας αρχαιοτήτων, ολοκληρώθηκε το έτος 2009. Για την επίσκεψη και μελέτη όλου του αρχαιολογικού χώρου χρειάζεται πεζοπορία τουλάχιστον δύο ωρών Ωστόσο εκκρεμεί η αποκατάσταση επιμέρους μνημείων, όπως το αρχαίο θέατρο, για την τεκμηρίωση και προστασία του οποίου έχει υπογραφεί προγραμματική σύμβαση μεταξύ του υπουργείου Πολιτισμού και της περιφέρειας Ηπείρου. Τον Μάιο 2010 το θέατρο των Γιτάνων «υιοθετήθηκε» από το σωματείο «Διάζωμα»[2].

Το αρχαίο θέατρο Γιτάνων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θέση: Το αρχαίο θέατρο Γιτάνων βρίσκεται στην καταλληλότερη θέση της πόλης των Γιτάνων[3], δηλ. στους δυτικούς πρόποδες της Βρυσέλλας, στη βραχώδη δυτική πλαγιά των Γιτάνων, στο κοίλωμα του λόφου, έξω από τη δυτική πλευρά του τείχους[4]. Εκεί οδηγούσε από το Πρυτανείο ένας πλακόστρωτος δρόμος [5]. Το θέατρο έχει προσανατολισμό προς τον ποταμό Καλαμά, δηλ. από τα ανατολικά προς τα δυτικά[6]. Αν και το θέατρο βρισκόταν έξω από το τείχος, προστατευόταν από εχθρικές επιδρομές χάρη σε ένα προτείχισμα, που βρίσκεται μεταξύ της βορειοδυτικής γωνίας της οχύρωσης και του ποταμού και φυσικά από το ποτάµι[7].

Ιστορία: Το θέατρο κατασκευάστηκε κατά τα μέσα του 3ου αι. π. Χ., την εποχή της άνθησης των Γιτάνων,[8] αλλά χρησιμοποιήθηκε ελάχιστα μετά τη Ρωμαϊκή κατάκτηση (168/167 π. Χ.) [9], όταν οι Ρωμαϊκές λεγεώνες υπό τον Αιμίλιο Παύλο κατέστρεψαν τα Γίτανα και πάρα πολλές πόλεις στην Ήπειρο [10]. Το θέατρο υπέστη αργότερα φθορές από σεισμό, ο οποίος προκάλεσε μετατόπιση των εδωλίων και επιχώσεις[11]. Επιπλέον η υπερχείλιση του Καλαμά και η νομή κοπαδιών εντός του αρχαιολογικού χώρου προκάλεσαν επιπλέον φθορές. Τέλος στον χώρο είχε στηθεί παλαιότερα ασβεστοκάμινο, γεγονός που αποδεικνύει πως υλικό του θεάτρου είχε χρησιμοποιηθεί για την παραγωγή ασβέστη.

Ανασκαφές: Οι ανασκαφές ξεκίνησαν το 1996 [12] από την κα Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή[13] και μέχρι σήμερα έχει ανασκαφεί ένα τμήμα του θεάτρου[14]. Έτσι, έχουν έρθει στο φως ένα τμήμα του κοίλου στην πλαγιά, η ορχήστρα και μέρος της σκηνής, ενώ ακόμη δεν έχουν ανασκαφεί πλήρως οι πάροδοι[15].


Περιγραφή: Το αρχαίο θέατρο Γιτάνων είχε χωρητικότητα περίπου 4.000 θεατών[16] . Το θέατρο κατασκευάστηκε από λευκό ασβεστόλιθο, ενώ η αρχιτεκτονική του είναι η συνηθισμένη που συναντάται και στα άλλα αρχαία ελληνικά θέατρα[17].

Το κοίλο έχει μέγιστη διάμετρο 65 μέτρα και ύψος 10 μέτρα[18] και ένα μικρό τμήμα του έχει λαξευθεί απευθείας επάνω στη βραχώδη πλαγιά[19] . Το σχήμα του είναι λίγο μικρότερο από ημικύκλιο, για να μπορούν να βλέπουν οι θεατές που κάθονταν στα ακραία εδώλια[20] . Το κοίλο διαθέτει 28 σειρές εδωλίων, που χωρίζονται σε δύο τμήματα από το διάζωμα, ενώ 4 κλίμακες διαιρούν το κοίλο σε 5 κερκίδες[21] . Η πρόσοψη του κοίλου διέθετε δύο πολυγωνικούς αναλημματικούς τοίχους, από τους οποίους σώζονται λείψανα[22].

