Άτμαν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση



Το Άτμαν σημαίνει «εαυτός» στα σανσκριτικά και είναι μια έννοια μεγάλης σημασίας στο Βουδισμό, τον Ινδουισμό και τον Τζαϊνισμό. Ετυμολογικά η λέξη πηγάζει από την ινδοευρωπαϊκή ρίζα "et-men" που σημαίνει «αναπνέω». Και οι τρεις θρησκείες αναγνωρίζουν το Άτμαν ως τον πραγματικό εαυτό (την ψυχή, ή το προσωπικό Βράχμαν) που οφείλει κανείς να ανακαλύψει ώστε να φτάσει τη φώτιση.

Στο Τζαϊνισμό, το Άτμαν είναι επίσης μια από της βασικές συνθετικές αρχές του κόσμου, η αρχή της συνείδησης. Ο Βουδισμός της Ταϊλάνδης ταυτίζει τη γνώση του προσωπικού άτμαν του ατόμου με τη Νιρβάνα και ο Μαχαγιάνα Βουδισμός θεωρεί πως το άτμαν είναι η έμφυτη δυνατότητα του ανθρώπου να γίνει Βούδας. Σύμφωνα με τον Ινδουισμό η αυτογνωσία οδηγεί στην εμπειρική συνειδητοποίηση πως το Άτμαν και το Βράχμαν είναι στην πραγματικότητα ένα και το αυτό.

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]