Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αν Αβάν Γκανγκάμπ
Πλήρες όνομα Αν Αβάν Ντε Γκανγκάμπ
Ψευδώνυμο(α) ΕΑΓ (EAG)
Σύντομο όνομα Γκανγκάμπ
Ίδρυση 1912
Γήπεδο Σταντ ντυ Ρουντουρού
Γκανγκάμπ, Γαλλία,
(χωρητικότητα: 18,126 θέσεις)
Πρόεδρος Flag of France.svg Μπερτράν Ντεπλά
Προπονητής Flag of France.svg Ζοσελάν Γκουβερνέ
Πρωτάθλημα Λιγκ 1
2012-2013 Λιγκ 2, 2η (προβιβασμός)
Πρώτη εμφάνιση
Δεύτερη εμφάνιση

Η 'Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ (ή ΑΑΓ) είναι μια γαλλική ποδοσφαιρική ομάδα, ιδρυμένη το 1912, που αγωνίζεται στη Λιγκ 2. Πρόεδρος του συλλόγου της Βρετάνης είναι ο Μπερτράν Ντεπλά και προπονητής της ο Ζοσελάν Γκουβερνέ. Η ομάδα έχει την ιδιαιτερότητα να διαθέτει ένα γήπεδο με παραπάνω από 18.000 θέσεις χωρητικότητα ενώ η πόλη μετράει μόλις 7.600 κατοίκους, με την ευρήτερη περιοχή του Γκανγκάμπ να μετρά κάτι παραπάνω από 20.000 κατοίκους.

Ιστορία της Ομάδας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η γέννηση και τα πρώτα βήματα (1912-1920)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

1912 : κάποιος κύριος Deschamps, διευθυντής του ανώτερου δημοτικού σχολείου αρρένων του Γκανγκάμπ, δημιουργεί ένα σωματείο φυσικής αγωγής. Ονομάζεται "Αν Αβάν". Τα χρώματα που επιλέγονται είναι το κόκκινο και το μαύρο. Η Αν Αβάν Ντε Γκανγκάμπ αποτελεί λοιπόν ένα από τα πολλά λαϊκά σωματεία που γεννήθηκαν από τη θέληση των καθηγητών της IIIe République. Τις πρώτες χρονιές, οι ποδοσφαιριστές αγωνίζονται όπου μπορούν : στις αλάνες, στη Métairie-Neuve, στο σταντ ντε Κοζέν... Η ομάδα αγωνιζόταν τότε σε χαμηλό επίπεδο.

Οι χρονιές Lorgeré (1920-1943)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1920, ο André Lorgeré διαδέχεται τον κύριο Deschamps στη Προεδρία. Σιγά-σιγά, η ομάδα αρχίζει και οργανώνεται. Στη διάρκεια της σεζόν 1921-1922, η ΕΑΓ νοικιάζει για μια διάρκεια 99 ετών, ένα οικόπεδο στο Montbareil, στη πιο ψηλή συνοικία της πόλης. Το Σταντ ντε Μονμπαρέι κατασκευάζεται εκεί. Το 1929, η Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ καταφέρνει να φτάσει στη Division d'Honneur, και ξανακατεβαίνει το 1931. Η δεκαετία του 1930 βρίσκει την ομάδα να εντυπωσιάζει στο Κύπελλο Γαλλίας. Σημείο αιχμής το 1933 : η Αν Αβάν αντιμετωπίζει την Ρασίνγκ Κλαμπ ντε Φρανς, μια από τις κορυφαίες γαλλικές ομάδες εκείνης της εποχής.

Οι χρονιές Couquet (1945-1958)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι χρονιές μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είναι αυτές του Hubert Couquet. Γίνεται πρόεδρος της ομάδας το 1945. Είναι επίσης διευθυντής των κτιριακών εγκαταστάσεων Tanvez, της μεγαλύτερης εργατικής μονάδας της πόλης. Ο Hubert Couquet προσλαμβάνει αρκετούς παίκτες που ταυτόχρονα δουλεύουν και στα εργοστάσιά του. Η Γκανγκάμπ ξαναβρίσκει την Division d'Honneur από το 1949 μέχρι και το 1953, και πραγματοποιεί νέες εξαιρετικές εμφανίσεις στο Κύπελλο, μέχρι που αντιμετωπίζει τους επαγγελματίες της Σοσό. Το 1956, η ομάδα χάνει για λίγο την άνοδο στην Division 3. Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει τις επόμενες χρονιές καθώς η Γκανγκάμπ ξαναπέφτει στην Ανώτερη Τοπική Κατηγορία. Η δεκαετία του 60 είναι οι πιο δύσκολες παρά τις καλές επιδόσεις στις ομάδες νέων.