Τα περισσότερα εδώλια είναι καλά επεξεργασμένοι ορθογώνιοι λίθοι από λευκό ασβεστόλιθο[23] με μήκος 1,25-1,50 μ., πλάτος 0,40 μ. και ύψος 0,37 μ.[24], ενώ ορισμένα είναι λαξευμένα πάνω στον βράχο. Μέχρι στιγμής έχουν ανασκαφεί δεκάδες εξ αυτών, που έχουν ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό: στην πρόσθια πλευρά φέρουν εγχάρακτες επιγραφές με ονόματα ανδρών (π. χ. Μενέδαμος, Παυσανίας, Χαροπίδας, Τιμόδαμος, Αλέξανδρος, Φαλακρίωνας Κέφαλος, Νικόστρατος κ. ά.). Πολλές φορές στο ίδιο εδώλιο εμφανίζονται δύο ονόματα, το πρώτο σε ονομαστική και το δέυτερο σε αιτιατική πτώση. Εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως εμφανίζεται (και μάλιστα δύο φορές) και το γυναικείο όνομα Φιλίστα[25] . Αν και δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με την ταυτότητα των προσώπων αυτών, είναι πολύ πιθανόν πως πρόκειται για ονόματα απελεύθερων [26].

Η ορχήστρα έχει κατασκευαστεί, σύμφωνα με τις αρχές του Βιτρούβιου, ως πλήρης κύκλος με εγγεγραμμένο τετράγωνο, οι πλευρές του οποίου είναι παράλληλες προς τους κύριους άξονες του θεάτρου, ενώ το κυκλικό τμήμα της, προς το μέρος της σκηνής, τέμνεται από το προσκήνιο. Το δάπεδό της είχε κατασκευαστεί από λατύπη (μικρό κομμάτι πέτρας, αποκομμένο κατά την εξόρυξη/λάξευση πέτρινου όγκου) και χώμα [27]. Επίσης οι ανασκαφές έφεραν στο φως τη θυµέλη, η οποία δεν βρέθηκε στο κέντρο της ορχήστρας, αλλά είχε μετακινηθεί κοντά στη σκηνή [28].

Η σκηνή (μήκους 15,50 μ., πλάτους 5,50 μ. και σωζομένου ύψους 0,50 μ.) ήταν ορθογώνια και διώροφη [29]. Διέθετε εσωτερική σειρά 7 πεσσών πεπλατυσμένου τύπου [30] (πεσσοστοιχία) που στήριζε τον όροφο, ενώ το προσκήνιο είχε μια σειρά δώδεκα μονολιθικών ημικιόνων, πάνω στους οποίους υπήρχε δωρικός θριγκός με λίθινο επιστύλιο [31].

Αποκαλύφθηκε, τέλος, τμήμα των παρόδων, κατά μήκος των οποίων, ανασκάφτηκαν αναλημματικοί τοίχοι που συγκρατούν το κοίλο του θεάτρου. Οι τοίχοι είναι δομημένοι κατά το πολυγωνικό σύστημα, με σωζόμενο ύψος 16,00 μ. (ο βόρειος) και 14,00 μ. (ο νότιος). Η έρευνα για την πλήρη διαμόρφωση των παρόδων δεν έχει ολοκληρωθεί μέχρι σήμερα[32].

Μετά από δοκιμαστικές τομές των αρχαιολόγων στα νοτιοδυτικά της σκηνής αποκαλύφθηκαν ορισμένα τμήματα τοίχων. Όμως οι τοίχοι αυτοί έχουν ακανόνιστη τοιχοποιία και δεν φανερώνουν επιμελημένη κατασκευή. Ακόμη δεν έχει εξακριβωθεί η χρησιμότητα αυτού του οικοδομήματος [33].

Το αρχαίο θέατρο Γιτάνων είναι μεγαλύτερο από το θέατρο της Βέλιανης (Ελέας), αλλά μικρότερο από το θέατρο της Κασσώπης [34]. Πάντως κατασκευαστικά παρουσιάζει πολλά κοινά στοιχεία με τα θέατρα της Κασσώπης και της Αμβρακίας [35].


