Έντουιν Άμποτ Άμποτ

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έντουιν Άμποτ Άμποτ
Edwin A. Abbott.png
Γενικές πληροφορίες
Όνομα στη
μητρική γλώσσα
Edwin Abbott Abbott (Αγγλικά)
Γέννηση20  Δεκεμβρίου 1838[1][2][3]
Μέριλμποουν
Θάνατος12  Οκτωβρίου 1926[1][2][3]
Χάμπστεντ
ΨευδώνυμοA. Square
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Ιρλανδίας
ΘρησκείαΑγγλικανική Εκκλησία
Εκπαίδευση και γλώσσες
Ομιλούμενες γλώσσεςΑγγλικά[4]
ΣπουδέςΚολλέγιο Σεντ Τζoν
Πληροφορίες ασχολίας
Ιδιότηταθεολόγος
συγγραφέας έργων επιστημονικής φαντασίας
καθηγητής
συγγραφέας
μυθιστοριογράφος
κληρικός[5]
Αξιοσημείωτο έργοFlatland
Οικογένεια
ΓονείςΈντουιν Άμποτ
Αξιώματα και βραβεύσεις
Αξίωμακαθηγητής πανεπιστημίου
ΒραβεύσειςΤαξιάρχης του Τάγματος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας
Εταίρος της Βρετανικής Ακαδημίας
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Ο Έντουιν Άμποτ Άμποτ (αγγλικά: Edwin Abbott Abbott‎, 20 Δεκεμβρίου 1838 - 12 Οκτωβρίου 1926)[6] ήταν Άγγλος σχολάρχης, θεολόγος και αγγλικανός ιερέας, γνωστός ως συγγραφέας της νουβέλας Flatland (1884).

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Έντουιν Άμποτ Άμποτ ήταν ο πρωτότοκος γιος του Έντουιν Άμποτ (1808-1882), διευθυντή της Φιλολογικής Σχολής του Μέριλμποουν, και της συζύγου του, Τζέιν Άμποτ (1806-1882). Οι γονείς του ήταν πρώτα ξαδέλφια.

Γεννήθηκε στο Λονδίνο και σπούδασε στο City of London School και στο St John's College του Κέιμπριτζ,[7] όπου διακρίθηκε με τον υψηλότερο βαθμό της τάξης του στα φιλολογικά, τα μαθηματικά και τη θεολογία και έγινε μέλος του κολεγίου του. Ειδικότερα, ήταν ο 1ος βραβευμένος με το βραβείο Σμιθ το 1861.[8] Το 1862 έλαβε παράσημο. Αφού διετέλεσε δάσκαλος στο Σχολείο King Edward's του Μπέρμιγχαμ, διαδέχθηκε τον Τζορτζ Φέρις Γουίντμπορν Μόρτιμερ στη θέση του διευθυντή του Σχολείου City of London το 1865, σε νεαρή ηλικία 26 ετών. Εκεί, επέβλεψε την εκπαίδευση του μελλοντικού πρωθυπουργού Χέρμπερτ Χένρι Άσκουιθ.[9]

Αποχώρησε το 1889 και αφιερώθηκε σε λογοτεχνικές και θεολογικές ασχολίες. Οι φιλελεύθερες κλίσεις του Άμποτ στη θεολογία ήταν εμφανείς τόσο στις εκπαιδευτικές του απόψεις όσο και στα βιβλία του. Το έργο του Shakespearian Grammar (Σαιξπηρική Γραμματική, 1870) αποτελεί διαχρονική συμβολή στην αγγλική φιλολογία. Το 1885 δημοσίευσε μια βιογραφία του Φράνσις Μπέικον. Στα θεολογικά του συγγράμματα περιλαμβάνονται τρία ανώνυμα δημοσιευμένα θρησκευτικά ρομάντζα - Philochristus (Φιλόχριστος, 1878), όπου προσπάθησε να αυξήσει το ενδιαφέρον για την ανάγνωση των Ευαγγελίων, Onesimus (Ονήσιμος, 1882) και Silanus the Christian (Σιλανός ο Χριστιανός, 1908).[9]

Πιο σημαντικές συνεισφορές του είναι η ανώνυμη θεολογική συζήτηση The Kernel and the Husk (Ο πυρήνας και ο φλοιός, 1886), το Philomythus (Φιλόμυθος, 1891), το βιβλίο του The Anglican Career of Cardinal Newman (Η αγγλικανική πορεία του Καρδινάλιου Νιούμαν, 1892) και το άρθρο του "The Gospels" (Τα Ευαγγέλια) στην ένατη έκδοση της Encyclopædia Britannica, το οποίο ενσωματώνει μια κριτική άποψη που προκάλεσε μεγάλη αναστάτωση στον αγγλικό θεολογικό κόσμο. Έγραψε επίσης τα βιβλία St. Thomas of Canterbury, His Death and Miracles (Άγιος Θωμάς του Καντέρμπερι, ο θάνατος και τα θαύματά του, 1898), Johannine Vocabulary (Λεξιλόγιο Ιωάννη, 1905) και Johannine Grammar (Γραμματική Ιωάννη, 1906).[9]

