Αμφιθέατρο του Νέρωνα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αμφιθέατρο του Νέρωνα
Είδοςρωμαϊκό αμφιθέατρο και αρχαία ρωμαϊκή κατασκευή
Γεωγραφικές συντεταγμένες41°53′43″N 12°28′25″E
Διοικητική υπαγωγήΡώμη
ΤοποθεσίαΆρεως Πεδίον
ΧώραΙταλία

Το Αμφιθέατρο του Νέρωνα ήταν ξύλινο αμφιθέατρο, που κτίστηκε από τον Ρωμαίο Αυτοκράτορα Νέρωνα γύρω στο 64 μ.Χ.

Τοποθεσία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το αμφιθέατρο βρισκόταν στο Άρεως Πεδίον (Campus Martius) [1], αν και η ακριβής τοποθεσία του παραμένει άγνωστη. Αρχικά πιστευόταν ότι κατασκευάστηκε στη θέση του κατεδαφισμένου αμφιθεάτρου του Στατιλίου Ταύρου, αλλά τώρα φαίνεται πιο πιθανό, ότι κτίστηκε κοντά στο κατεδαφισμένο αμφιθέατρο του Καλιγούλα στα βόρεια της Saepta Jullia (κτήριο ψηφοφορίας, του Ιουλίου Καίσαρα).

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τον ιστορικό Τάκιτο, οι εργασίες για το αμφιθέατρο ξεκίνησαν το 57 μ.Χ., το έτος της δεύτερης υπατείας του Νέρωνα (ήταν μαζί με τον Λούκιο Καλπούρνιο Πίσωνα). Άλλοι υποστηρίζουν ότι κτίστηκε μετά τη Μεγάλη πυρκαγιά της Ρώμης το 64, αφού ο Νέρωνας ήθελε να αντικαταστήσει το αμφιθέατρο του Στατίλιου Ταύρου, τότε το μοναδικό πέτρινο αμφιθέατρο στη Ρώμη, το οποίο είχε καταστραφεί από τη φωτιά. Χρειάστηκε μόνο ένας χρόνος για να ολοκληρωθεί και ο Νέρωνας έκανε παραστάσεις μονομάχων, για να το εγκαινιάσει. Σύμφωνα με τον Βίο του Νέρωνα του Σουητώνιου (XII, 2-3): «στις μάχες μονομάχων που έδωσε [ο Νέρων] σε ένα ξύλινο αμφιθέατρο, το οποίο είχε κτιστεί στο Άρεως Πεδίον σε λιγότερο από ένα χρόνο, κανείς δεν είχε μείνει να σκοτώσει, ούτε εγκληματίες. Έτσι έβαλε 400 συγκλητικούς και 600 Ρωμαίους ιππείς να πολεμήσουν». Ωστόσο η ξύλινη κατασκευή του κτηρίου σήμαινε, ότι δεν διατηρήθηκε πολύ και πιθανότατα καταστράφηκε στην πυρκαγιά του 80.

Περιγραφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι μαρτυρίες του αμφιθεάτρου το περιγράφουν ως μετρίου μεγέθους και κατασκευασμένο εξ ολοκλήρου από ξύλο. [2]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφικές αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Suetonius, The Twelve Caesars, Caligula, XXI
  2. Tacitus. Annales, XIII. σελ. 31. 

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Samuel Ball Platner and Thomas Ashby, A topographical dictionary of Ancient Rome, Oxford University Press, 1929