Σμόλικας

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Συντεταγμένες: 40°05′10″N 21°04′34″E / 40.0860°N 21.0760°E / 40.0860; 21.0760

Σμόλικας

Smolikas-korifi.jpg
Η κορυφή του Σμόλικα

Σμόλικας στον χάρτη: Ελλάδα
Σμόλικας
Ύψος 2.637 μέτρα
Γεωγραφικά στοιχεία
Γεωγραφικό Διαμέρισμα Ήπειρος,
Μακεδονία
Νομός Ιωαννίνων,

Γρεβενών

Οροσειρά Πίνδος

Ο Σμόλικας είναι το δεύτερο υψηλότερο βουνό της Ελλάδας μετά τον Όλυμπο, με υψόμετρο 2.637 μέτρα. Καταλαμβάνει το βόρειο τμήμα του νομού Ιωαννίνων και το δυτικό του νομού Γρεβενών. Περικλείεται από τον Γράμμο στα βόρεια,την Τύμφη στα νότια και την Πίνδο στα νότια και ανατολικά. Ουσιαστικά είναι τμήμα της ευρύτερης οροσειράς της Πίνδου που καταλαμβάνει ολόκληρη την δυτική Ελλάδα.

Στον Σμόλικα βρίσκονται μερικά από τα ορεινότερα χωριά της Ελλάδας, όπως η ΣαμαρίναΣμίξηΦούρκα, οι Πάδες και άλλα. Απο τον Σμόλικα πηγάζουν οι παραπόταμοι του Αλιάκμονα, Βενέτικος και Γρεβενιώτικος.

Οικολογία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σμόλικας καλύπτεται από πλούσια βλάστηση που περιλαμβάνει κυρίως μαυρόπευκο, ρόμπολο, οξιά και διάφορα φυλλοβόλα. Κάτω από την υψηλότερη κορυφή του σχηματίζεται η δρακόλιμνη. Μικρότερες παροδικές αλπικές λίμνες σχηματίζονται σε λοιπά σημεία του βουνού.

Σημαντικότερες κορυφές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Σμόλικας διαθέτει πολλές κορυφές με υψόμετρο πάνω από 1600 μέτρα. Αυτές είναι οι: Μόσια (2610μ), Κούτσουρο ( 2318μ ), Καπετάν Τσεκούρα (2253μ), Μπογντάνι ή Βούζι (2239μ), Αλογότοπος (2230μ), Παλιοστρούγγι ( 2221μ ), Μισσοράχη ( 2217), Νταλιάπολη ( 2077μ) , Πέτρα Γκαγκαράντζα ( 2045μ), Σμίλιανη (2014μ), Σκούρτζα ( 1799μ), Ανίτσα ( 1700μ), Κίρκορη ( 1860μ), Ζεκίρι ( 1700μ), Ταμπούρι ( 1878μ), Γύφτισα ( 1752 ), Προφήτης Ηλίας Φούρκας ( 1650μ), και Κλέφτης ( 1846μ)[1][2]

Δημοφιλείς αναβάσεις στην κορυφή του Σμόλικα γίνονται από τη Σαμαρίνα στα ανατολικά, από την Αγία Παρασκευή (ή Κεράσοβο) στα βόρεια και απο το Παλιοσέλι και τους Πάδες απο τα Νότια.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Βιβλιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • P.D. Hughes, J.C. Woodward, P.L. Gibbard: The last glaciers of Greece. In: Zeitschrift für Geomorphologie. Vol. 50, 2006, p. 37-61.

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]