Τραβιάτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Αφίσα από την πρεμιέρα της όπερας, στο θέατρο Λα Φενίτσε της Βενετίας (1853)

Η Τραβιάτα (Ιταλικά: La traviata, δηλαδή «η παραστρατημένη») είναι μία από τις πλέον περίφημες ιταλικές όπερες (μελόδραμα). Είναι όπερα σε τρεις πράξεις με κείμενο του Πιάβε και μουσική του Τζουζέπε Βέρντι. Πρωτοπαίχτηκε στη Βενετία το 1853. Το έργο μεταφράσθηκε και στη Γαλλική και ανεβάσθηκε στο «Λυρικό Θέατρο» στις 27 Οκτωβρίου του 1864 με εξαιρετική επιτυχία και υπό τον τίτλο Βιολέττα. Σε αργότερη παρουσίαση του έργου στο Θέατρο «Όπερα Κομίκ» αποδόθηκε με τον ιταλικό του τίτλο Λα Τραβιάτα.

Η υπόθεση του έργου δεν είναι άλλη από μια παράφραση, με αρκετές όμως περικοπές, του κλασσικού παγκοσμίου φήμης δράματος του Αλέξανδρου Δουμά Η Κυρία με τας καμελίας.

Σημαντικότερα μέρη της όπερας[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Αν και η ενορχήστρωση γενικά φαίνεται να παραμελείται κάπως σε διάφορα σημεία, το μουσικό αυτό έργο του Βέρντι θεωρείται μεγάλης και πλούσιας έμπνευσης για την οποία και κατατάσσεται μεταξύ των καλύτερών του. Αξιοπρόσεκτα θεωρούνται τα ακόλουθα σημεία:

Πράξη 1η: Ο χορός που εκτελεί τη πρόποση «Ας πιούμε φίλοι», η άρια της Βιολέτας «Διστάζω ακόμα..», το αλέγκρο «Για πάντα» και η διωδία Βιολέτας - Αλφρέντο.
Πράξη 2η: Η άρια του Αλφρέντο «Σε σένα χρυσάφι μου», η διωδία του ντ' Ορμπέλ πατρός και της Βιολέτας, η σκηνή μεταξύ πατέρα και γιου και οι στίχοι του ντ' Ορμπέλ «Όταν τρελοί έρωτες».
Πράξη 3η: Η χορωδία των Βοημών καθώς και το φινάλε, και
Πράξη 4η: Η συγκινητική ρομάντζα της Βιολέτας «Αφήνω γεια σ΄ ότι έχω αγαπήσει», ο χορός των μεταμφιεσμένων, και η τελευταία διωδία Αλφρέντο - Βιολέτας που είναι από τις πλέον συμπαθέστερες εμπνεύσεις του Βέρντι.