Χρήση: Είναι αξιοσημείωτο πως το αρχαίο θέατρο Γιτάνων μαζί με την Αγορά και το Πρυτανείο αποτελούσε το κέντρο της δημόσιας ζωής των Γιτάνων [36]. Καθώς τα Γίτανα ήταν η έδρα του Κοινού των Θεσπρωτών και των Ηπειρωτών[37] , στο θέατρο δεν πραγματοποιούνταν μόνο παραστάσεις αλλά και πολιτικές συγκεντρώσεις[38] , οι συνελεύσεις του Κοινού των Θεσπρωτών και των Ηπειρωτών. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του Τίτου Λίβιου, το 172 π. Χ. οι δύο απεσταλμένοι των Ρωμαίων, Μάρκιος και Ατίλιος, επισκέφθηκαν τα Γίτανα και ζήτησαν από το Κοινό των Ηπειρωτών να ταχθεί με το μέρος των Ρωμαίων [39]. Η συνέλευση του Κοινού συνήλθε πιθανότατα στο θέατρο και αποφάσισε να ταχθεί με το μέρος των Ρωμαίων[40].

Μελέτες:

  • Δάκαρης Σ., Θεσπρωτία, Αρχαίες Ελληνικές Πόλεις 15, Αθηναϊκός Τεχνολογικός Όμιλος. Αθηναϊκό Κέντρο Οικιστικής, Ἀθῆναι 1972.
  • Kάντα – Κίτσου Α., Γίτανα Θεσπρωτίας, Αρχαιολογικός Οδηγός, Υπουργείο Πολιτισμού ΛΒ΄ Εφορία Προϊστορικών & Κλασικών Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας, Αθήνα 2008.
  • Kάντα – Κίτσου Α., Πάλλη Ο., Αναγνώστου Ι., Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας, Υπουργείο Πολιτισμού ΛΒ΄ Εφορία Προϊστορικών & Κλασικών Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας, Ηγουμενίτσα 2008.
  • Πρέκα – Αλεξανδρή Κ., «Το θέατρο των Γιτάνων (Προκαταρκτική έρευνα)», Αρχαία Θέατρα της Ηπείρου 6, Περιφερειακή Ένωση Δήμων Ηπείρου – Διάζωμα, Αθήνα 2012, σ. 109-116.

Εκπαιδευτικά Προγράμματα:

  • Γ. Πλιάκου, Χρ. Γκάνια, Στο θέατρο των Γιτάνων. Εκπαιδευτική περιήγηση (οδηγός για τον εκπαιδευτικό, τετράδιο για τον μαθητή), Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας, Ηγουμενίτσα 2015 (Στο Θέατρο των Γιτάνων)

