Αλεξάντρ Καμπανέλ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αλεξάντρ Καμπανέλ
Self Portrait (Alexandre Cabanel).jpg
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Alexandre Cabanel (Γαλλικά)
Γέννηση28  Σεπτεμβρίου 1823[1][2][3][4][5][6][7][8][9][10][11]
Μονπελιέ
Θάνατος23  Ιανουαρίου 1889[12][13][3][4][5][6][7][8][9][10][11]
Παρίσι
Τόπος ταφήςcemetery Saint-Lazare (Montpellier)
Χώρα πολιτογράφησηςΓαλλία[14]
ΣπουδέςΣχολή Καλών Τεχνών του Παρισιού (1840, 1845) και Γαλλική Ακαδημία Ρώμης (1846, 1850)
Ιδιότηταζωγράφος[11] και διδάσκων πανεπιστημίου
Κίνημαακαδημαϊσμός
Είδος τέχνηςέργο ιστορικής θεματολογίας, γυμνό, προσωπογραφία και ρωπογραφία
Καλλιτεχνικά ρεύματαακαδημαϊσμός
Σημαντικά έργαΗ γέννηση της Αφροδίτης, d:Q17490668 και Cleopatra Testing Poisons on Condemned Prisoners
ΒραβεύσειςΤαξιάρχης της Λεγεώνας της Τιμής, βραβείο της Ρώμης και Τάγμα του Αγίου Μιχαήλ
Commons page Πολυμέσα σχετικά με τον καλλιτέχνη

Ο Αλεξάντρ Καμπανέλ (Alexandre Cabanel, 28 Σεπ 1823 - 23 Ιανουαρίου 1889) ήταν Γάλλος ζωγράφος.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Καμπανέλ γεννήθηκε στο Μονπελιέ του νομού Ερώ (Hérault). Ζωγράφισε ιστορικά, κλασικά και θρησκευτικά θέματα, στο ακαδημαϊκό στυλ. Ήταν επίσης γνωστός ως ζωγράφος πορτρέτων. Σύμφωνα με το Diccionario Enciclopedico Salvat, ο Καμπανέλ είναι ο καλύτερος εκπρόσωπος της τέχνης pompier και ο Ναπολέων Γ΄ τον προτιμούσε ως προσωπικό του ζωγράφο.

Εισήλθε στην École des Beaux-Arts στο Παρίσι σε ηλικία δεκαεπτά ετών. Ο Καμπανέλ σπούδασε με τον Φρανσουά-Εντουάρ Πικό και εισήλθε στο Σαλόν του Παρισιού για πρώτη φορά το 1844 και κέρδισε την υποτροφία Prix de Rome το 1845 σε ηλικία είκοσι δύο ετών. Ο Καμπανέλ εκλέχτηκε μέλος του Ινστιτούτου το 1863 και διορίζεται καθηγητής στη Σχολή Καλών Τεχνών (École des Beaux-Arts) το ίδιο έτος.

Ήταν στενά συνδεδεμένος με το Σαλόν του Παρισιού: Εξελέγη τακτικά στην κριτική του επιτροπή και οι μαθητές του θα μπορούσαν να υπολογιστούν σε πάνω από 100. Μέσω αυτών ο Καμπανέλ έκανε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο καλλιτέχνη της γενιάς του για το σχηματισμό του χαρακτήρα της Μπελ Επόκ στη γαλλική ζωγραφική. Η άρνησή του μαζί με τον Ουιλιάμ-Αντόλφ Μπουγκερώ να επιτρέψει στον ιμπρεσιονιστή ζωγράφο Εντουάρ Μανέ και άλλους ζωγράφους να εκθέσουν τα έργα τους στο Σαλόνι του 1863 οδήγησε στην ίδρυση του "Σαλονιού της άρνησης".

Ο πίνακάς του Η Γέννηση της Αφροδίτης στο Μουσείο Ορσέ είναι ένα από τα πιο γνωστά παραδείγματα ακαδημαϊσμού του 19ου αιώνα. Ο πίνακας αγοράστηκε από τον αυτοκράτορα Ναπολέοντα Γ'. Μαθητής του ήταν ο Έλληνας ζωγράφος Ιάκωβος Ρίζος (1849-1926).

Επιλογή έργων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]


  1. RKDartists. rkd.nl/explore/artists/14632. Ανακτήθηκε στις 23  Αυγούστου 2017.
  2. «Alexandre Cabanel». Comité des travaux historiques et scientifiques. 105710.
  3. 3,0 3,1 «Alexandre Cabanel». (Αγγλικά) Benezit Dictionary of Artists. 2006. B00029840. ISBN-13 978-0-19-977378-7.
  4. 4,0 4,1 (Αγγλικά) SNAC. w67m09d9. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  5. 5,0 5,1 (Γερμανικά) Εγκυκλοπαίδεια Μπρόκχαους. cabanel-alexandre. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  6. 6,0 6,1 «Grove Art Online» (Αγγλικά) Oxford University Press, Macmillan Publishers, Grove's Dictionaries, Inc.. Οξφόρδη, Μπέιζινγκστοουκ, Νέα Υόρκη. T012852. ISBN-13 978-1-884446-05-4. ISBN-10 1-884446-05-1.
  7. 7,0 7,1 «Gran Enciclopèdia Catalana» (Καταλανικά) Grup Enciclopèdia Catalana. 0013061.
  8. 8,0 8,1 GeneaStar. cabanelalex.
  9. 9,0 9,1 «Proleksis enciklopedija» (Κροατικά) 14229.
  10. 10,0 10,1 Dalibor Brozović, Tomislav Ladan: «Hrvatska enciklopedija» (Κροατικά) Miroslav Krleža Lexicographical Institute. 1999. 10454. ISBN-13 978-953-6036-31-8. ISBN-10 953-6036-31-2.
  11. 11,0 11,1 11,2 The Fine Art Archive. cs.isabart.org/person/13978. Ανακτήθηκε στις 1  Απριλίου 2021.
  12. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) BnF authorities. data.bnf.fr/ark:/12148/cb14970934h. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  13. «Alexandre Cabanel». RKDartists. 14632.
  14. artist list of the National Museum of Sweden. 12  Φεβρουαρίου 2016.