Toy Story 3

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Toy Story 3
Toy story 3 ver11.jpg
Σκηνοθεσία Λι Άνκριτς
Παραγωγή Walt Disney Pictures
Pixar Animation Studios
Σενάριο Μάικλ Αρντ
Πρωταγωνιστές Τομ Χανκς
Τιμ Άλεν
Τζόαν Κιούζακ
Νεντ Μπίτι
Ντον Ρικλς
Μάικλ Κίτον
Γουάλας Σον
Πρώτη προβολή Country flag 18 Ιουνίου 2010
Country flag 24 Ιουνίου 2010
Μουσική Ράντι Νιούμαν
Διάρκεια 108 λεπτά
Γλώσσα αγγλικά
Σελίδα IMDb
Σελίδα Cine.gr

Toy Story 3 είναι αμερικανική ταινία κινουμένων σχεδίων σε μορφή 3D, παραγωγής 2010. Αποτελεί το τρίτο μέρος της σειράς ταινιών Toy Story και όπως και οι δύο προηγούμενες, είναι παραγωγή της Walt Disney και της Pixar. Τη σκηνοθεσία ανέλαβε ο Λι Άνκριτς και το σενάριο έγραψε ο Μάικλ Αρντ. Τις φωνές τους δανείζουν για μία ακόμη φορά οι Τομ Χανκς, Τιμ Άλεν, Τζόαν Κιούζακ, Ντον Ρικλς, Εστέλ Χάρις, Τζον Ρατζενμπέργκερ, Γουάλας Σον, Τζεφ Πίτζεον, Τζόντι Μπένσον, Ρ. Λι Έρμεϊ, Τζον Μόρις και Λόρι Μέτκαλφ. Ο Τζιμ Βάρνεϊ που υποδυόταν τον Σούστα και ο Τζο Ρανφτ, που υποδυόταν τους Γουίζι και Λένι, απεβίωσαν πριν αρχίσει η παραγωγή της ταινίας. Ο ρόλος του Σούστα δόθηκε στον Μπλέικ Κλαρκ ενώ οι χαρακτήρες του Ρανφτ διαγράφηκαν από την πλοκή. Νέοι ηθοποιοί που δανείζουν τις φωνές τους είναι οι Νεντ Μπίτι, Τίμοθι Ντάλτον, Μπόνι Χαντ, Γούπι Γκόλντμπεργκ, Τζεφ Γκάρλιν και Μάικλ Κίτον.

Στο τρίτο μέρος η πλοκή επικεντρώνεται στους Γούντι, Μπαζ Λαϊτγίαρ και στα υπόλοιπα ομιλούντα παιχνίδια, καθώς βρίσκονται αντιμέτωποι με ένα αβέβαιο μέλλον τώρα που ο Άντι ετοιμάζεται να πάει στο κολέγιο.

Το Toy Story 3 κυκλοφόρησε στις Ηνωμένες Πολιτείες στις 18 Ιουνίου 2010 με διθυραμβικά σχόλια από τους κριτικούς[1] και τεράστιες εισπράξεις στα αμερικανικά και διεθνή ταμεία. Αποτελεί τη μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία στην Αμερική αλλά και παγκοσμίως για το 2010. Ξεπέρασε τις εισπράξεις του Ψάχνοντας τον Νέμο και έγινε η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία της Pixar μέχρι σήμερα[2], καθώς και το ρεκόρ του Shrek 2 προάγοντας το Toy Story 3 στην πιο επιτυχημένη εμπορικά ταινία κινουμένων σχεδίων παγκοσμίως και την πρώτη που έφτασε το 1 δισεκατομμύριο δολάρια σε εισπράξεις.[3] Μέχρι σήμερα είναι η 10η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών.[4]

Βραβεύτηκε με δύο Όσκαρ στις κατηγορίες Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων και Καλύτερου Τραγουδιού, ενώ συνολικά έλαβε πέντε υποψηφιότητες, ανάμεσά τους και για Καλύτερη Ταινία.[5] Είναι η τρίτη ταινία κινουμένων σχεδίων που προτάθηκε για Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας μετά τις ταινίες Η Πεντάμορφη και το Τέρας (Beauty and the Beast, 1991) και Ψηλά στον Ουρανό (Up, 2009). Κέρδισε επίσης τη Χρυσή Σφαίρα[6] και το BAFTA[7] Καλύτερης Ταινίας Κινουμένων Σχεδίων.