Η αρχή μιας χρυσής γενιάς (1969-1970)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Θα πρέπει να φτάσει το 1969 για να ξανακουστεί το όνομα της Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ. Γι' αυτό ευθύνονται οι νέοι χάρη στο Κύπελλο Γκαμπαρντέλλα. Οι νέοι της Γκανγκάμπ αποκλείουν διαδοχικά την Σταντ Ρεννέ και την ΦΚ Ναντ, και αντιμετωπίζουν την ΑΣ Σαιντ-Ετιέν στα προημιτελικά. Μελλοντικά μεγάλα ονόματα του γαλλικού ποδοσφαίρου περνάνε εκείνη την περίοδο από το Σταντ ντε Μονμπαρέι : ο Πατρίκ Ρεβελλί, ο Κριστιάν Σαραμανιά, ο Κριστιάν Λοπέζ, ο Κριστιάν Συνεγκέλ, και άλλοι. Η Γκανγκάμπ αποκλείεται με 1-0, αλλά η δυναμική έχει αρχίσει : μια εξαιρετική γενιά μόλις δημιουργήθηκε. Θα γράψει τις καλύτερες σελίδες στην ιστορία της ομάδας στη διάρκεια της δεκαετίας του 1970.

Οι πρώτες χρονιές του Le Graët (1972-1991)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Noël Le Graët γίνεται πρόεδρος της ομάδας στις 3 Ιουνίου 1972. Είναι μόλις 30 ετών. Η ομάδα βρίσκεται ακόμα στην Ανώτατη Τοπική Κατηγορία. Η σεζόν 1972-1973 αποτελεί απαρχή της αγωνιστικής ανόδου της ομάδας. Εκείνη τη χρονιά, η Αν Αβάν φτάνει στη φάση των 8 του Κυπέλλου Γαλλίας αποκλείοντας τέσσερεις θαμώνες της Division 2 : τη Σταντ Λαβαλουά, τη Σταντ Μπρεστουά, την Ουνιόν Σπορτίβ ντυ Μαν και την ΦΚ Λοριάν. Τότε γίνεται πρώτο θέμα στο γαλλικό τύπο (Le Monde, L'Équipe) αυτή η μικρή πόλη της Βρετάνης που συλλέγει τις διακρίσεις υπό τη διοίκηση του νεαρού προέδρου της.

Η ομάδα συνεχίζει την πορεία της και τις συνεχόμενες ανόδους της : Division d'Honneur το 1974, Division 3 το 1976 και Division 2 το 1977. Η Γκανγκάμπ αγωνίζεται ακόμα και για την άνοδο στην Division 1 στη διάρκεια της σεζόν 1979-1980. Τελικά, η Αν Αβάν τερματίζει τρίτη και δεν ξεπερνάει το εμπόδιο των μπαράζ.

Το 1984 αποτελεί μια ημερομηνία-σταθμό : 72 χρόνια μετά την δημιουργία της ομάδας, η Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ γίνεται επαγγελματική ομάδα. Ο Noël Le Graët δηλώνει απογοητευμένος από το γεγονός ότι οι καλύτεροι παίκτες της ομάδας κάθε χρόνο φεύγουν για συλλόγους με πιο καλή οικονομική κατάσταση. Τα μέσα της δεκαετίας του 80 βλέπουν την Γκανγκάμπ να ζει μεγάλες ώρες με έναν νεαρό παίκτη-προπονητή στη τεχνική ηγεσία του συλλόγου : τον Raymond Keruzoré. Αυτό κάνει την Αν Αβάν μια από τις καλύτερες ομάδες στην Division 2, χωρίς πάντως να καταφέρει να την ανεβάσει κατηγορία. Η αναχώρησή του το 1986 θα αντιμετωπιστεί με δυσκολία από τον πρόεδρο. Ο Noël Le Graët, μη μπορώντας να βρει την κατάλληλη λύση στο πρόβλημα, βρίσκεται αναγκασμένος να απολυέι συνεχώς προπονητές.

