Ανδρέας Μουσάλος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ανδρέας Μουσάλος
Andreas Musalus (1665 – 1721).jpg
Γέννηση
Ηράκλειο
Θάνατος
Βενετία
Σπουδές Πανεπιστήμιο της Πάδοβας
Ιδιότητα φιλόσοφος και ιατρός

Ο Ανδρέας Μουσάλος (λατινικά: Andreas Musalus‎, ιταλικά: Andrea Musalo‎, 1665/6 – 1721)[1] ήταν Έλληνας [2] καθηγητής μαθηματικών, φιλόσοφος, και θεωρητικός της αρχιτεκτονικής ο οποίος δραστηριοποιήθηκε κυρίως στην Βενετία κατά την διάρκεια του 17ου αιώνα.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάγονταν από ελληνική οικογένεια ευγενών[2] με έδρα τον Χάνδακα,[1][3].[4] Πριν τον Χάνδακα η οικογένεια του είχε καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη[3] και ο πατέρας του ήταν ιατρός. Μετά την οθωμανική κατάκτηση της Κρήτης η οικογένεια του μετανάστευσε στην Βενετία όταν ο ίδιος ήταν βρέφος.

Μεγαλώνοντας, ο Μουσάλος σπούδασε δίκαιο και μαθηματικά στο πανεπιστήμιο της Πάδοβας. Ενώ βρισκόταν στην Πάδοβα ο Μουσάλος μελέτησε την ρητορική τέχνη από τον Πιέτρο Πάολο Καλόρε, καθώς και μαθηματικά από τον Φιλίπο Βερνάντε ο οποίος ήταν υποστράτηγος του πυροβολικού της Βενετίας. Ο Μουσάλος συνέχισε τις σπουδές του σημειώνοντας σημαντική πρόοδο, και το 1697 στην ηλικία των 32 ετών έγινε καθηγητής μαθηματικών στην Βενετία. Παντρεύτηκε το 1707, και πέθανε το 1721 στην ίδια πόλη.[1]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 (Ιταλικά) Pedrocco, Filippo (1994). Chiesa dei Gesuati: arte e devozione. Marsilio, σελ. 8. ISBN 978-88-317-6149-9. 
  2. 2,0 2,1 (Ιταλικά) Convegno internazionale nuove idee e nuova arte nell '700 italiano, Roma, 19-23 maggio 1975. Accademia nazionale dei Lincei. 1977, σελ. 429. OCLC 4666566. 
  3. 3,0 3,1 (Ιταλικά) Temanza, Tommaso (1963). Civiltà Veneziana. Fonti e Testi. Serie 1: Fonti e Documenti per la Storia dell'Arte Veneta. Istituto per la collaborazione cultural, σελ. 18. OCLC 638292555. 
  4. (Ιταλικά) Brusegan, Marcello (2004). Guida insolita ai misteri, ai segreti, alle leggende e alle curiosità delle chiese di Venezia. Newton & Compton, σελ. 191. ISBN 978-88-541-0030-5. 

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]