Πλοκή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Άντυ είναι πλέον 17 ετών και πακετάρει τα πράγματά του για το κολέγιο, αφήνοντας τα παιχνίδια του, με τα οποία δεν έχει παίξει εδώ και χρόνια, ξεχασμένα και εγκαταλελειμμένα. Ο Άντυ αποφασίζει να πάρει μαζί του τον Γούντι και σκοπεύει να βάλει όλα τα άλλα παιχνίδια στη σοφίτα. Κατα λάθος η μητέρα του Άντυ, τα πετάει, κάνοντας τα παιχνίδια να αισθανθούν ότι δεν είναι πλέον επιθυμητά. Τα παιχνίδια αποδρούν και αποφασίζουν να μπουν σε ένα κουτί που θα δωρηθεί στον Παιδικό Σταθμό Σάνισαϊντ. Ο Γούντι, που είναι ο μόνος που είδε τι πραγματικά συνέβη, ακολουθεί τους φίλους του και προσπαθεί να τους εξηγήσει ότι η μαμά του Άντυ τους πέταξε κατά λάθος. Αυτοί όμως αρνούνται να τον ακούσουν.

Τα παιχνίδια του Άντυ, τα καλοδέχονται τα πολυάριθμα παιχνίδια του παιδικού σταθμού και τους δείχνουν το χώρο, ο οποίος φαίνεται να είναι τέλειος. Όλοι είναι πολύ ευτυχισμένοι στον καινούριο τους χώρο, αφήνοντας τον Γούντι, μόνο του να γυρίσει στον Άντυ. Έξω από τον παιδικό σταθμό, η μικρή Μπόνι θα μαζέψει τον Γούντι. Η Μπόνι τον παίρνει μαζί της στο σπίτι και παίζει μαζί με τα άλλα παιχνίδια της, τα οποία εκτός από την καλή μεταχείριση που τους δίνει η Μπόνι, είναι ευτυχισμένα και καλοδέχονται τον Γούντι. Ο Γούντι είναι συνεπαρμένος μέχρι που ακούει από τον Τσακλς, τον θλιβερό κλόουν ότι μαζί με τον Αγκαλίτσα και το Μεγάλο Μωρό κατά λάθος εγκαταλείφθηκαν από την ιδιοκτήτριά τους, τη Ντέιζι. Οι τρεις τους βρήκαν το δρόμο να γυρίσουν πίσω στη Ντέιζι αλλά ο Αγκαλίτσας είδε ότι είχε ήδη αντικατασταθεί. Αν και ο Τσακλς κατάλαβε τι ακριβώς έγινε, ο Αγκαλίτσας, πικραμένος, έπεισε το Μεγάλο Μωρό ότι η Ντέιζι τους παράτησε και μαζί πήραν το έλεγχο στο Σάνισαϊντ. Ο Γούντι, φοβούμενος για τη μοίρα των φίλων του, πηγαίνει πίσω στον παιδικό σταθμό και βρίσκει ότι τους έχει τεθεί αποστολή να παίξουν με τα μικρότερα και απρόσεκτα παιδιά που συνήθως καταστρέφουν τα παιχνίδια. Επίσης τους επιτηρεί ο Μπαζ, του οποίου ο Αγκαλίτσας έχει αλλάξει τις ρυθμίσεις του και πλέον είναι ο "Αστροφύλακας του Διαστήματος" και συμμαχεί μαζί τους.