Ο Άμποτ έγραψε επίσης εκπαιδευτικά εγχειρίδια, ένα από τα οποία ήταν το Via Latina: A First Latin Book (Via Latina: Το πρώτο βιβλίο λατινικών) το οποίο εκδόθηκε το 1880 και διανεμήθηκε σε όλο τον κόσμο εντός του εκπαιδευτικού συστήματος.

Flatland[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξώφυλλο του Flatland, 1884

Το πιο γνωστό έργο του Άμποτ είναι η νουβέλα του 1884 Flatland: A Romance of Many Dimensions (Επίπεδο έδαφος: Ένα ρομάντζο πολλών διαστάσεων), το οποίο περιγράφει έναν δισδιάστατο κόσμο και διερευνά τη φύση των διαστάσεων. Συχνά έχει κατηγοριοποιηθεί ως επιστημονική φαντασία, αν και θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ακριβέστερα «μαθηματική φαντασία».

Με την έλευση της σύγχρονης επιστημονικής φαντασίας από τη δεκαετία του 1950 έως σήμερα, το Flatland απέκτησε νέα δημοτικότητα,[10] ιδίως μεταξύ των οπαδών της επιστημονικής φαντασίας και της κυβερνοπάνκ.[11] Πολλά έργα έχουν εμπνευστεί από τη νουβέλα, όπως συνέχειες μυθιστορημάτων και ταινίες μικρού μήκους.[11]

Εργογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Via Latina: A First Latin Book, Including Accidence, Rules of Syntax, Exercises, Vocabularies and Rules for Construing (Seeley, Jackson, and Halliday, αναθεωρημένη έκδοση: 1882)
  • Shakespearian Grammar: An Attempt to Illustrate Some of the Differences Between Elizabethan and Modern English, for the Use of Schools (Macmillan, 1870)
  • Flatland: A Romance of Many Dimensions (Seeley & Co., 1884)
  • Francis Bacon: An Account of His Life and Works (Macmillan, 1885)
  • Philochristus: Memoirs of a Disciple of the Lord (Macmillan, 1878)
  • Onesimus: Memoirs of a Disciple of St. Paul (Macmillan, 1882)
  • The Kernel and the Husk (Macmillan, 1886)
  • Philomythus: An Antidote Against Credulity (Macmillan, 1891)
  • The Anglican Career of Cardinal Newman (Macmillan, 1892)
  • St Thomas of Canterbury: His Death and Miracles (Adam and Charles Black, 1898)
  • Johannine Vocabulary: A Comparison of the Words of the Fourth Gospel with Those of the Three (Adam and Charles Black, 1905)
  • Johannine Grammar (Adam and Charles Black, 1906)
  • Silanus the Christian (Adam and Charles Black, 1906)
  • The FourFold Gospel: or, A Harmony of The Four Gospels σε πέντε τόμους, 1913-1917

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 1,2 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121301475. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  2. 2,0 2,1 2,2 MacTutor History of Mathematics archive. Ανακτήθηκε στις 22  Αυγούστου 2017.
  3. 3,0 3,1 3,2 (Αγγλικά) SNAC. w6ng4rvc. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data.bnf.fr/ark:/12148/cb121301475. Ανακτήθηκε στις 10  Οκτωβρίου 2015.
  5. 84-7432-933-7. ISBN-10 84-7432-933-7.
  6. Thorne & Collocott 1984, σελ. 2.
  7. Malden, Richard, επιμ. (1920). Crockford's Clerical Directory for 1920 (51η έκδοση). London: The Field Press. σελ. 1. 
  8. «Abbott, Edwin Abbott (ABT857EA)». A Cambridge Alumni Database. University of Cambridge. Ανακτήθηκε στις 4 Σεπτεμβρίου 2022. 
  9. 9,0 9,1 9,2  Το παρόν λήμμα ενσωματώνει κείμενο από έκδοση που είναι πλέον κοινό κτήμαChisholm, Hugh, επιμ.. (1911) «Abbott, Edwin Abbott» Εγκυκλοπαίδεια Μπριτάννικα (11η έκδοση) Cambridge University Press, σελ. 26 
  10. Clute & Nicholls 1995, σελ. 1.
  11. 11,0 11,1 Harper 2010.

Περαιτέρω ανάγνωση[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]