1989 : ο πρόεδρος, για μια ακόμη φορά, πρωτοστατεί σε μια νέα προσπάθεια της ομάδας. Θεωρώντας το Σταντ ντε Μονμπαρέι πολύ ταπεινό, ο Noël Le Graët ξεκινά τη κατασκευή ενός νέου γηπέδου στη γειτονιά του Ρουντουρού. Το Σταντ ντυ Ρουντουρού εγκαινιάζεται στις 21 Ιανουαρίου 1990, στη διάρκεια ενός φιλικού αγώνα ανάμεσα στην Αν Αβάν Ντε Γκανγκάμπ και τη Παρί Σεν Ζερμέν.

Το 1991, ο Noël Le Graët εγκαταλείπει την θέση του προέδρου στο σύλλογο για να αναλάβει αυτή της Ligue Nationale. Αντικαταστάτης του θα είναι ο Bertrand Salomon.

Από την National στην Ευρώπη (1993-1998)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1993, η ομάδα υποβιβάζεται στη National μετά τη συγχώνευση των δύο γκρουπ που αποτελούσαν την Division 2. Ο Bertrand Salomon ζητά από τον Francis Smerecki να αναλάβει χρέη προπονητή. Χάρη σε μια εξαιρετική γενιά νεαρών βρετόνων ποδοσφαιριστών (Στεφάν Γκιβάρ'ς, Κλοντ Μισέλ, Κριστόφ Λε Ρου, Στεφάν Καρνό, Νικολά Λασπάλ, Λιονέλ Ρουσέλ), η Αν Αβάν καταφέρνει να επιβληθεί με άνεση στο πρωτάθλημά της και ξανανεβαίνει στην Division 2 από την πρώτη χρονιά.

Η σεζόν 1994-1995 της Division 2 προορίζεται δυνατή. Καλεσμένος έκπληξη : η Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Η Γκανγκάμπ καταφέρνει από την αρχή κιόλας του πρωταθλήματος να βρίσκεται στις πρώτες θέσεις της βαθμολογίας. Το πιο εντυπωσιακό πάντως είναι ότι η ομάδα καταφέρνει να ακολουθήσει τον ξέφρενο ρυθμό της Μαρσέιγ μέχρι και το τέλος της σεζόν. Στις 27 Μαϊου 1995, στη προτελευταία αγωνιστική : η Γκανγκάμπ κερδίζει την Τουλούζ ΦΚ και κατορθώνει, για πρώτη φορά στην ιστορία της, να ανέβει στην Division 1.

Η ομάδα καταφέρνει να παραμείνει τρεις χρονιές στη κατηγορία (από το 1995 μέχρι και το 1998), στη διάρκεια αυτών αγωνίζεται για το Κύπελλο Ιντερτότο, που κατακτά στις 19 Αυγούστου 1996 απέναντι στη Ρότορ Βόλγκογκραντ. Αυτή η νίκη οδηγεί την ομάδα στη πόρτες του Κυπέλλου ΟΥΕΦΑ. Δύο χρόνια μετά την αποχώρηση από την National, η Αν Αβάν ντε Γκανγκάμπ γίνεται μέλος της ευρωπαϊκής οικογένειας. Η ομάδα τελικά αποκλείεται από την Ίντερ. Η Γκανγκάμπ φτάνει επίσης στον τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας απέναντι στην Νις το 1997. Η τρίτη σεζόν βρίσκει την Αν Αβάν να τερματίζει εντός της ζώνης του υποβιβασμού. Η ομάδα ξαναβρίσκει την Division 2.