Ο Γούντι ξαναβρίσκει τους φίλους του και μαζί καταστρώνουν σχέδιο απόδρασης που περιλαμβάνει τον κάδο απορριμάτων. Μέσα στην όλη διαδικασία και στην προσπάθεια να επαναφέρουν τον Μπαζ, κατά λάθος βάζουν μπροστά την ισπανική λειτουργία του Μπαζ. Τα παιχνίδια φτάνουν στον κάδο αλλά εκεί τους περιμένει ο Αγκαλίτσας και η συμμορία του. Καθώς το σκουπιδιάρικο πλησιάζει, ο Γούντι εξηγεί στο Μεγάλο Μωρό ότι ο Αγκαλίτσας του είπε ψέματα και ότι η ιδιοκτήτριά του ακόμα τον αγαπάει και έτσι το Μεγάλο Μωρό σηκώνει τον Αγκαλίτσα και τον πετάει στα σκουπίδια. Δυστυχώς ο Αγκαλίτσας καταφέρνει να τραβήξει τον Γούντι καθώς τα σκουπίδια φορτώνονται στο σκουπιδιάρικο. Οι φίλοι του Γούντι επιβιβάζονται για να τον βοηθήσουν. Ο Μπαζ στην προσπάθειά του να σώσει την Τζέσι, χτυπάει το κεφάλι του σε μια τηλεόραση και επανέρχεται πλήρως στον παλιό του εαυτό. Τα παιχνίδια βρίσκονται στο χώρο υγειονομικής ταφής απορριμμάτων και είναι έτοιμα να καούν. Βοηθούν τον Αγκαλίτσα να φτάσει το κουμπί έκτακτης ανάγκης, αλλά αυτός τους προδίδει και τους αφήνει να καούν. Πιστεύοντας ότι ζουν τις τελευταίες τους στιγμές, ενώνουν τα χέρια τους αλλά διασώζονται εγκαίρως από τα εξωγήινα παιχνίδια. Συνειδητοποιώντας ότι από το να καούν είναι πολύ χειρότερο από το να περάσουν το υπόλοιπο της ζωής τους στη σοφίτα του Άντυ, παίρνουν πίσω ότι είπαν γι' αυτόν. Τα παιχνίδια στην αρχή ήθελαν να πάρουν εκδίκηση αλλά ο Γούντι τους πείθει ότι ο Αγκαλίτσας δεν αξίζει τον κόπο. Επιστρέφουν στο σπίτι του Άντι, ενώ ο Αγκαλίτσας καταλήγει σαν διακοσμητικό στο μπροστινό μέρος ενός φορτηγού.

Στο σπίτι, ο Γούντι μπαίνει μέσα στο κουτί με τα πράγματα του Άντυ για το κολέγιο ενώ τα άλλα παιχνίδια πηγαίνουν στη σοφίτα. Ο Γούντι αφήνει ένα σημείωμα στον Άντυ πάνω στο κουτί με τα παιχνίδια. Ο Άντυ, πιστεύοντας ότι το σημείωμα το άφησε η μαμά του, πηγαίνει το κουτί στο σπίτι της Μπόνι και της συστήνει τα παλιά του παιχνίδια, αφήνοντας την να παίξει μαζί τους. Η Μπόνι αναγνωρίζει τον Γούντι, προς έκπληξη του Άντυ. Στην αρχή ο Άντυ είναι διστακτικός ως προς να της δώσει το αγαπημένο του παιχνίδι, αλλά τελικά της το χαρίζει και παίζει μαζί της για λίγο, πριν αναχωρήσει για το κολέγιο. Ο Γούντι και τα άλλα παιχνίδια αισθάνονται ξανά επιθυμητά και μαθαίνουν μέσω σημειωμάτων που τα μεταφέρουν μέσω του σακιδίου της Μπόνι, ότι η Μπάρμπι, ο Κεν και το Μεγάλο Μωρό έχουν βελτιώσει τα πράγματα στον παιδικό σταθμό Σάνισαϊντ.

