Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς
Alexandros Filadelfefs.JPG
Τσιγκογραφία του Αλέξανδρου Φιλαδελφέως από το περιοδικό Ημερολόγιο Σκόκου του 1892.
Γέννηση
Αθήνα
Θάνατος
Υπηκοότητα Ελλάδα
Σπουδές Ακαδημία καλών τεχνών του Μονάχου
Ιδιότητα ανθρωπολόγος, αρχαιολόγος και ζωγράφος

Ο Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς (Αθήνα, 1867 - 1955), ήταν Έλληνας αρχαιολόγος του 19ου και του 20ού αιώνα. Διετέλεσε διευθυντής του Αρχαιολογικού Μουσείου Ολυμπίας, διευθυντής της Ακρόπολης των Αθηνών, διευθυντής του Επιγραφικού Μουσείου και διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου της Αθήνας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς γεννήθηκε το 1867 στην Αθήνα. O πατέρας του ήταν ο Θεμιστοκλής Φιλαδελφεύς, ιδρυτής ενός από τα πρώτα τυπογραφεία στην Ελλάδα. Σπούδασε ζωγραφική στο Μόναχο και στη συνέχεια φιλολογία στην Αθήνα[1]. Υπήρξε μαθητής του Νικολάου Γύζη, φίλος της οικογένειας Ντάνκαν και αναφέρεται ως εμπνευστής της ιδέας της αφής της ολυμπιακής φλόγας στην Ολυμπία από τον ήλιο[2].

Διορίστηκε υφηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και καθηγητής της Ιστορίας της Τέχνης στην ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών. Διετέλεσε έφορος Αρχαιοτήτων στο Ναύπλιο, στην Πάτρα και στην Αθήνα. Ήταν διευθυντής του Μουσείου της Ολυμπίας, διευθυντής της Ακρόπολης, Γενικός Γραμματέας της εταιρείας των Χριστιανικών Αρχαιοτήτων, διευθυντής του Επιγραφικού Μουσείου και διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Έκανε αρχαιολογικές ανασκαφές στη Σικυώνα, τη Νικόπολη (1913- 1926)[3], την Ερμιόνη, την Ηραία Αρκαδίας (1930)[4], την Αθήνα και αλλού.

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Αλέξανδρος Φιλαδελφεύς ως συγγραφέας έγραψε τα βιβλία: "Ο πιθηκάνθρωπος", "Ο Ερμής του Πραξιτέλους", "Τα αίτια της ακμής της αρχαίας τέχνης", "Ο οδηγός των Αθηνών", "Η γραφικά παρά τοις αρχαίοις"[1] και "Τα μνημεία των Αθηνών"[5]. Ως ζωγράφος φιλοτέχνησε αρκετά έργα τα οποία ήσαν εμπνευσμένα από την Επανάσταση του 1821, την Αγία Γραφή και την καθημερινή ελληνική πραγματικότητα. Τα κυριώτερα από αυτά τιτλοφορούνται "Άφετε τα παιδία ελθείν προς με" και "Συσίτιον"[1].

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Άρθρο του Αλέξανδρου Φιλαδελφέα για την Ισιδώρα Ντάνκαν

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]