Αδαμίτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αδαμίτης
Adamite-270211.jpg
Αδαμίτης. Προέλευση: Μαπιμί, Ντουράνγκο, Μεξικό.
Γενικά
Κατηγορία Αρσενικικά. Ομάδα ολιβινίτη
Χημικός τύπος Zn2(AsO4)(OH)
Ορυκτολογικά χαρακτηριστικά
Πυκνότητα 4,4 gr/cm3
Χρώμα Ανοικτοκίτρινο, μελί, καστανοκίτρινο, ερυθρίζον. Σπανιότερα άχρουν, μπλε, πράσινο (ζωηρό πράσινο παρουσία Cu), ροζ, έντονο ροζ ή πορφυρό (παρουσία Co)
Σύστημα κρυστάλλωσης Ρομβικό[1]
Κρύσταλλοι Ποικίλης μορφολογίας, επιμηκυσμένοι {010} και {001}, ενίοτε τραπεζοειδείς
Υφή Συσσωματώματα ακτινωτά, ροζετοειδή ως επιφλοιώσεις
Διδυμία -
Σκληρότητα 3,5
Σχισμός {101} καλός, {010} ατελής
Θραύση Ανώμαλη
Λάμψη Υαλώδης
Γραμμή κόνεως Λευκή, ανοικτοπράσινη
Πλεοχρωισμός Ασθενής, αν περιέχονται ίχνη χαλκού ή κοβαλτίου
Διαφάνεια Διαφανής - ημιδιαφανής

Ο αδαμίτης (αγγλικά: adamite) είναι αρσενικικό ορυκτό του ψευδαργύρου. Το όνομα του αποδόθηκε προς τιμήν του Γάλλου ορυκτολόγου Ζιλμπέρ Ζοζέφ Αντάμ (Gilbert Joseph Adam, 1795-1881).

Εμφάνιση, παραγενέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αδαμίτης, προερχόμενος από την Καμάριζα Λαυρίου

Είναι διμορφικός με τον παραδαμίτη (Zn2(OH)(AsO4)), ενώ σχηματίζει ισόμορφη σειρά με τον ολιβινίτη ((Cu2(OH)(AsO4)). Δεν έχει ιδιαίτερη οικονομική σημασία, είναι, όμως, ιδιαίτερα αγαπητό δείγμα για συλλέκτες, επειδή εμφανίζει έντονο φθορισμό, ιδιαίτερα κάτω από υπεριώδη ακτινοβολία. Κρύσταλλοι έντονου πράσινου χρώματος εμφανίζονται, συνήθως, επικαθήμενοι σε λειμωνίτη, του οποίου τα ερυθροκίτρινα χρώματα και η απουσία λάμψης δημιουργούν έντονη αντίθεση με τους κρυστάλλους του αδαμίτη.

Ανευρίσκεται, ως δευτερεύον ορυκτό, στις ζώνες οξειδώσεων ψευδαργυρούχων και αρσενικούχων μεταλλευμάτων υδροθερμικού σχηματισμού. Σχετίζεται με σμιθσονίτη, ημιμορφίτη, ολιβινίτη, ασβεστίτη, χαλαζία και ορυκτά οξείδια του σιδήρου και του μαγγανίου.

Απαντά σε πολλές περιοχές του πλανήτη. Χαρακτηριστικά του δείγματα ανευρίσκονται στην περιοχή Ατακάμα της Χιλής, στο Ζιμαπάν του Ντουράνγκο, και την Τσιουάουα του Μεξικού, στις πολιτείες Γιούτα και Καλιφόρνια των ΗΠΑ. Επίσης σε περιοχές στη Γαλλία, τη Γερμανία, τη Βρετανία (Κορνουάλλη), στην περιοχή Τσουμέμπ της Ναμίμπια και στην Αυστραλία. Πολύ όμορφα δείγματά του ανευρίσκονται, επίσης, στα μεταλλεία Λαυρίου στην περιοχή Καμάριζα.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Κατάλογος ορυκτών

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • James Dwight Dana, Manual of Mineralogy and Lithology, Containing the Elements of the Science of Minerals and Rocks, READ BOOKS, 2008 ISBN 1443742244
  • Frederick H. Pough, Roger Tory Peterson, Jeffrey (PHT) Scovil, A Field Guide to Rocks and Minerals, Houghton Mifflin Harcourt, 1988 ISBN 039591096X
  • Walter Schumann, R. Bradshaw, K. A. G. Mills, Handbook of Rocks, Minerals and Gemstones, Houghton Mifflin Harcourt, 1993 ISBN 0395511372

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης δίνει ως σύστημα κρυστάλλωσης το μονοκλινές