Ηθοποιοί και Χαρακτήρες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Τομ Χανκς στο ρόλο του Γούντι
  • Τιμ Άλεν στο ρόλο του Μπαζ Λαϊτγίαρ
  • Τζόαν Κιούζακ στο ρόλο της Τζέσι
  • Νεντ Μπίτι στο ρόλο του Αγκαλίτσα
  • Ντον Ρικλς στο ρόλο του Κύριου Πατάτα
  • Μάικλ Κίτον στο ρόλο του Κεν
  • Γουάλας Σον στο ρόλο του Ρεξ
  • Τζον Ρατζενμπέργκερ στο ρόλο του Χαμ
  • Μπλέικ Κλαρκ στο ρόλο του Σούστα
  • Τζον Μόρις στο ρόλο του Άντι
  • Εστέλ Χάρις στο ρόλο της Κυρίας Πατάτας
  • Έμιλι Χαν στο ρόλο της Μπόνι
  • Τζόντι Μπένσον στο ρόλο της Μπάρμπι
  • Λόρι Μέτκαλφ στο ρόλο της Μαμάς του Άντι
  • Τέντι Νιούτον στο ρόλο του Τηλεφώνου
  • Μπεατρίς Μίλερ στο ρόλο της Μόλι
  • Χαβιέ Φερνάντεζ-Πένια στο ρόλο του Ισπανόφωνου Μπαζ Λαϊτγίαρ
  • Τίμοθι Ντάλτο] στο ρόλο του Πρίκλπαντς
  • Λόρι Άλαν στο ρόλο της Μαμάς της Μπόνι
  • Κρίστεν Σάαλ στο ρόλο της Τρίξι
  • Τζεφ Γκάρλιν στο ρόλο του Μπάτερκαπ
  • Μπόνι Χαντ στο ρόλο της Ντόλι
  • Γούπι Γκόλντμπεργκ‎ στο ρόλο της Στρετς
  • Ρ. Λι Έρμεϊ στο ρόλο του Λοχία
  • Έρικ βον Ντέτεν στο ρόλο του Σιντ
  • Γούντι Σμιθ στο ρόλο του Μεγάλου Μωρού
  • Μπαντ Λάκι στο ρόλο του Τσακλς
  • Ρίτσαρντ Κάιντ στο ρόλο του Βιβλιοφάγου

Παραγωγή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σύμφωνα με τους όρους της καινούριας συμφωνίας που έκανε η Pixar με τη Disney, όλοι οι χαρακτήρες που δημιουργήθηκαν από την Pixar ανήκουν στη Disney. Επίσης η Disney διατηρεί τα δικαιώματα να κάνει συνέχειες σε οποιαδήποτε ταινία της Pixar, με την Pixar να έχει λόγο στο να αρνηθεί ή όχι να συμμετέχει στην παραγωγή στην πιθανή συνέχεια κάποιας ταινίας. Αλλά το 2004, όταν οι διαπραγματεύσεις των δύο εταιριών φαίνονταν να μην καταλήγουν σε συμβιβασμό, ο πρόεδρος της Disney Μάικλ Άιζνερ έθεσε σε κίνηση την παραγωγή του Toy Story 3. Ο Τιμ Άλεν ήταν διατεθειμένος να επαναλάβει το ρόλο του Μπαζ Λαϊτγίαρ ακόμα κι αν η Pixar δεν συμμετείχε.[8]

Ο Τζιμ Χέρζφιλντ έγραψε το σενάριο, το οποίο επικεντρωνόταν στα παιχνίδια να στέλνουν τον προβληματικό Μπαζ στην Ταϊβάν όπου και κατασκευάστηκε, πιστεύοντας ότι εκεί θα μπορέσουν να τον φτιάξουν. Καθώς ψάχνανε στο internet, ανακάλυψαν ότι πολλά παιχνίδια Μπαζ ανά τον κόσμο εμφάνισαν προβλήματα, με αποτέλεσμα να αναγκάσει την εταιρία κατασκευής να εκδώσει μαζική ανάκληση όλων των Μπαζ. Φοβούμενοι την καταστροφή του Μπαζ, ο Γούντι και οι φίλοι του ξεκινάνε να βοηθήσουν το Μπαζ. Εν τω μεταξύ ο Μπαζ γνωρίζει άλλα παιχνίδια από όλο τον κόσμο που κάποτε είχαν αγαπηθεί από τους ιδιοκτήτες τους.[8]

