Χρήστος Μπουλώτης

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Χρήστος Μπουλώτης (γεν. 1952) είναι αρχαιολόγος και συγγραφέας παιδικών βιβλίων, βραβευμένος από την Ακαδημία Αθηνών. Γεννήθηκε στη Μύρινα της Λήμνου.

Ο αρχαιολόγος[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Χρήστος Μπουλώτης σπούδασε ιστορία, αρχαιολογία και γλωσσολογία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη Γερμανία όπου ανακηρύχτηκε διδάκτωρ το 1980. Είναι καταξιωμένος αρχαιολόγος, ειδικευμένος στο μινωικό και μυκηναϊκό πολιτισμό. Έχει διδάξει στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο, σε μεταπτυχιακούς φοιτητές του Πανεπιστημίου Αθηνών και στην Ανωτάτη Σχολή Kαλών Τεχνών. Από το 1985 εργάζεται στην Ακαδημία Αθηνών ως αρχαιολόγος-ερευνητής. Έχει πραγματοποιήσει ανασκαφές στη Σαντορίνη, στην Κρήτη, στην αρχαία Ηλίδα και από το 1995 ανασκάπτει την προϊστορική θέση Κουκονήσι στο Μούδρο της Λήμνου. Έχει συμμετάσχει σε πολλά αρχαιολογικά και ιστορικά συνέδρια και έχει δημοσιεύσει δεκάδες εργασίες και άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και άλλα έντυπα.

Ο παιδικός συγγραφέας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μπουλώτης είναι αναγνωρισμένος συγγραφέας παιδικών βιβλίων που απευθύνονται σε παιδιά της σχολικής ηλικίας. Ξεκίνησε να ασχολείται με την παιδική λογοτεχνία το 1987 και τα βιβλία του διαπνέονται από αγάπη για το περιβάλλον, τα ζώα, το συνάνθρωπο, την ειρήνη και την αλληλοκατανόηση. Οι ιστορίες του είναι πρωτότυπες και συχνά έχουν αρχαιολογικό υπόβαθρο. Πολλά βιβλία του έχουν τύχει διεθνών διακρίσεων ενώ το 2007 του απονεμήθηκε το βραβείο παιδικού βιβλίου από την Ακαδημία Αθηνών. Έχει εκδώσει περισσότερα από 30 βιβλία.

Επίσης, έχει δημοσιεύσει ποιήματα κι έχει εκδώσει ποιητικές συλλογές. Τα περισσοτερα βιβλια του εχουν βραβευτει

Ο συλλέκτης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μια άλλη αγάπη του Μπουλώτη είναι η συλλογή παλιών παιχνιδιών και παιδικών βιβλίων. Έχοντας πολύ μεγάλη προσωπική συλλογή, μία από τις μεγαλύτερες στην Ελλάδα, αποφάσισε να την δωρίσει στη Γενέτειρα του Λήμνο. Αυτή η συλλογή αποτέλεσε τον πυρήνα για την ίδρυση του Μουσείου Ιστορίας Παιδικού Παιχνιδιού και Βιβλίου στο νησί.

Τιμητικές διακρίσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • 1989: "Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας", Α΄ Ευρωπαϊκό Βραβείο παιδικής λογοτεχνίας "Pier Paolo Vergerio" από το Πανεπιστήμιο της Padova.
  • 1995: "Με τα φτερά του Πήγασου", Έπαινος Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου.[1]
  • 2000: "Το άγαλμα που κρύωνε", τρία βραβεία:
    • Kρατικό Bραβείο παιδικής λογοτεχνίας.
    • Bραβείo του περιοδικού "ΔΙΑΒΑΖΩ".
    • Βραβείο του Κύκλου του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για παιδιά Μέσης Σχολικής Ηλικίας.[1]
  • 2004: "Ο κλέφτης των καρπουζιών", Βραβείο Πηνελόπη Μαξίμου[1]
  • 2006: "Παιχνίδι με τα στρατιωτάκια της ειρήνης", Βραβείο Ιδρύματος Κώστα & Ελένης Ουράνη Ακαδημίας Αθηνών.[2]
  • 2007: "Η κυρία Μίνα και η Άνοιξη", Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου του Περιοδικού "ΔΙΑΒΑΖΩ".[3]
  • 2008: "Ο Γάτος της οδού Σμολένσκη", Βραβείο Κύκλου Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου για παιδιά Μέσης Σχολικής Ηλικίας.[1]
  • 2010: "Η σκυλίσια ζωή του γάτου Τζον Αφεντούλη", Βραβείο Εικονογραφημένου Παιδικού Βιβλίου του Περιοδικού "ΔΙΑΒΑΖΩ".[3]
  • 2011: "Τα πολύτιμα σκουπίδια του κυρίου Νο", Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου.[4]
  • 2012: "Ένα κορίτσι φτερουγίζει στον Κεραμεικό", Κρατικό Βραβείο Βιβλίου Γνώσεων για Παιδιά. [5]

