Έλενα Νικολαΐδη

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Έλενα Νικολαΐδη
Elena Nikolaidi (1953).jpg
Γέννηση15  Ιουνίου 1909[1] ή 29  Ιουνίου 1906[2]
Σμύρνη
Θάνατος14  Νοεμβρίου 2002[3][1][4]
Σάντα Φε[5]
Χώρα πολιτογράφησηςΗνωμένες Πολιτείες Αμερικής
Ιδιότητατραγουδιστής, τραγουδιστής όπερας και συνθέτης
ΣύζυγοςΘάνος Μέλλος
Όργαναφωνή
Είδος τέχνηςόπερα
ΒραβεύσειςΤάγμα του Σωτήρος

Η Ελένη Νικολαΐδη (15 Ιουνίου 1909 - 14 Νοεμβρίου 2002) ήταν Ελληνίδα μεσόφωνος με διακεκριμένη καριέρα στο εξωτερικό.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Φώκαια της Μ. Ασίας ή την Σμύρνη στις 15 Ιουνίου 1909 ή κατά άλλους το 1906. Το 1913, λόγω των διωγμών, η οικογένειά της κατέφυγε στη Μυτιλήνη. Σπούδασε μονωδία στο Ωδείο Αθηνών με την Αργυρή Γκίνη. Εισήλθε στο Ελληνικό Μελόδραμα το 1929, εμφανιζόμενη στο Θέατρο Κεντρικόν.[6] Το 1930 έλαβε μέρος στην παράσταση του έργου Το Στοιχειωμένο Γεφύρι του Θεοφράστου Σακελλαρίδη.[7] Το 1933 τραγούδησε στην παράσταση της όπερας Το Δακτυλίδι της Μάνας του Μανώλη Καλομοίρη. Το 1936 έλαβε μέρος στην παράσταση της Κάρμεν στην Κέρκυρα από θίασο του Ελληνικού Μελοδράματος.[8]

Το 1936 ταξίδεψε στη Βιέννη για να πάρει μέρος στον φωνητικό διαγωνισμό Belvedere όπου επέτυχε την τέταρτη θέση. Με την υποστήριξη του μαέστρου Μπρούνο Βάλτερ, τραγούδησε Ντον Κάρλος (Έμπολι) του Βέρντι στην Κρατική όπερα της Βιέννης στις 16 Δεκεμβρίου 1936. Αργότερα τραγούδησε σε πολλά λυρικά θέατρα της Ευρώπης.

Το 1949 πρωτοτραγούδησε στις Η.Π.Α.: στο Κάρνεγκι Χολ με μαέστρο τον Δημήτρη Μητρόπουλο, τη Βοστώνη, το Σικάγο, τη Νέα Υόρκη[9], το Σαν Φρανσίσκο κ.α. Το 1951 έγινε μόνιμο στέλεχος της Μ.Ε.Τ.[10]

Από το 1960 δίδαξε μονωδία στο Πανεπιστήμιο της Φλόριντα. Το 1977 δίδαξε και στο Χιούστον του Τέξας. Αποσύρθηκε από τη διδασκαλία το 1994.

Είχε παντρευτεί του λυρικό τραγουδιστή Θάνο Μέλλο με τον οποίο είχαν έναν γιο, τον Μιχαήλ. Πέθανε στη Σάντα Φε του Νέου Μεξικού το 2002.

Αναγνωρίσθηκε ως μία από τις καλύτερες μονωδούς του κόσμου για τον ρόλο τίτλου στην "Κάρμεν". Ο βασιλεύς της απένειμε το παράσημο του Σταυρού του Σωτήρος.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Αγγλικά) Discogs. 2531724. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  2. N/Nikolaidi_Elena. Ανακτήθηκε στις 21  Ιουλίου 2020.
  3. (Αγγλικά) SNAC. w6xf3t7w. Ανακτήθηκε στις 9  Οκτωβρίου 2017.
  4. Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) αρχή της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. 139981722.
  5. www.legacy.com/obituaries/tallahassee/obituary.aspx?pid=609765.
  6. Μιχαήλ Ράπτης, σ. 155
  7. Γεώργιος Κουσουρής, σ.63
  8. Γεώργιος Κουσουρής, σ. 63
  9. Φύλλο εφημερίδας "Έθνος" της 29 Ιανουαρίου 1949, σελ. 2: 'Η διάσημος ελληνίς μεσόφωνος Ελένη Νικολαΐδου' (λεζάντα σε φωτογραφία, στη στήλη του Αχ. Μαμακή)
  10. Γεώργιος Κουσουρής, σ. 64

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Elena Nikolaidi της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).