Μετάβαση στο περιεχόμενο

Αντώνης Παπαδόπουλος (αγωνιστής)

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Για άλλες χρήσεις, δείτε: Αντώνης Παπαδόπουλος.
Αντώνης Παπαδόπουλος
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης26 Μαΐου 1929
Τόπος γέννησηςΆγιος Μέμνων
Ημερ. θανάτου2 Αυγούστου 1981 (52 ετών)
ΘέσηΕπιθετικός
Επαγγελματική καριέρα*
ΠερίοδοςΟμάδαΣυμμ.(Γκ.)
1947-1950Ανόρθωση
1950-1953Α.Ε.Κ.
1953-1955Ανόρθωση
Προπονητική καριέρα
Ανόρθωση
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα εγχώρια πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Αντώνης Παπαδόπουλος ήταν Κύπριος ποδοσφαιριστής, πετοσφαιριστής, αθλητής στίβου, εκπαιδευτικός, γυμναστής και προπονητής.[1] Επιπρόσθετα, ήταν αγωνιστής της ΕΟΚΑ.[1]

Βιογραφικά στοιχεία

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στον Άγιο Μέμνωνα στις 26 Μαΐου 1929.[2][3] Αποφοίτησε από το Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου. Ακολούθως σπούδασε στην Εθνικής Ακαδημίας Σωματικής Αγωγής (ΕΑΣΑ), την περίοδο 1950-1953, όπου αποφοίτησε με άριστα και με το Χρυσάφειο βραβείο.[2][1] Αρχικά εργάστηκε ως καθηγητής γυμναστικής στο Ελληνικό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και μετέπειτα ανέλαβε προϊστάμενος Σωματικής Αγωγής (1968-1981).[2] Μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου (1960) διετέλεσε πρόεδρος της Τοπικής Επιτροπή ΣEΓAΣ Kύπρου (ΤΕΣΚ), προϊστάμενος σωματικής αγωγής του Υπουργείου Παιδείας και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του ΚΟΑ.[1]

Απεβίωσε στις 2 Αυγούστου 1981.[2] Η Ανόρθωση έδωσε στο νέο της στάδιο (το οποίο ολοκληρώθηκε το 1986) το όνομα του, το στάδιο Αντώνης Παπαδόπουλος.[2][4]

Ως ποδοσφαιριστής αγωνιζόταν στη θέση του επιθετικού. Εντάχθηκε στην Ανόρθωση Αμμοχώστου το 1947. Παρέμεινε στην ομάδα έως το 1950 κατακτώντας ένα πρωτάθλημα (1949-50) και ένα κύπελλο (1948-49).[1] Κατά τη διάρκεια των σπουδών του στην Αθήνα (1950-1953) εντάχθηκε στην ΑΕΚ Αθηνών, στην οποία ήταν και αρχηγός της ομάδας.[1][2][5] Στους Πανελλήνιους Αγώνες Στίβου 1953 της Αλεξανδρούπολης υπήρξε σημαιοφόρος της ΑΕΚ.[5]

Μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του επέστρεψε στην Ανόρθωση. Την περίοδο 1954-55 ήταν αρχηγός της ομάδας.[1] Παράλληλα, ήταν προπονητής της αναπληρωματικής ομάδας της Ανόρθωσης.[1]

Επιπρόσθετα, ήταν αθλητής στίβου του ΓΣΕ (αγωνίσματα δρόμου, αλμάτων, ενόργανης γυμναστικής).[1][2] Κατέκτησε πρώτες θέσεις στους Πανελλήνιους Αγώνες Στίβου και στους Παγκύπριους Αγώνες Στίβου.[1] Η πρώτη συμμετοχή του ήταν στους 32ους Παγκύπριους Αγώνες Στίβου που διεξήχθησαν στο στάδιο ΓΣΕ στις 17 Απριλίου 1947.[5] Επιπλέον, ήταν και πετοσφαιριστής.[1]

Απελευθερωτικός αγώνας

[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ (1955-59) ήταν αγωνιστής και από τα σημαντικά στελέχη της οργάνωσης.[1] Το ψευδώνυμο του ήταν «Άγρας».[5] Το 1955 συνελήφθη μέσα στο οίκημα της Ανόρθωσης και οδηγήθηκε στα κρατητήρια της Κοκκινοτριμιθιάς, από τα οποία εννέα μήνες αργότερα απέδρασε και κατέφυγε στα βουνά ως αντάρτης.[5] Στις 3 Μαρτίου 1957 βρισκόταν με τον ήρωα και φίλο του Γρηγόρη Αυξεντίου στο κρησφύγετο του στο Μαχαιρά μαζί με άλλους δύο συμπολεμιστές τους. Οι Άγγλοι περικύκλωσαν το κρησφύγετο. Ο υπαρχηγός Αυξεντίου έδωσε εντολή στους συναγωνιστές τους να παραδοθούν ενώ ο ίδιος έμεινε μέσα στο κρησφύγετο.[5] Ο Αντώνης Παπαδόπουλος συνελήφθη ενώ ο Γρηγόρης Αυξεντίου πυρπολήθηκε από τους Άγγλους.[5][4]

  1. 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 Μελετίου 2011, σελ. 228
  2. 1 2 3 4 5 6 7 «Παπαδόπουλος Αντώνης». www.polignosi.com. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2022.
  3. «Ενορία Αγίου Μέμνωνα» (PDF). Δήμος Αμμοχώστου. Αύγουστος 2020. σελ. 52. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο (PDF) στις 13 Δεκεμβρίου 2020. Ανακτήθηκε στις 13 Δεκεμβρίου 2020.
  4. 1 2 «Ημέρα μνήμης του Αντώνη Παπαδόπουλου». 2 Αυγούστου 2014. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2022.
  5. 1 2 3 4 5 6 7 «Αντώνης Παπαδόπουλος: Ο αθλητής, ο αγωνιστής, ο άνθρωπος». 2 Αυγούστου 2013. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 3 Αυγούστου 2022. Ανακτήθηκε στις 3 Αυγούστου 2022.
  • Μελετίου, Γιώργος (2011). Κυπριακό ποδόσφαιρο 1900-1960. Λευκωσία: Power Publishing. σελ. 228. ISBN 978-9963-688-87-6.