Χολολιθίαση

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Χολολιθίαση

Χολόλιθοι σε ανοιγμένη χοληδόχο κύστη
Ταξινόμηση ICD-10 K80
Ταξινόμηση ICD-9 574
OMIM 600803
DiseasesDB 2533
MedlinePlus 000273
eMedicine emerg/97
MeSH D042882

Χολολιθίαση είναι η παρουσία λίθων στον αυλό της χοληδόχου κύστης ή των εξωηπατικών χοληφόρων. Πρόκειται γαι συχνή πάθηση, αφού πάσχει το 10% του πληθυσμού, αν και αυτό ποικίλλει από χώρα σε χώρα (π.χ. Χιλή 30%, Ελλάδα 5-6%).

Χολόλιθοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι χολόλιθοι μπορεί να περιέχουν χοληστερόλη, χολερυθρίνη, ασβέστιο και βλέννα. Ανάλογα με την περιεκτικότητά τους σε καθένα από αυτά τα συστατικά, χωρίζονται σε

  • Χοληστερινικούς (λευκωποί)
  • Χολερυθρινικούς (μαύροι ή γεώχροες)
  • Μικτούς

Οι τελευταίοι αποτελούν την πλειοψηφία (~80%). Αν και οι αμιγείς χοληστερινικοί χολόλιθοι είναι σπάνιοι, η χοληστερόλη αποτελεί το κύριο συστατικό στα τρία τέταρτα όλων των χολολίθων.

Σχηματισμός Χολολίθων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι λίθοι σχηματίζονται σχεδόν πάντοτε εντός της χοληδόχου κύστεως και σπανιότατα στα ενδο- ή εξωηπατικά χοληφόρα. Σημαντικό ρόλο στη λιθογένεση φαίνεται να παίζουν

  • Η στάση της χολής μέσα στην κύστη
  • Ο υπερκορεσμός της χολής, δηλ. η αυξημένη περιεκτικότητά της σε χοληστερόλη ή/και η μειωμένη περιεκτικότητα σε χολικά οξέα.
  • Η αυξημένη έκκριση βλεννοπρωτεϊνών από το βλεννογόνο της κύστης
  • Βακτηριακή λοίμωξη

Προδιαθεσικοί Παράγοντες[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Σημαντικότεροι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι

Η επίδραση του γυναικείου φύλου και των αντισυλληπτικών εξηγείται από τη δράση των οιστρογόνων, τα οποία αυξάνουν τον κορεσμό της χολής σε χοληστερόλη και μειώνουν την κινητικότητα της χοληδόχου κύστης.

Ειδικά για το σχηματισμό χρωστικών (χολερυθρινικών) χολολίθων αίτια είναι

Κλινικές Εκδηλώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ένα 70% παραμένει ασυμπτωματικό. Οι υπόλοιποι εμφανίζουν συμπτώματα με τη μορφή

Τι επιπλοκές έχουν οι πέτρες στην χολή;[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οι επιπλοκές μπορεί να είναι σοβαρές! Από απλή χολοκυστίτιδα δηλαδή φλεγμονή της χοληδόχου, με πόνο και πυρετό, μέχρι ύδρωπα και εμπύημα αυτής με κίνδυνο να σπάσει η χολή και να υπάρξει περιτονίτιδα. Ίκτερος και απόφραξη του χοληδόχου πόρου από πέτρες που μετακινήθηκαν και έφραξαν τον πόρο, με αποτέλεσμα να κιτρινίσει ο ασθενής, και πιθανή βλάβη στο συκώτι ή χολαγγειίτιδα! Παγκρεατίτιδα από δηλαδή σοβαρή φλεγμονή του παγκρέατος λόγω ερεθισμού του από μετακίνηση μικρής συνήθως πέτρας από τον πόρο. Η παγκρεατίτιδα πολλές φορές μπορεί να είναι πολύ σοβαρή κατάσταση και να αποβεί μοιραία για την ζωή![1]

Διάγνωση και θεραπεία των προβλημάτων της χολολιθίασης.[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Οταν ο ασθενής εμφανίσει συμπτώματα, κατα την κλινική εξέταση υπάρχει ευαισθησία στην κοιλιακή χώρα, σύσπαση στο δεξιό μερος της κοιλιάς κατω απο τα πλευρά και μερικές φορες αντανάκλαση του πόνου είτε στο στέρνο, στο επιγάστριο ή πίσω στην μέση. Το υπερηχογράφημα είναι η περισσότερο συνηθισμένη εξέταση που χρησιμοποιείται για την εύρεση των χολολίθων, ενω οι αιματολογικές εξετάσεις συνεισφέρουν στην διάγνωση της φλεγμονης ή των επιπλοκών της λιθίασης απο το συκώτι ή το πάγκρεας. Αιματολογικές τιμές αυξημενων τρανσαμινασών, χολερυθρίνης και αλκαλικής φωσφατάσης υποσημαινουν λιθιαση στον χοληδόχο πόρο. Η ύπαρξη διάτασης του χοληδόχου πόρου στο υπερηχογράφημα, επιβεβαιώνει την διάγνωση και πολλές φορές ο χειρουργός θα πρεπει να ζητησει την εκέλεση MRCP (μαγνητικής χολαγγειοπαγκρεατογραφίας) για την σωστη εκτίμηση του προβλήματος.

