Αιμίλιος Ξανθόπουλος
| Αιμίλιος Ξανθόπουλος | |
|---|---|
 Η προτομή του Δημάρχου Ξανθόπουλου, στην περιοχή των Ευαγγελικών | |
| Γενικές πληροφορίες | |
| Όνομα στη μητρική γλώσσα | Αιμίλιος Ξανθόπουλος (Ελληνικά) |
| Γέννηση | 1899 |
| Θάνατος | 23 Φεβρουαρίου 1943 |
| Χώρα πολιτογράφησης | Ελλάδα |
| Εκπαίδευση και γλώσσες | |
| Ομιλούμενες γλώσσες | νέα ελληνική γλώσσα |
| Πληροφορίες ασχολίας | |
| Ιδιότητα | πολιτικός |
| Αξιώματα και βραβεύσεις | |
| Αξίωμα | δήμαρχος |
Ο Αιμίλιος Ξανθόπουλος (1903-1943) ήταν δήμαρχος της Κατερίνης από το 1933 μέχρι το 1937.[1][2] Τον διαδέχθηκε στο αξίωμα του δημάρχου ο Πλάτων Ρωσσέτος (εκλεγμένος δήμαρχος που απολύθηκε από τον Μεταξά).
Βιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Οικογένεια και καταγωγή
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Γεννήθηκε στη Φάτσα, γιος του Χαράλαμπου και της Σοφίας και έκανε τις εγκύκλιες σπουδές του στο Γυμνάσιο του Γαλατά, στην Κωνσταντινούπολη.[3][4] Εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στην Κατερίνη το 1923. Υπηρέτησε ως υπάλληλος του εποικισμού ως το 1929. Ο Αιμίλιος παντρεύτηκε την Βάσω Σουρβανή και απέκτησαν έναν γιο, τον Αριστοτέλη (Άρη) Ξανθόπουλο, που μετά από 10ετή διαμονή στον Καναδά επέστρεψε στην Ελλάδα, έγινε διευθυντής φροντιστηρίου ξένων γλωσσών στην Κατερίνη και τη Σοφία Μεϊμάρη, η οποία εγκαταστάθηκε με την οικογένειά της στον Καναδά.
Δημοσιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Στη δεκαετία του 1930 μαζί με τον πρωτεργάτη της δημοσιογραφίας στην Πιερία, Σάββα Κανταρτζή, εξέδωσε την "Ηχώ των Πιερίων" πρώτη εφημερίδα στην Πιερία.[5][6]
Δημαρχία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Ο Αιμίλιος Ξανθόπουλος εξελέγη Δήμαρχος Κατερίνης το 1933 και υπηρέτησε ως το 1937.
Θάνατος
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εκτελέστηκε, σε αντίποινα για το θάνατο 2 Γερμανών στρατιωτών, στις 23 Φεβρουαρίου του 1943, μαζί με άλλους 39 πατριώτες, στο Σιδηροδρομικό Σταθμό της Κατερίνης.[7] Άνδρες της Εθνικής Αντίστασης είχαν συλλάβει και εκτελέσει 2 Γερμανούς στα λατομεία χρωμίου στον Άγιο Δημήτριο.[8][2]
Τα λατομεία είχαν επιταχθεί για λογαριασμό των Ναζί. Σε αντίποινα, οι Γερμανοί συνέλαβαν 34 κατοίκους του Αγίου Δημητρίου και 5 από το Λιβάδι και μαζί με το δήμαρχο Κατερίνης τους εκτέλεσαν ομαδικά, λίγο έξω από το Σιδηροδρομικό Σταθμό. Στο τελευταίο γράμμα που άφησε στη γυναίκα του, έγραφε "Δεν κατάφερα να κάνω μεγάλη περιουσία, γιατί έζησα όλη τη ζωή μου έντιμα". Η μητέρα του, Σοφία, απεβίωσε σε ηλικία 104 ετών στην Αθήνα (όπου ζούσε με τον μικρότερο αδερφό του, Τάσο, τυπογράφο) τον Απρίλιο του 1977.[1]
Η Κατερίνη τίμησε τη μνήμη του Ξανθόπουλου, δίνοντας το όνομα του σε πλατεία, Πλατεία Αιμίλιου Ξανθόπουλου, στη συνοικία Ευαγγελικών και με την ανέγερση της προτομής του που στήθηκε εκεί.[9][10][11] Κάθε χρόνο τελείται μνημόσυνο στον τόπο της εκτέλεσης.[12]
Οι απόγονοι και μέλη της οικογένειας του, ζουν σήμερα στη Θεσσαλονίκη.
