Αράτα Ισοζάκι

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αράτα Ισοζάκι
Arata Isozaki.jpg
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
磯崎新 (Ιαπωνικά)
Γέννηση23  Ιουλίου 1931[1][2]
Όιτα
Χώρα πολιτογράφησηςΙαπωνία[3]
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΙαπωνικά[4]
ΣπουδέςΠανεπιστήμιο του Τόκιο
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητααρχιτέκτονας[5][6]
διδάσκων πανεπιστημίου
ΕργοδότηςΠανεπιστήμιο του Τόκιο
Αξιοσημείωτο έργοTorino Palasport Olimpico
Palau Sant Jordi
Περίοδος ακμής2019[7]
Αξιώματα και βραβεύσεις
ΒραβεύσειςΒασιλικό Χρυσό Μετάλλιο του Βασιλικού Ινστιτούτο Βρετανών Αρχιτεκτόνων (1986)[8]
Βραβείο Πρίτσκερ (2019)[9][10]
Commander of the Cross of the Order of Merit of the Republic of Poland
Grand Cross of the Order of Civil Merit (1997)[11]
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Πύργος Τέχνης στο Μίτο, στο Ιμπαράκι (1990)
Μουσείο Manggha Museum Ιαπωνικής Τέχνης και Τεχνολογίας στην Κρακοβία, Πολωνία, Arata Isozaki και Krzysztof Ingarden (1994)

Ο Αράτα Ισοζάκι (磯崎 新, Arata Isozaki, γεννηθείς στις 23 ιουλίου 1931) είναι Ιάπωνας αρχιτέκτονας από την Όιτα. Αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο του Τόκιο το 1954.

Ο Ισοζάκι εργάσθηκε για τον Κένζο Τάνγκε πριν την ίδρυση της δική του εταιρείας το 1963. Τα πρώτα του έργα σύμφωνα με τον Ρέινερ Μπάνχαμ είχαν ευρωπαϊκές αναφορές με ένα στυλ μεταξύ "Νέο Μπρουταλισμού" & "Μεταβολικής Αρχιτεκτονικής" (Κτίριο Ιατρικής της Όιτα, 1959-1960). Το στυλ του συνέχισε να εξελίσσεται με κτίρια όπως το Fujimi Country Club (1973-74) και την Κεντρική Βιβλιοθήκη στο Κιτακιούσου (1973-74). Αργότερα ανέπτυξε ένα πιο μοντερνιστικό ύφος με κτίρια όπως ο Πύργος Τέχνης του Mito (1986-90) και το Domus-Casa del Hombre (1991-1995).

Ο Ισοζάκι έχει σχεδιάσει κτίρια εντός και εκτός Ιαπωνίας. Θεωρείται ένας από τους πιο επιφανείς αρχιτέκτονες στον κόσμο, έχοντας κερδίσει πολλά διεθνή βραβεία.

Το κτήριο Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης είναι σχεδιασμένο από τον ίδιο και αποτελεί δείγμα του μοντέρνου αρχιτεκτονικού ρεύματος.

Δύο μεγάλα έργα από το γραφείο του είναι επί του παρόντος σε εξέλιξη: ο πύργος γραφείων CityLife, ένα έργο ανάπλασης στον πρώην εκθεσιακό χώρο του Μιλάνο, και η νέα Δημοτική Βιβλιοθήκη στο Μαρανέλλο της Ιταλίας.[12]

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 www.encyclopedia.com/article-1G2-3070300073/isozaki-arata-1931.html.
  2. 2,0 2,1 «Arata Isozaki». RKDartists. 293055.
  3. (Αγγλικά) Museum of Modern Art online collection. 2837. Ανακτήθηκε στις 4  Δεκεμβρίου 2019.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb12496846z. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. Arkitekter verksamma i Sverige. 11  Ιουλίου 2014.
  6. 225. Ανακτήθηκε στις 4  Δεκεμβρίου 2019.
  7. Ανακτήθηκε στις 27  Μαΐου 2020.
  8. «Biography of Arata Isozaki». 26  Νοεμβρίου 2017.
  9. «Japaner Arata Isozaki erhält Pritzker-Preis». 5  Μαρτίου 2019.
  10. www.pritzkerprize.com/laureates/arata-isozaki. Ανακτήθηκε στις 24  Μαρτίου 2019.
  11. BOE-A-1997-20764.
  12. Musei: Architetture 1990-2000. ISBN 978-8871791999. 

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]