Έργα του[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Μερικά από τα παιδικά βιβλία του Χρ. Μπουλώτη είναι:

  • Μια ερωτική ιστοριούλα με καλό τέλος και μία άλλη. 1961
  • Η παράξενη αγάπη του αλόγου και της λεύκας. 1987.
  • Η Σεμέλη διώχνει το νέφος. 1988.
  • Θυμάμαι-Θυμάσαι; 1989.
  • Ο κύριος Αύριο-βράδυ. 1989.
  • Επτά ιστοριούλες γιορτινές και παράξενες, επτά. 1991.
  • Το στρατιωτάκι που ήθελε να γίνει αρχιτέκτονας και ποιητής. 1992.
  • Τρεις ιστορίες για δυο πολιτείες κι ένα χρυσό αβγό. 1993.
  • Με τα φτερά του Πήγασου. 1994.
  • Η χελωνίτσα Καρέτα-Καρέτα και το παλιό Φολκσβάγκεν. 1995.
  • Ο Κάδμος, η σκυλίτσα του και το φεγγάρι. 1996.
  • Η αρκουδίτσα Κατερίνα-Κατίνα στο μέγαρο μουσικής. 1996
  • Το άγαλμα που κρύωνε. 1997.
  • Για σένα πουλί μου. 1997
  • Θυμάμαι, θυμάσαι. 1997
  • Η αρκουδίτσα Κατερίνα-Κατίνα, από το τσίρκο στο σχολείο. 1997.
  • Ο Τομ Τιριτόμ και η πολιτεία που ήταν χωρισμένη στα δύο. 1999.
  • Το τελευταίο χρυσό αυγό του κόσμου. 1999.
  • 'Το άγαλμα που κρύωνε. 1999
  • Η Σεμέλη διώχνει το νέφος. 1999
  • Να ‘ρχεσαι στον ύπνο μου. 1999
  • Η αρκουδίτσα Κατερίνα-Κατίνα στην τηλεόραση. 2000
  • Το ονειροπαρμένο καπέλο. 2000.
  • Το κορίτσι που ζήτησε μια βελόνα, μια απλή βελόνα. 2000.
  • Να 'ρχεσαι στον ύπνο μου. 2000.
  • Για σένα πουλί μου. 2000.
  • Και να μου πεις για τα παιχνίδια σου! 2000.
  • Η ακρίδα με τα κόκκινα γοβάκια. 2001.
  • Ο Πινόκιο στην Αθήνα. 2001.
  • Ο καλός μάγος Λελουμπλίν μετακομίζει στην Αθήνα. 2002
  • Ο Πινόκιο και το άγαλμα του Δισκοβόλου. 2002
  • Ο κλέφτης των καρπουζιών. 2003
  • Ο Πινόκιο λαμπαδηδρόμος. 2003
  • Με τα φτερά του Πήγασου. 2003
  • Πετάει πετάει ο σκύλος. 2004
  • Η πόλη με το ουράνιο τόξο. 2004
  • Κουδούνια με πατάτες στο φούρνο. 2004
  • Ο καλύτερός μου φίλος. 2004
  • Το χρυσόψαρο που το φώναζαν Γατούλη. 2005
  • Ο μαγικός περίπατος των παπουτσιών Τάκη και Σάκη. 2005
  • Ο γαϊδαράκος που ήπιε το φεγγάρι. 2005
  • Το αγόρι που ζωγράφιζε καλικάντζαρους. 2005
  • Όταν η μπάλα ονειρεύεται τρελά. 2005
  • Παιχνίδι με τα στρατιωτάκια της ειρήνης. 2006
  • Η κυρία Μίνα και η Άνοιξη. 2006
  • Παιχνίδι με τα στρατιωτάκια της ειρήνης. 2006
  • Η κυρία Μίνα και η Άνοιξη. 2006
  • Ο Γάτος της οδού Σμολένσκη. 2007.
  • Ο μητσόγατος στην λαϊκή αγορά. 2007
  • Όταν η πασχαλίτσα συνάντησε ελέφαντα. 2007
  • Πετάει, πετάει το σχολείο!. 2007
  • Ο γάτος Λεοπόλδος στη σχολή Καλών Τεχνών. 2007
  • Οι 12 Κοκκινοσκουφίτσες και ο κουρδιστός λύκος. 2007
  • Το κουρδιστό αβγό. 2007
  • Όνειρο από σοκολάτα. 2010.
  • Τα πολύτιμα σκουπίδια του κύριου Νο. 2010

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Εξωτερικές συνδέσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]