Από τον Jean-Pierre Papin στον Didier Drogba (1998-2003)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα μεγάλο όνομα έρχεται στην Γκανγκάμπ τον Ιούνιο του 1998 : ο Ζαν-Πιερ Παπέν έρχεται για να ολοκληρώσει την καριέρα του. Τα αποτελέσματα της ομάδας είναι απογοητευτικά, και η εμπειρία αυτή τελειώνει σύντομα : εγκαταλείπει την ομάδα στη μέση της σεζόν. Ο Bertrand Salomon παραιτείται. Αντικαθιστάται από τον Alain Aubert. Αυτός με την σειρά του φροντίζει να απολύσει τον προπονητή της ομάδας Francis Smerecki. Ο Γκι Λακόμπ καταφτάνει εκείνη την περίοδο στις όχθες του ποταμού Τριέ για να αναλάβει τις τύχες της ομάδας. Η Αν Αβάν τερματίζει 7η χάρη σε μια αγωνιστική αναγέννηση στη διάρκεια του δεύτερου μισού του πρωταθλήματος (τον Φλεβάρη, η ομάδα βρισκόταν ακόμα 15η). Την επόμεη σεζόν, χάρη σε ένα αποδοτηκότατο επιθετικό δίδυμο (Φαμπρίς Φιορέζ και Σαμουέλ Μισέλ), η ομάδα τερματίζει το πρωτάθλημα στη δεύτερη θέση και ξανανεβαίνει άμεσα στην Division 1.

Το καλοκαίρι του 2000, η Γκανγκάμπ επιστρέφει για μια ακόμη φορά στην ελίτ του γαλλικού ποδοσφαίρου. Η ομάδα τερματίζει 10η. Η δεύτερη σεζόν είναι η πιο δύσκολη, με την Γκανγκάμπ να γλυτώνει τον υποβιβασμό χάρη σε μια νίκη στα πλαίσια της τελευταίας αγωνιστικής του πρωταθλήματος (1-0 απέναντι στην Τρουά). Ο Guy Lacombe εγκαταλείπει την ομάδα για χάρη της Σοσό. Αντικαταστάτης του ο Bertrand Marchand, ένας προπονητής άπειρος στο επαγγελματικό επίεδο. Ο Alain Aubert αφήνει την θέση του προέδρου στον Noël Le Graët, που πραγματοποιεί την μεγάλη επιστροφή του στην ομάδα. Η τρίτη σεζόν είναι εκπληκτική. Με ηγέτες στην επίθεση το δίδυμο Φλοράν Μαλουντά-Ντιντιέ Ντρογκμπά, η ομάδα τερματίζει 7η απέχοντας τρεις βαθμούς από την πρόκριση στο Τσάμπιονς Λιγκ και έξι από την κατάκτηση τυ τίτλου του πρωταθλητή Γαλλίας.

Ο μεγάλος κατήφορος (2003-2011)[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το Μάιο του 2003, ο Ντιντιέ Ντρογκμπά εγκαταλείπει την ομάδα. Η ομάδαδεν καταφέρνει να διαχειριστεί την κατάσταση. Η Γκανγκάμπ υποβιβάζεται στη Ligue 2 μετά από ένα καταστροφικό τέλος πρωταθλήματος (και κυρίως μια εντός έδρας ήττα σταπλαίσια της προτελευταίας αγωνιστικής απέναντι στη Νις). Ο Bertrand Marchand δέχεται τις ευχαριστίες του Noël Le Graët για την προσφορά του στην ομάδα και ο Yvon Pouliquen αναλαμβάνει τα ηνία του συλλόγου.

Για αυτή την επιστροφή στη Ligue 2, η ομάδα έχει φιλοδοξίες και ελπίζει να ξανανέβει κατηγορία από την πρώτη κιόλας σεζόν, αλλά ένα αποτυχημένο ξεκίνημα του πρωταθλήματος καταστρέφει κάθε πιθανότητα επανόδου. Ανεξήγητα, η ομάδα συνεχίζει να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη στο ξεκίνημα της κάθε σεζόν. Η ομάδα δεν καταφέρνει δεν καταφέρνει να πετύχει τον στόχο της ανόδου στη Ligue 1 παρά τους έμπειρους παίκτες της στην ελίτ που αντικαθιστούν ο ένας τον άλλο. Ο Noël Le Graët αλλάζει πολύ συχνά προπονητές : ο Alain Ravera αντικαθιστά τον Yvon Pouliquen τον Σεπτέμβριο του 2005, με τον ίδιο να αντικαθίσταται από τον Patrick Remy τον Μάιο του 2006, του οποίου την θέση παίρνει ο Victor Zvunka τον Οκτώβριο του 2007. Τον ίδιο καιρό, γίνονται βαθιές αλλαγές στο ρόστερ της ομάδας σε κάθε μεταγραφική περίοδο.