Πηγές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- 1 2 «Απέθανεν 104 ετών η Σ. Ξανθοπούλου, Νέα Εποχή, φύλλο 9-4-1977, σελ. 4». ΓΑΚ - Αρχεία Νομού Πιερίας. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 24 Σεπτεμβρίου 2014 – μέσω ΓΑΚ - Αρχεία Νομού Πιερίας.
- 1 2 «Αιμίλιος Ξανθόπουλος - Δήμαρχος Κατερίνης (1933-1937): Εκτελέστηκε σαν σήμερα από τους Γερμανούς κατακτητές». 23 Φεβρουαρίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 25 Δεκεμβρίου 2023.
- ↑ Πάρις Παπαγεωργίου (27 Οκτωβρίου 2021). «Ενενήντα χρόνια δημιουργικής παρουσίας της ευαγγελικής κοινότητας Κατερίνης». Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Μαΐου 2025.
- ↑ Μενέλαος Τερζοπουλος (2013). Συναντηθήκαμε…Οι απόφοιτοι του Γυμνασίου Κατερίνης (1923-1970). Κατερίνη: Μάτι. σελ. 272. ISBN 978-960-6692-79-6.
- ↑ «Η Μεσοπολεμική Κατερίνη (1923-1940): Aπό την ενσωμάτωση των προσφύγων στις προσπάθειες οικονομικής και κοινωνικής ανασυγκρότησης». 21 Οκτωβρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 20 Απριλίου 2025.
- ↑ «Συνέντευξη με το Γεώργιο Κανταρτζή». 15 Φεβρουαρίου 2010. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 16 Ιανουαρίου 2025. Ανακτήθηκε στις 19 Αυγούστου 2013.
Χριστιανική εφημερίδα "Οι Νικητές", (αναδημοσίευση Συνέντευξης στην Χριστίνα Ι. Σιδηροπούλου στο περιοδικό ΟΡΙΟ της ημερήσιας εφημερίδας Κατερίνης "Ολύμπιο Βήμα", Τεύχος 21, Δεκέμβριος 2009).
- ↑ «Η εκτέλεση των 40 Ελλήνων του μεταλλείου χρωμίου του Αγ. Δημήτριου στο φόντο της κερδοσκοπίας του γερμανικού ιμπεριαλισμού». 23 Φεβρουαρίου 2023. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 1 Απριλίου 2023.
- ↑ «Για το χρώμιο του Ολύμπου, οι Γερμανοί εκτέλεσαν 40 αμάχους από τον Άγιο Δημήτριο Πέτρας, το Λιβάδι Ολύμπου και τον τότε δήμαρχο Κατερίνης». 26 Φεβρουαρίου 2019. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 21 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ «Όταν τα μνημεία της Κατερίνης συνομιλούν με την ιστορία: Τρεις προτομές προσωπικοτήτων του ποντιακού ελληνισμού». 9 Δεκεμβρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 23 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ «ΕΛ.Π.ΠΙ.: Υδραγωγείο, υδατόπυργος ή Αρτεσιανό Κατερίνης». 1 Φεβρουαρίου 2021. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 11 Φεβρουαρίου 2024.
- ↑ «Αικατερίνεια 2024: «Συλλογική μνήμη και δημόσια μνημεία στην Κατερίνη (προτομές, ανδριάντες)»». 7 Δεκεμβρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 13 Ιανουαρίου 2025.
- ↑ «Δήμος Κατερίνης: Εκδήλωση Μνήμης & Τιμής θυμάτων κατοχής». 26 Φεβρουαρίου 2024. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 5 Οκτωβρίου 2024.
Βιβλιογραφία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]- Ράπτης, Γ. Α. (2003). Κατερίνης Οδώνυμα. Κατερίνη: Δήμος Κατερίνης, Όλυμπος εκδοτική.