Τον Ιανουάριο του 2006, η Disney αγόρασε την Pixar σε μια συμφωνία που τοποθετεί τους Έντγουιν Κάτμουλ και Τζον Λάσιτερ της Pixar, επιεκφαλείς όλου του animation τμήματος της Disney. Λίγο αργότερα το σενάριο του Χέρζφιλντ δεν εγκρίνεται.[8] Τα σχέδια των χαρακτήρων πηγαίνουν στα αρχεία της Disney.[9] Τον επόμενο μήνα, ο Ρόμπερτ Άιγκερ επιβεβαίωσε ότι η Disney δίνει την παραγωγή της ταινίας στην Pixar.[10] Οι Τζον Λάσιτερ, Άντριου Στάντον, Πιτ Ντόκτερ και Λι Άνκριτς σκέφτηκαν την ιστορία του τρίτου μέρους μέσα σε ένα σαββατοκύριακο και ο Στάντον έγραψε ένα προσχέδιο.[11] Στις 8 Φεβρουαρίου 2007, ο Κάτμουλ ανακοίνωσε ότι ο Λι Άνκριτς θα αναλάβει τη σκηνοθεσία και ο Μάικλ Αρντ θα γράψει το σενάριο[12] με ημερομηνία κυκλοφορίας της ταινίας το 2010.[13] Ο Άνκριτς δήλωσε ότι αισθανόταν μεγάλη πίεση στο να αποφύγει να δημιουργήσει την πρώτη αποτυχία της Pixar, καθώς μέχρι το 2010 όλες της οι ταινίες ήταν καλλιτεχνικές και εμπορικές επιτυχίες.[14]

Κατά τη διάρκεια των αρχικών σταδίων αναπτυξης της ταινίας, η Pixar σκέφτηκε να στραφούν στα σχέδια του πρώτου Toy Story και ανακάλυψαν ότι παρ' όλο που μπορούσαν να ανοίξουν τα αρχεία στον υπολογιστή δεν μπορούσαν όμως να τα επεξεργαστούν. Έτσι έπρεπε να φτιάξουν τα σχέδια από την αρχή.[15]

Box office[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Με προϋπολογισμό 200.000.000 δολάρια[3], το Toy Story 3 έκανε άνοιγμα τριημέρου στην 1η θέση με 110,3 εκατομμύρια δολάρια.[3] Οι συνολικές εισπράξεις στο αμερικανικό box office έφτασαν τα 415 εκατομμύρια δολάρια[3] και στον υπόλοιπο κόσμο τα 648,1 εκατομμύρια δολάρια.[3]. Παγκοσμίως ξεπέρασε το 1 δισεκατομμύριο δολάρια.[3] Ήταν η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία για το 2010 τόσο στην Αμερική όσο και παγκοσμίως.[3] Μέχρι σήμερα είναι η 10η μεγαλύτερη εισπρακτική επιτυχία όλων των εποχών.[4] Αποτελεί επίσης την εμπορικότερη ανάμεσα στις υπόλοιπες ταινίες της σειράς.[16]

Στην Ελλάδα έκοψε συνολικά 202.235 εισιτήρια[17]

Βραβεία & Υποψηφιότητες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οργάνωση Κατηγορία Υποψήφιος Αποτέλεσμα
Όσκαρ[5] Καλύτερη Ταινία Υποψηφιότητα
Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων Νίκη
Διασκευασμένο Σενάριο Μάικλ Αρντ Υποψηφιότητα
Τραγούδι (We Belong Together) Ράντι Νιούμαν Νίκη
Μοντάζ Τομ Μάγιερς & Μάικλ Σίλβερς Υποψηφιότητα
Χρυσές Σφαίρες[6] Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων Νίκη
BAFTA[7] Καλύτερη Ταινία Κινουμένων Σχεδίων Νίκη
Διασκευασμένο Σενάριο Μάικλ Αρντ Υποψηφιότητα
Ειδικά Εφέ Γκουίντο Κουαρόνι, Μάικλ Φονγκ & Ντέιβιντ Ράιου Υποψηφιότητα

