Αμπού Μπακρ αλ-Ραζί

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αμπού Μπακρ αλ-Ραζί
Portrait of Rhazes (al-Razi) (AD 865 - 925) Wellcome L0005053 (cropped).jpg
Γενικές πληροφορίες
Γέννηση 854 ΚΕ[1]
Ρέυ[2]
Θάνατος 15  Οκτωβρίου 925[3]
Ρέυ[2]
Εθνικότητα Πέρσες
Υπηκοότητα Χαλιφάτο των Αββασιδών
Θρησκεία Ισλάμ
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσες Περσική γλώσσα
Αραβικά[4]
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότητα μαθηματικός
χημικός
φιλόσοφος
εφευρέτης
ιατρός

O Αμπού Μπακρ αλ-Ραζί Abū Bakr Muhammad ibn Zakariyyā al-Rāzī (ابوبكر محمّد زکرياى رازى‬, γνωστός στη Δύση ως Rhazes ή Ραζής) (854–925 KE), ήταν Πέρσης[5][6][7] πολυμαθής, ιατρός, αλχημιστής, φιλόσοφος και σημαντική προσωπικότητα στην ιστορία της Ιατρικής. Έγραψε επίσης για την λογική, αστρονομία και γραμματική.[8]

Ο Ράζι, έκανε θεμελιώδεις και διαχρονικές συνεισφορές σε διάφορα επιστημονικά πεδία και τις οποίες κατέγραψε σε πάνω από 200 χειρόγραφα, ενώ μνημονεύεται για την μεγάλη πρόοδο που έκανε στην ιατρική με τιςπαρατηρήσεις και ανακαλύψεις του.[9] Ήταν από τους πρώτους θιασώτες της πειραματικής ιατρικής, έγινε επιτυχημένος ιατρός σε νοσοκομεία της Βαγδάτης και της Ρέυ.[10][11]Ως δάσκαλός της ιατρικής, προσέλκυσε μαθητές από διάφορα υπόβαθρα και με διαφορετικά ενδιαφέροντα, ενώ λέγονταν ότι ήταν συμπονετικός και αφοσιομένος στους ασθενείς του ανεξαρτήτως της οικονομικής τους επιφάνειας.[12]

Σύμφωνα με την Encyclopædia Britannica ήταν ανάμεσα στους πρώτους που χρησιμοποίησαν την χυμική θεωρία για να διακρίνει μεταδοτικές ασθένειες και έγραψε ένα πρωτοπόρο βιβλία για για την ευλογιά και την ιλαρά. [13] Ανακάλυψε επίσης πολυάριθμες χημικές ενώσεις, μεταξύ των οποίων τις αλκοόλες και το θειικό οξύ.[14][15]

Μέσω μεταφράσεων, το ιατρικό του έργο και οι ιδέες του έγιναν γνωστά στους ευρωπαίους και επιρρέασαν έντονα την ιατρική εκπαίδευση στη λατινική δύση. Κάποιοι τόμοι από το έργο του, Al-Mansuri, όπως το "περί χειρουργικής" και το "γενικό βιβλίο περί θεραπείας", χρησιμοποιήθηκαν στην διδασκαλία της ιατρικής στα δυτικά πανεπιστήμια. .[10] Ο Edward Granville Browne τον θεωρεί «πιθανώς τον σπουδαιότερο και πιο πρωτοπόρο από τους μουσουλμάνους ιατρούς, και ένας από τους παραγωγικότερους συγγραφείς» .[16] Έχει χαρακτηριστεί επίσης ως ο «γιατρός των γιατρών»[17] πατέρας της παιδιατρικής,[18][19] και πρωτοπόρος στην οφθαλμολογία. Για παράδειγμα, ήταν ο πρώτος που αναγνώρισε την αντίδραση της κόρης του ματιού στο φως.[19]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Pathfinders: ((ISBN 978-1-84614-161-4))
  2. 2,0 2,1 «Encyclopædia Britannica» (Βρετανικά αγγλικά) Encyclopædia Britannica Inc.. 1768. biography/al-Razi. Ανακτήθηκε στις 30  Ιανουαρίου 2018. ISBN-13 978-1-59339-292-5. ISBN-10 1-59339-292-3.
  3. (Αγγλικά) Freebase. /m/0kfmt. Ανακτήθηκε στις 30  Ιανουαρίου 2018.
  4. (Γαλλικά) BNF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb11921300b. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. Hitti, Philip K. (1977). History of the Arabs from the earliest times to the present (10th έκδοση). London: Macmillan, σελ. 365. ISBN 978-0-333-09871-4. «The most notable medical authors who followed the epoch of the great translators were Persian in nationality but Arab in language: 'Ali al-Tabari, al-Razi, 'Ali ibn-al-'Abbas al-Majusi and ibn-Sina.» 
  6. Robinson, Victor (1944), The story of medicine, New York: New Home Library 
  7. Porter, Dorothy (2005), Health, civilization, and the state: a history of public health from ancient to modern times, New York: Routledge (δημοσιεύθηκε 1999), σελ. 25, ISBN 0-415-20036-9 
  8. Majid Fakhry, A History of Islamic Philosophy: Third Edition, Columbia University Press (2004), p. 98
  9. Hakeem Abdul Hameed, Exchanges between India and Central Asia in the field of Medicine
  10. 10,0 10,1 Iskandar, Albert (2006). «Al-Rāzī». Encyclopaedia of the history of science, technology, and medicine in non-western cultures (2nd έκδοση). Springer, σσ. 155–156. 
  11. Influence of Islam on World Civilization" by Prof. Z. Ahmed, p. 127.
  12. Rāzī, Abū Bakr Muḥammad ibn Zakarīyā, Fuat Sezgin, Māzin ʻAmāwī, Carl Ehrig-Eggert, and E. Neubauer. Muḥammad ibn Zakarīyāʼ ar-Rāzī (d. 313/925): texts and studies. Frankfurt am Main: Institute for the History of Arabic-Islamic Science at the Johann Wolfgang Goethe University, 1999.
  13. "Handbook to Life in the Medieval World, 3-Volume Set", by Madeleine Pelner Cosman, Linda Gale Jones, page = 52, (ISBN 9781438109077), publisher = Infobase Publishing
  14. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/m/pubmed/18976043/
  15. https://www.researchgate.net/publication/260392019_Distillation_-_from_Bronze_Age_till_today
  16. Browne (2001, p. 44)
  17. Ganchy, Sally. Islam and Science, Medicine, and Technology. New York: Rosen Pub., 2008.
  18. Tschanz David W., PhD (2003). «Arab(?) Roots of European Medicine». Heart Views 4 (2). 
  19. 19,0 19,1 Elgood, Cyril (2010). A Medical History of Persia and The Eastern Caliphate (1st έκδοση). London: Cambridge, σελ. 202-203. ISBN 978-1-108-01588-2. «By writing a monograph on 'Diseases in Children' he may also be looked upon as the father of paediatrics.»