Άκκα Λαρεντία

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Πήδηση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
Άκκα Λαρεντία
Οικογένεια
Σύζυγος Faustulus
Commons page Σχετικά πολυμέσα

Η Άκκα Λαρεντία (Acca Larentia), σπανιότερα αναφερόμενη ως Άκκα Λαρεντίνα (Acca Larentina), ήταν γυναίκα και αργότερα θεά της ρωμαϊκής μυθολογίας, η οποία εορταζόταν στις 23 Δεκεμβρίου.

Θετή μητέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην κυρίαρχη μυθολογική παράδοση (αυτή του Λικίνιου Μάκερ και άλλων πηγών), η Λαρεντία ήταν σύζυγος του βοσκού Φαυστύλου, με τον οποίο υιοθέτησαν τους ιδρυτές της Ρώμης Ρώμο και Ρωμύλο, τους οποίους λέγεται ότι η Λαρεντία είχε σώσει όταν ρίχτηκαν στον Τίβερη με διαταγή του Αμουλίου. Η Άκκα Λαρεντία είχε 12 δικούς της γιους και όταν πέθανε ο ένας τους, ο Ρωμύλος πήρε τη θέση του και με τους υπόλοιπους 11 ίδρυσε την αδελφότητα των Αρβάλων (Fratres Arvales).[1]

Ευεργέτιδα της Ρώμης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μία άλλη παράδοση αναφέρει ότι η Λαρεντία ήταν πανέμορφη και περίφημη κόρη με περίπου την ίδια ηλικία με τους Ρώμο και Ρωμύλο, που έζησε κατά τη βασιλεία του Άνκου Μαρκίου. Δόθηκε στον Ερκούλο (τον αντίστοιχο ήρωα-θεό με τον Ηρακλή της ελληνικής μυθολογίας) ως έπαθλο ενός παιχνιδιού με ζάρια από τον φρουρό του ναού του, και κλειδώθηκε μέσα στον ναό. Όταν ο θεός δεν τη χρειαζόταν πλέον, τη συμβούλευσε να παντρευτεί τον πρώτο άνδρα που θα συναντούσε καθώς θα έβγαινε έξω εκείνο το πρωινό. Αυτός ο άνδρας ήταν ένας πλούσιος Ετρούσκος ονόματι Καρούτιος (ή Ταρούτιος κατά τον Πλούταρχο). Αργότερα η Λαρεντία κληρονόμησε όλη την περιουσία του και την κληροδότησε στον ρωμαϊκό λαό. Ο βασιλιάς Άνκος σε ένδειξη ευγνωμοσύνης επέτρεψε να ταφεί το σώμα της στο Βελάμπρουμ και θέσπισε μία νέα ετήσια εορτή, τα Λαρεντάλια ή Ακκάλια, στις 23 Δεκεμβρίου, κατά τα οποία προσφέρονταν θυσίες υπέρ των Λαρήτων.[2]

Ο Πλούταρχος γράφει καθαρά ότι αυτή η Λαρεντία ήταν διαφορετικό πρόσωπο από την Λαρεντία που υπήρξε σύζυγος του Φαυστύλου, αν και άλλοι συγγραφείς, όπως ο Λικίνιος Μάκερ, συσχετίζουν τις ιστορίες τους σαν να ήταν η ίδια γυναίκα.[3][4]

Εταίρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με μία τρίτη παράδοση, η Λαρεντία δεν ήταν ούτε η σύζυγος του Φαυστύλου, ούτε η συνοδός του Ερκούλου, αλλά μία πόρνη που αποκαλείτο «Lupa» («Λούπα») από τους βοσκούς (κατά κυριολεξία «λύκαινα», αλλά η λέξη είχε και την έννοια της εταίρας). Η Λούπα άφησε την περιουσία που είχε συγκεντρώσει από την πορνεία στον ρωμαϊκό λαό.[5]

Σύνδεση με Λάρητες και συμβολισμός[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ανεξαρτήτως των διάφορων εκδοχών για την Άκκα Λαρεντία, φαίνεται βέβαιο πως ο μύθος της είχε προέλευση από τους Ετρούσκους και συνδεόταν με τη λατρεία των Λαρήτων. Αυτή η σύνδεση φαίνεται και από τον αριθμό των γιων της, που αντιστοιχεί σε αυτόν των Λαρήτων.[6][7]

Παρόμοια με την Κέρες, την Τέρρα, τη Φλόρα και άλλες θεότητες, η Άκκα Λαρεντία συμβόλιζε τη γονιμότητα της γης, ιδίως των αγρών της Ρώμης και των φυτειών τους. Ταυτίζεται επίσης με τη Νύμφη Λαρούνδη (ή Λάρα ή Μούτα) και με τη Mana Genita.


Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Μασουρίου Σαβίνου: Αύλος Γέλλιος (I. c.)
  2. Varro: De lingua Latina, v, σελ. 85 στην έκδ. Bip.
  3. Μακροβίου Σατουρνάλια, I. 10. Πλουτάρχου Ρωμύλος, 4, 5, Quaest. Rom. 35.
  4. Hornblower, Simon (1996). «Acca Larentia». The Oxford Classical Dictionary. Οξφόρδη: Oxford University Press, σσ. 3. 
  5. Valer. Ant.: ap. Gell. I. c. Λίβιος: i. 4.
  6. Μακροβίου]] Σατουρνάλια, I. c.. Πρβλ. Muller: Etrusleer, ii., σελ. 103 κ.ε., και Hartung: Die Religion der Romer, ii. σελ. 144 κ.ε..
  7. Schmitz, Leonhard (1867). «Acca Larentia». Στο: Smith, William, επιμ. Λεξικό της ελληνικής και ρωμαϊκής βιογραφίας και μυθολογίας. 1. Βοστώνη, σελ. 6. http://www.ancientlibrary.com/smith-bio/0015.html. 
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Acca Larentia της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).