Η σεζόν 2008-2009 φαίνεται για μια ακόμη αποτυχημένη όταν η ομάδα ξεκινά μια εποποιία στο Κύπελλο Γαλλίας. Πρώτη έκπληξη ο αποκλεισμός της Λε Μαν στη φάση των 16, που τότε αγωνιζόταν στη Ligue 1. Στα προημιτελικά, οι Guingampais αν και τελειώνουν τον αγώνα με δέκα παίκτες καταφέρνουν να αποκλείσουν την ΚΣ Σεντάν Αρδέννες. Το μεγαλύτερο όμως επίτευγμα γίνεται στα ημιτελικά : για ακόμη μια φορά με αριθμητικό πλεονέκτημα, οι Guingampais αποκλείουν τη Τουλούζ στο Σταντιόμ ντε Τουλούζ. Στις 9 Μαϊού του 2009, δώδεκα χρόνια μετά την αποτυχημένη απόπειρά της στα πέναλτι απέναντι στην ΟΖΚ Νις, η Αν Αβάν κερδίζει τη Σταντ Ρενναί ΦΚ, στη διάρκεια ενός τελικού 100 % βρετονικού, καταφέρνοντας να κατακτήσει το πρώτο τρόπαιο στην ιστορία της : νίκη με 2-1.

Η νίκη της Γκανγκάμπ στο τελικό του Κυπέλλου Γαλλίας

Η Αν Αβάν Ντε Γκανγκάμπ ξεκινά τον Αύγουστο του 2009 μια μοναδική περιπέτεια: ως κάτοχος του Κυπέλλου Γαλλίας, είναι μια από τις εκπροσώπους της Γαλλίας στο Γιουρόπα Λιγκ. Απέναντι στο Αμβούργο, χωρίς καμία ή έστω λίγη εμπειρία από ευρωπαϊκά κύπελλα, η Γκανγκάμπ χάνει και τους δύο αγώνες της (1-5 στο Ρουντουρού, 3-1 στο Αμβούργο) και αποκλείεται από την συνέχεια του θεσμού.

Μετά από μια ένατη αποτυχημένη σεζόν στη Ligue 2, η ομάδα υποβιβάζεται στη Νασιονάλ με το πέρας της σεζόν 2009-2010, επίπεδο που η ομάδα είχε να γευτεί από το 1994. Αν και παραιτημένος, ο Noël Le Graët αναγκάζεται να αναλάβει ξανά τα προεδρικά του καθήκοντα στις 16 Μαΐου 2010. Από την επόμενη μέρα, ανακοινώνει τον Jocelyn Gourvennec στη θέση του προπονητή.

Και τώρα ;[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στις 27 Μαΐου 2011, η ομάδα καταλαμβάνει την 3η θέση στη National, κάτι που της επιτρέπει να ξανανέβει στη Ligue 2. Επιπλέον, η ομάδα τερματίζει το πρωτάθλημα διαθέτοντας την καλύτερη επίθεση με 87 τέρματα ενεργητικό, από τα οποία τα 21 ήταν του Thibault Giresse, πρώτου σκόρερ του πρωταθλήματος και το Σταντ ντυ Ρουντουρού παρουσιάζει την πιο μεγάλη προσέλευση φιλάθλων στη National με 7 300 θεατές κατά μέσο όρο. Στις 18 Ιουνίου 2011, ο Noël Le Graët εκλέγεται στη προεδρία της Γαλλικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, και αναγκάζεται να αποχωρίσει από την προεδρία της Γκανγκάμπ. Στις 24 Ιουνίου 2011, ο Bertrand Desplat, 40 ετών, ιδιοκτήτης επιχειρήσεων και προστατευόμενος του Noël Le Graët, αναδεικνύεται νέος πρόεδρος της ομάδας και συνεργάζεται με τον Frédéric Le Grand, με τον τελευταίο να συνεισφέρει από την θέση του αντιπροέδρου.