Θεραπεία χολολιθίασης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η θεραπεία της χολολιθίασης ειναι χειρουργική

Οι χολόλιθοι δεν αποβάλλονται από μόνοι τους. Κάποιες περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν προσωρινά με φαρμακευτική ή διαιτητική αγωγή, όπως μείωση λήψης λιπαρών ουσιών. Αυτή η αγωγή έχει περιορισμένα και προσωρινά ποσοστά επιτυχίας. Τα συμπτώματα θα συνεχισθούν μέχρι να αφαιρεθεί η χοληδόχος κύστις. Αυτο που πρεπει να γινει κατανοητο ειναι οτι:

  • Οι πέτρες στην χολή δεν εχουν σχεση με τις πετρες στο νεφρο. Οι πέτρες στον νεφρο ακολουθούν μια διαδρομή νεφρός> ουρητήρας> ουροδόχος κυστη> αποβολή με τα ούρα. Ενώ οι πέτρες στην χολή ακολουθουν την διαδρομή χοληδόχος κύστη> κυστικός πόρος (πιθανη απόφραξη)> χοληδόχος πόρος>απόφραξη στο φύμα του Vater κλπ.
  • Η προσπάθεια αφαίρεσης μονο των λίθων αφ’ενός είναι αδύνατη λογω ανατομίας του οργάνου αλλά και ανούσια λόγω του ότι υπέυθυνη για την δημιουργία τους είναι η χοληδόχος κύστη.
  • Η χρηση ειδικών λιθοδιαλυτικών φαρμάκων (πχ ursofalk), δημιούργησαν πολλαπλές επιπλοκες απο το σηκώτι και εγκαταλείφθησαν.
  • Η λιθοτριψία των λίθων εφαρμόσθηκε στο παρελθόν, αλλά δημιουργησε συγκρίμματα των λίθων τα οποία προκάλεσαν επιπλοκες στον χοληδόχο πόρο και εγκαταλείφθηκε σαν μεθοδος.[2]
Χοληδόχος κύστη σε λαπαροσκόπηση

Η χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστεως είναι η πλέον κατάλληλη και ασφαλέστερη θεραπεία της χολοκυστίτιδος. Η χολοκυστεκτομή είναι μία από τις πιό διαδεδομένες χειρουργικές επεμβάσεις. Σήμερα, οι περισσότερες επεμβάσεις χολής γίνονται λαπαροσκοπικά. Ο ιατρικός όρος για την επέμβαση αυτή είναι Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή. Ο ασθενής σαφώς έχει ελάχιστο μετεγχειρητικό πόνο. Ο ασθενής έχει σαφώς γρηγορότερη ανάρρωση απ’ ότι στην κλασσική χειρουργική. Οι περισσότεροι ασθενείς επιστρέφουν σπίτι μετά από μία ημέρα και στις κανονικές τους δραστηριότητες πολύ γρήγορα.[3]

Βιβλιογραφικές παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Σάμπαλης, Γεώργιος. «Πέτρες στην χολή». http://www.sambalis.gr/pauhseis-laparoskopiki-xeirourgikh-genikos-xeirourgos-laparoskopos/hololithiash-holokystitida-genikos-xeirourgos-laparoskopos-laparoskopikh-xeirourgikh/petres-stin-xoli. 
  2. Σάμπαλης, Γεώργιος. «Πέτρες στην χολή». http://www.sambalis.gr/pauhseis-laparoskopiki-xeirourgikh-genikos-xeirourgos-laparoskopos/hololithiash-holokystitida-genikos-xeirourgos-laparoskopos-laparoskopikh-xeirourgikh/petres-stin-xoli. 
  3. Σάμπαλης, Γεώργιος. «Λαπαροσκοπική Χολοκυστεκτομή». http://www.sambalis.gr/epemvaseis-laparoskopikes-epemvaseis-genikos-xeirourgos-laparoskopos/laparoskopiki-cholocystectomi-genikos-xeirourgos-laparoscopos. 

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Emanuel Rubin, "Βασική Παθολογική Ανατομική", εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης
  • ΔΕΠ του Τομέως Παθολογίας του ΕΚΠΑ, "Παθολογία", εκδόσεις Π.Χ.Πασχαλίδης
  • Παπαδημητρίου, "Σύγχρονη γενική χειρουργική", εκδόσεις Μ. Παρισιάνου.