Αθανάσιος Καρπενησιώτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Αθανάσιος Καρπενησιώτης
Áthanasios Karpenisiotis.JPG
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Αθανάσιος Καρπενησιώτης (Ελληνικά)
Γέννηση 1780
Θάνατος 1821
Στρατιωτική σταδιοδρομία
Βαθμός/στρατός Συνταγματάρχης/
Πόλεμοι/μάχες Ελληνική Επανάσταση του 1821
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμα Φιλικός
Commons page Σχετικά πολυμέσα
Ο Αθανάσιος Καρπενησιώτης μάχεται. Εγχρωμη λιθογραφία. Peter Von Hess.

Ο Αθανάσιος Καρπενησιώτης ήταν Έλληνας αγωνιστής της Επανάστασης του 1821. Πολέμησε στον Ρωσοτουρκικό πόλεμο, τιμήθηκε με το μετάλλιο του Αγίου Βλαδίμηρου και προάχθηκε μέχρι τον βαθμό του συνταγματάρχη. Στην Ελληνική επανάσταση του 1821 οδήγησε τους Έλληνες στην μάχη του Γαλατσίου και του Σκουλενίου, όπου και έπεσε ηρωικά.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ό Αθανάσιος Καρπενησιώτης γεννήθηκε στον Άγιο Ανδρέα Καρπενησίου το 1780. Το οικογενειακό όνομα του ήταν Φουλλίδας[1]. Έφυγε μικρός (12ετής) για την Πόλη,όπου δούλεψε στην αρχή ως "τουφεξής" (επιδιορθωτής όπλων). Αργότερα εγκαταστάθηκε στο Ιάσιο της Μολδαβίας, όπου ασχολήθηκε με την ενοικίαση κτημάτων[2]. Με την έκρηξη του Ρωσοτουρκικού πολέμου τον Δεκέμβριο του 1806, ο Καρπενησιώτης προσχώρησε στον ρωσικό στρατό, στους καταλόγους του οποίου αναφέρεται με το βαθμό του χιλίαρχου, δηλ. του λοχαγού. Πριν τελειώσει ο Ρωσοτουρκικός πόλεμος, το 1810, ο Καρπενησιώτης, προήχθη στο βαθμό του συνταγματάρχη και του απονεμήθηκε το παράσημο του Αγίου Βλαδίμηρου[3]. Με το τέλος του ρωσοτουρκικού πολέμου, που σφραγίστηκε με την υπογραφή της Συνθήκης του Βουκουρεστίου το 1812, τα ρωσικά στρατεύματα αποσύρθηκαν από τις ηγεμονίες . Ο Καρπενησιώτης έγινε καπετάνιος στην φρουρά του οσποδάρου Μιχαήλ Βόδα[1].

Μυήθηκε στη Φιλική Εταιρία το 1818 από τον αρχιμανδρίτη Λουκά Λεονταρίτη[2]. Όταν στις 5 Μαρτίου 1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης διαβαίνει τον Προύθο, υψώνοντας τη σημαία της Επανάστασης και μπαίνει στο Ιάσιο, ο Καρπενησιώτης τάχθηκε κάτω από τις διαταγές του. Στις 1 του Μάη του 1821 στο Γαλάτσι της Μολδοβλαχίας έδωσε την πρώτη πραγματική μάχη ανάμεσα στις δυνάμεις της Φιλικής Εταιρίας και των στρατευμάτων της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (βλ. Μάχη του Γαλατσίου)[4]. Στις 17 Ιουνίου του 1821[5], έπεσε ηρωικά στο Σκουλένι, σε μια από τις 2 τελευταίες μάχες στην Μολδαβία (βλ Μάχη του Σκουλενίου).

Όπως γράφει ο Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος «Όπως ο ηρωισμός των ιερολοχιτών αποκαθαίρει το δράμα των επιχειρήσεων στη Βλαχία με έντιμο τέλος ,έτσι και η αυτοθυσία του Αθαν. Καρπενησιώτη στο Σκουλένι (17 Ιουνίου) καθώς και του Γεωργάκη Ολυμπίου και του Γιάννη Φαρμάκη στη μονή του Σέκου (Σεπτέμβριος 1821) δίνουν ένα λαμπρό τέλος στους αγώνες τής Μολδαβίας»[6].

Αναφορές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 Δημήτρης Φωτιάδης, Επανάσταση του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ, τ. Α, σ. 415
  2. 2,0 2,1 http://www.army.gr/files/File/AFIEROMATA/elaiografiesA.pdf
  3. Κλεομένης Κουτσούκης
  4. Δημήτρης Φωτιάδης, Επανάσταση του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ, τ. Α, σ. 414
  5. Δημήτρης Φωτιάδης, Επανάσταση του 21, ΜΕΛΙΣΣΑ, τ. Α, σ. 438
  6. Απόστολος Ε. Βακαλόπουλος, Νέα Ελληνική Ιστορία (1204-1985), Εκδόσεις Βάνιας Θεσσαλονίκη, σ. 161

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]