Ένας Θεσπρωτός περιηγητής στα Γίτανα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κάτοικος Αθηνών, καταγόμενος από τη Θεσπρωτία, γράφει συγκινημένος: "Συνεχίζοντας την περιήγηση μου στους αρχαιολογικούς χώρους της Θεσπρωτίας ο δρόμος με έφερε επιτέλους στα Αρχαία Γίτανα (Γκούμανη). Ο χώρος δυστυχώς για να προσδιοριστεί γεωγραφικά, (στον μέσο σύγχρονο κάτοικο ή επισκέπτη της περιοχής), περιγράφεται περίπου 16 χλμ από το Δρέπανο και το Μακρυγιάλι, 34 χλμ από τα Σύβοτα και 56 χλμ από την Πάργα! Με το καλωσόρισμα ο φύλακας μου έκανε μια τυπική ερώτηση που για λίγο βασάνισε το μυαλό μου. Η απάντηση μου στην ερώτηση από που κατάγομαι ήταν η κλασική από δω …τοv Παραπόταμο (χωριό του πατέρα μου). Βαδίζοντας κάτω από τα τείχη με απασχολούσε το γεγονός γιατί ένα άτομο πρέπει να ανήκει σε ένα χωριό, σε μία πόλη ή σε μία περιφέρεια. Η σκέψη αυτή άρχισε να «ξεδιαλύνεται» αντικρίζοντας το επιβλητικό Αρχαίο Θέατρο (4000 – 5000 θέσεων), ψηλαφώντας και διαβάζοντας τα ονόματα επιφανών πολιτών αυτής της πόλης σκαλισμένα στις θέσεις του θεάτρου διαβαίνοντας την Δυτική Πύλη αντικρίζοντας το Πρυτανείο και μένοντας εκστασιασμένος από τα ψηφιδωτά του χώρου , περπατώντας στην κεντρικό δρόμο της πόλης «νιώθοντας» τους πολίτες αυτής της πόλης να διαβαίνουν πλάι μου βγαίνοντας από τις οικίες τους ή από τον μικρό ναό πιο πάνω…..περνώντας την βορειοανατολική Πύλη έχοντας βρεθεί στο χώρο τη Αγοράς με τα πολύβουα καταστήματα και την Στοά κατεβαίνοντας προς τον ποταμό Θύαμις βλέποντας τους αρχαιολόγους να φέρνουν, εκατοστό – εκατοστό στο φώς, τον δρόμο που ένωνε το «λιμάνι» στις όχθες του ποταμού, με την πόλη (άραγε τι πραμάτεια και μαντάτα θα έφερναν από την Φανωτή τα πλεούμενα). Παρατηρώντας την σκαπάνη του υπομονετικού αρχαιολόγου να ανοίγει ευλαβικά τα σπλάχνα της Θεσπρωτικής Γης ένιωσα σαν να σκαλίζουν το δικό μου παρελθόν. Ε λοιπόν τελειώνοντας την περιήγηση στα Γίτανα και έχοντας επισκεφτεί την Ελέα, την Φανωτή αλλά μένοντας και εντυπωσιασμένος από το Αρχαιολογικό Μουσείο της Ηγουμενίτσας καταλήγω σε ένα συμπέρασμα. Δεν ανήκω μόνο στον Παραπόταμο που είμαι πολιτογραφημένος, ούτε μόνο στη Ηγουμενίτσα που μεγάλωσα, πόσο μάλλον στην Αθήνα που κατοικώ…Δεν ανήκω μόνο στις δαντελωτές παραλίες του Ιονίου που με δροσίζουν. Αυτό το ένδοξο παρελθόν που μου «Αποκαλύφθηκε» έστω και μετά από 40 χρόνια μου έδωσε το ίδιο δικαίωμα με το πολίτη αυτών των Αρχαίων Πόλεων να λέω και να αισθάνομαι ότι είμαι και εγώ ένας ΘΕΣΠΡΩΤΟΣ."[εκκρεμεί παραπομπή]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Titus Livius, Ab urbe condita, έκδ. W. Weissenborn, Titi Livi Ab urbe condita libri, IX, Weidmannsche Buchhandlung, Berlin 1864.
  • The classical age of Greece (1999),
  • ed. Atlas of the Greek and Roman world in antiquity (1981).
  • Nickolas Hammond, N. G. L. A History of Greece to 322 B.C., 1986, ISBN 0198730950
  • Wilkes, J. J. The Illyrians, 1992,ISBN 0631198075,
  • In the Shadow of Olympus: The Emergence of Macedon,ISBN 0691008809,1992
  • Thracian Tribal areas (from Fol, Thrace and the Thracians, p 133),The Thracians 700 BC–AD 46 (Men-at-Arms 360) by Christopher Webber After Hoddinot, Col & Cah
  • Herman, Mogens. An Inventory of Archaic and Classical Poleis, 2004, p. 348, ISBN 0198140991
  • Λεωνίδας Τζάνης: Περιήγηση στά Γίτανα, http://atraposroute.blogspot.gr/2011/08/blog-post_05.html
  • Χριστίνα Σανούδου: Γίτανα η αρχαία πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας, Καθημερινή, 03-09-2012
  • An Inventory of Archaic and Classical Poleis: An Investigation Conducted by The Copenhagen Polis Centre for the Danish National Research Foundation by Mogens Herman Hansen, 2005, page 345

