Απόλλων με κιθάρα (Γλυπτοθήκη του Μονάχου, αρ. 211)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Απόλλων με κιθάρα
Apollo Barberini Glyptothek Munich 211.jpg
Απόλλων με κιθάρα
Ονομασία Απόλλων με κιθάρα
Δημιουργός σχολή του Φειδία
Μουσείο Γλυπτοθήκη του Μονάχου
Αριθμός καταλόγου 211

Ο Απόλλων με την κιθάρα ή ο Απόλλων κιθαρωδός είναι αριστούργημα της γλυπτικής τέχνης της αρχαίας Ελλάδας. Βρέθηκε σε μια βίλα στο Τίβολι. Φυλάσσεται σήμερα στην Γλυπτοθήκη του Μονάχου.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το άγαλμα παριστάνει έναν μεγαλοπρεπή και μεγαλόσωμο θεό. Πλησιάζει με αργό, επίσημο βηματισμό, και μένει για μια στιγμή ακίνητος. Στηρίζεται στο δεξί πόδι, ενώ το αριστερό πόδι αναπαύεται. Στο αριστερό χέρι κρατάει μια κιθάρα εντυπωσιακού μεγέθους. Το δεξί χέρι λείπει έχει εγκατασταθεί.

Σε σκηνές του κυνηγιού, ο θεός Απόλλων συχνά απεικονίζεται γυμνός με βέλος και τόξο, ο κιθαρωδός Απόλλων φοράει έναν πέπλο μακρύ, που πέφτει με πολλές πτυχές και φτάνει ως το έδαφος. Στην μέση, μια φαρδιά ζώνη σφίγγει τον πέπλο, ο οποίος αναδιπλώνει και την σκεπάζει. Τα μάτια του αγάλματος είναι από λευκή πέτρα για να φαίνονται πιο αληθινά. Η ίρις του ματιού ήταν από σκούρα πέτρα που δεν διασώθηκε. Οι βλεφαρίδες ήταν από χαλκό, και έχουν επίσης χαθεί. Το κεφάλι μέχρι τον λαιμό είναι ένα ξεχωριστό τεμάχιο, που από τον καλλιτέχνη είχε κατασκευαστεί έτσι ώστε να προσαρμόζει στην αντίστοιχη οπή του σώματος. Η κόμη είναι πλούσια, περίτεχνη και καταλήγει σε μακριές μπούκλες που πέφτουν στον θώρακα.

Ερμηνεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παλαιότερα το άγαλμα αυτό το θεωρούσαν ως γυναικείο και πίστευαν ότι είναι μια μούσα του Αγελάδα, δάσκαλου του Φειδία και του Πολύκλειτου. Το άγαλμα παριστάνει όμως τον Απόλλωνα. Η ενδυμασία του είναι η γιορταστική ενδυμασία των Πύθιων, την οποία φορούσαν οι καλλιτέχνες που έπαιρναν μέρος στον διαγωνισμό μουσικής.

Ιστορική τοποθέτηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το άγαλμα κατασκευάστηκε την εποχή του Αυγούστου. Αναμφίβολα είναι αντίγραφο ενός αρχαιότερου Ελληνικού αγάλματος. Το καλλιτεχνικό του στυλ κατατάσσεται στην σχολή του Φειδία, και είναι προφανώς το αμέσως επόμενο επόμενο έργο μετά από την Αθηνά της Λήμνου και της Αθηνάς Παρθένου.

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]