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Toy Story 3 στο Rotten Tomatoes». Rotten Tomatoes. http://www.rottentomatoes.com/m/toy_story_3/. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2013. 
  2. «Franchises Pixar». Box Office Mojo. http://boxofficemojo.com/franchises/chart/?id=pixar.htm. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011. 
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 «Toy Story 3 στο Box Office Mojo». Box Office Mojo. http://boxofficemojo.com/movies/?id=toystory3.htm. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011. 
  4. 4,0 4,1 «All Time Box Office WORLDWIDE GROSSES». Box Office Mojo. http://boxofficemojo.com/alltime/world/. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011. 
  5. 5,0 5,1 «The 83rd Academy Awards (2011) Nominees and Winners». oscars.org. 27 Φεβρουαρίου 2011. http://www.oscars.org/awards/academyawards/legacy/ceremony/83rd-winners.html. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011. 
  6. 6,0 6,1 «Golden Globes, USA». goldenglobes.org. imdb.com. http://www.imdb.com/event/ev0000292/2011. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011. 
  7. 7,0 7,1 «BAFTA Awards». bafta.org. imdb.com. http://www.imdb.com/event/ev0000123/2011. Ανακτήθηκε στις 23 Νοεμβρίου 2011. 
  8. 8,0 8,1 8,2 Steve Daly (16 Ιουνίου 2006). "Woody: The Untold Story / The Other Story". Entertainment Weekly: σελ. 3. http://www.ew.com/ew/article/0,,1204709_3,00.html. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011. 
  9. Shane Zalvin. Toy Story 3 «Shane Zalvin Portfolio». http://www.shanezalvin.com/?fa=design&sectionid=toystory3 Toy Story 3. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011. 
  10. Jill Goldsmith (6 Φεβρουαρίου 2006). "Mouse signing off". Variety magazine. http://www.variety.com/article/VR1117937514.html. Ανακτήθηκε στις 24 Iανουαρίου 2011. 
  11. «2007 Disney Conference – Studio Presentation». Disney Enterprises. 8 Φεβρουαρίου 2007. http://corporate.disney.go.com/media/investors/2007_irc_studio.pdf. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011. 
  12. Ben Fritz (8 Φεβρουαρίου 2007). "'Toy Story' sequel set". Variety magazine. http://www.variety.com/article/VR1117959040.html. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011. 
  13. Steve Daly (16 Φεβρουαρίου 2007). "Toys Out of the Attic". Entertainment Weekly. http://www.ew.com/ew/article/0,,20012203,00.html. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011. 
  14. «‘Toy Story 3′ director Lee Unkrich felt the pressure to avoid Pixar’s ‘first dud’». 21 Ιουνίου 2010. http://herocomplex.latimes.com/2010/06/21/toy-story-3-pixar-disney-director-lee-unkrich/. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011. 
  15. Jim Slotek (13 Ιουνίου 2010). «'Toy Story 3': After the Golden Age». Toronto Sun. http://www.torontosun.com/entertainment/movies/2010/06/11/14350796.html. Ανακτήθηκε στις 24 Ιανουαρίου 2011. 
  16. «Franchises Toy Story». Box Office Mojo. http://www.boxofficemojo.com/franchises/chart/?id=toystory.htm. Ανακτήθηκε στις 27 Μαρτίου 2013. 
  17. «Toy Story 3 στο BOX OFFICE». Sevenart. http://www.sevenart.gr/movie.php?id=279. Ανακτήθηκε στις 3 Φεβρουαρίου 2011. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Toy Story 3 της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).