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. William Martin Leake, Travels in Northern Greece. In four volumes. Volume 4,ISBN 140-216-7709, page 76,"name was Chyton, which, according to Ephorus, was a colony settled in Epirus"
  2. 2,0 2,1 2,2 Χριστίνα Σανούδου: Γίτανα η αρχαία πρωτεύουσα της Θεσπρωτίας[νεκρός σύνδεσμος], Καθημερινή, 03-09-2012
  3. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, «Το θέατρο των Γιτάνων (Προκαταρκτική έρευνα)», Αρχαία Θέατρα της Ηπείρου 6, Περιφερειακή Ένωση Δήμων Ηπείρου – Διάζωμα, Αθήνα 2012, σ. 110.
  4. Σ. Δάκαρης, Θεσπρωτία, Αρχαίες Ελληνικές Πόλεις 15, Αθηναϊκός Τεχνολογικός Όμιλος – Αθηναϊκό Κέντρο Οικιστικής, Ἀθῆναι 1972, σ. 185· Α. Kάντα – Κίτσου, Ο. Πάλλη, Ι. Αναγνώστου, Αρχαιολογικό Μουσείο Ηγουμενίτσας, Υπουργείο Πολιτισμού ΛΒ΄ Εφορία Προϊστορικών & Κλασικών Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας, Ηγουμενίτσα 2008, σ. 54· www.mygreekhistory.blogspot.gr/2013/12/arxaia-gitana.html
  5. Α. Kάντα – Κίτσου, Ο. Πάλλη, Ι. Αναγνώστου, ό. π.· Γ. Πλιάκου, Στο θέατρο των Γιτάνων: εκπαιδευτική περιήγηση, Εφορεία Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας, Ηγουμενίτσα χ. χ., σ. 9.
  6. Σ. Δάκαρης, ό. π.
  7. Σ. Δάκαρης, ό. π.· Γ. Πλιάκου, ό. π.· Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 111.
  8. Α. Kάντα – Κίτσου, Ο. Πάλλη, Ι. Αναγνώστου, ό. π.· Γ. Πλιάκου, ό. π.
  9. Γ. Πλιάκου, ό. π.· Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 115· http://odysseus.culture.gr/h/3/gh351.jsp?obj_id=2640
  10. www.mygreekhistory.blogspot.gr/2013/12/arxaia-gitana.html
  11. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π.
  12. Α. Kάντα – Κίτσου, Γίτανα Θεσπρωτίας, Αρχαιολογικός Οδηγός, Υπουργείο Πολιτισμού ΛΒ΄ Εφορία Προϊστορικών & Κλασικών Αρχαιοτήτων Θεσπρωτίας, Αθήνα 2008, σ. 59· Γ. Πλιάκου, ό. π., σ. 11.
  13. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 111.
  14. http://olympia.gr/2009/12/18/αρχαία-γιτάνη-θεσπρωτίας/
  15. Α. Kάντα – Κίτσου, Ο. Πάλλη, Ι. Αναγνώστου, ό. π.· Α. Kάντα – Κίτσου, ό. π.· Γ. Πλιάκου, ό. π.
  16. Γ. Πλιάκου, ό. π., σ. 12. Σύμφωνα με άλλες πηγές (Α. Kάντα – Κίτσου, Ο. Πάλλη, Ι. Αναγνώστου, ό. π.· http://www.thesprotia3d.gr/item/αρχαία-γιτάνη-φιλιάτες-θεσπρωτίας/), ο αριθμός των θεατών είναι 4.000-6.000.
  17. Γ. Πλιάκου, ό. π., σ. 11.
  18. Σ. Δάκαρης, ό. π.· Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 114.
  19. Α. Kάντα – Κίτσου, ό. π., σ. 60.
  20. Γ. Πλιάκου, ό. π.
  21. Α. Kάντα – Κίτσου, ό. π., σ. 59-60· Γ. Πλιάκου, ό. π.· Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π.
  22. Σ. Δάκαρης, ό. π.· Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π.
  23. Α. Kάντα – Κίτσου, ό. π., σ. 60· Γ. Πλιάκου, ό. π.
  24. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 115.
  25. Α. Kάντα – Κίτσου, Ο. Πάλλη, Ι. Αναγνώστου, ό. π.· Α. Kάντα – Κίτσου, ό. π.· Γ. Πλιάκου, ό. π., σ. 12· Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π.
  26. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 115.
  27. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 113.
  28. Γ. Πλιάκου, ό. π., σ. 9· Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π.
  29. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 112.
  30. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π.
  31. Α. Kάντα – Κίτσου, ό. π., σ. 60· Γ. Πλιάκου, ό. π., σ. 12.
  32. Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 114.
  33. Α. Kάντα – Κίτσου, ό. π.
  34. Σ. Δάκαρης, ό. π.
  35. Α. Kάντα – Κίτσου, ό. π.
  36. Α. Kάντα – Κίτσου, Ο. Πάλλη, Ι. Αναγνώστου, ό. π., σ. 32.
  37. Γ. Πλιάκου, ό. π., σ. 9· www.thesprotia3d.gr/item/αρχαία-γιτάνη-φιλιάτες-θεσπρωτίας/
  38. Α. Kάντα – Κίτσου, Ο. Πάλλη, Ι. Αναγνώστου, ό. π., σ. 54.
  39. Titus Livius, Ab urbe condita, 42, 37, 4.
  40. Titus Livius, ό. π., 42, 38, 1.· Γ. Πλιάκου, ό. π., σ. 9· Κ. Πρέκα – Αλεξανδρή, ό. π., σ. 110.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]