Μερικές σημαντικές ημερομηνίες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1912 : Ίδρυση του συλλόγου.
  • 1921 : Πρώτος αγώνας στο Σταντ ντε Μονμπαρέι.
  • 1929 : Πρώτη άνοδος στην Division d'Honneur.
  • 1949 : Δεύτερη άνοδος στην Division d'Honneur.
  • 1974 : Τρίτη άνοδος στην Division d'Honneur.
  • 1976 : Πρώτη άνοδος στην Division 3.
  • 1977 : Πρώτη άνοδος στην Division 2.
  • 1984 : Μεταβολή σε επαγγελματικό σωματείο.
  • 1990 : Πρώτος αγώνας στο Σταντ ντυ Ρουντουρού.
  • 1994 : Δεύτερη άνοδος στην Ligue 2.
  • 1995 : Πρώτη άνοδος στην Ligue 1.
  • 1996 : Νικήτρια του Κυπέλλου Ιντερτότο και πρώτη συμμετοχή σε Ευρωπαϊκή Διοργάνωση.
  • 1997 : Φιναλίστ του Κυπέλλου Γαλλίας.
  • 2000 : Δεύτερη άνοδος στην Ligue 1.
  • 2009 : Νικήτρια του Κυπέλλου Γαλλίας και δεύτερη συμμετοχή σε Ευρωπαϊκή Διοργάνωση.
  • 2011 : Τρίτη άνοδος στην Ligue 2.

Προσωπικό και Διοίκηση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Πρόεδρος : Bertrand Desplat
  • Αντιπρόεδρος : Frédéric Le Grand
  • Πρόεδρος της Ερασιτεχνικής : Jean-Paul Briand
  • Διαχειριστικός και Οικονομικός Διευθυντής : Laurent Defains
  • Εμπορικός Διευθυντής : Bernard Cartier
  • Υπεύθυνος Επικοινωνίας : Christophe Gautier
  • Προπονητής Πρώτης Ομάδας : Jocelyn Gourvennec
  • Βοηθός Προπονητή : Eric Blahic
  • Προπονητής Τερματοφυλάκων : Ronald Thomas
  • Γυμναστής : Stéphane Saint-Albin
  • Γιατρός : Didier Casanave
  • Φυσικοθεραπευτές : Julien Kupperschmitt et Stéphane Lépée
  • Οστεοπαθολόγος : David Hily
  • Φροντιστής : Michel Bodiou
  • Υπεύθυνος Επαγγελματικής Ομάδας : Michel Bodiou et Jean-Guy Donnard
  • Τεχνικός Διευθυντής : Stéphane Carnot
  • Προπονητής Δεύτερης Ομάδας : Claude Michel
  • Προπονητής U19 : Lionel Rouxel
  • Προπονητής U17 : Philippe Lemaire
  • Προπονητής U16 : Christian Amourette
  • Προπονητής U15 : Yvan Le Quéré
  • Προπονητής U14 : Nicolas Laspalles
  • Προπονητής U13 : Sebastien Jaffré

Οπαδοί[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Kop Rouge, ιδρυμένο το 1993.
  • Kop Rouge 29 (Kop Rouge section Finistère).
  • Kridef (Kop Rouge section Ile-de-France).
  • Kralle (Kop Rouge section Allemagne).
  • Kro (Kop Rouge section occitane).
  • Red Boys, ιδρυμένο το 1996.
  • New School Gwengamp, ιδρυμένο το 2003, κλείσιμο το 2010.

Το φίλαθλο κοινό της Γκανγκάμπ ψηφίστηκε ως το Καλύτερο Κοινό της Γαλλίας με το τέλος της σεζόν 2002-2003 αλλά και τιμήθηκε με το χρυσό κασκόλ του πιο συμπαθητικού κοινού στη διάρκεια της σεζόν 2010-2011.

Σπόνσορες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικοί Σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]