Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος
Τμήμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και των Επαναστάσεων του 1917–23
CWRArticleImage.jpg
Σκηνές του Ρωσικού Εμφυλίου Πολέμου
Ημερομηνία 1917–1922
Τόπος Πρώην Ρωσική Αυτοκρατορία, Μογγολία, Τούβα, Περσία
Έκβαση Επικράτηση του Κόκκινου Στρατού
Εδαφικές
μεταβολές
Ίδρυση της Σοβιετικής Ένωσης
Εμπλεκόμενες πλευρές
Ηγετικά πρόσωπα
Δυνάμεις
3.000.000
2.400.000
Απολογισμός
1.212.824
1.500.000

Ο Ρωσικός Εμφύλιος Πόλεμος (ρωσ: Гражданская война в России) αποτελεί στρατιωτική σύρραξη μεταξύ των Κόκκινων (Σοβιετικών) και των Λευκών (Τσαρικών), κατά τα έτη 1917-1923, η οποία έληξε με τη νίκη του Κόκκινου Στρατού και με τη δημιουργία της ΕΣΣΔ.

Γεγονότα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ρωσία (μαζί με τις υπόλοιπες χώρες της Αντάντ) μάχεται εναντίον της Γερμανίας και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ωστόσο, η Ρωσική Αυτοκρατορία αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα στο μέτωπο, κάτι που οδηγεί τους Μπολσεβίκους στην Οκτωβριανή Επανάσταση, η οποία έληξε με την παραίτηση του Τσάρου Νικολάου Ρομανόφ, ο οποίος εκτελέστηκε μαζί με την υπόλοιπη τσαρική οικογένεια στο Γιεκατερινμπούργκ (νύκτα από 16 προς 17 Ιουλίου 1918)

Παρ´όλ´αυτά, ο Κερένσκι δημιουργεί την Προσωρινή Κυβέρνηση, αλλά ούτε αυτή έφερε αποτέλεσμα. Στις 3 Μαρτίου 1918, οι Μπολσεβίκοι υπογράφουν μαζί με τη Γερμανία την συνθήκη του Μπρέστ-Λιτόφσκ, ενώ παράλληλα ο Ναύαρχος Αλέξανδρος Κολτσάκ επιστρέφει στη Σιβηρία και αναλαμβάνει την ηγεσία του Λευκού Στρατού.

Το ίδιο έτος, ο Κολτσάκ (με τη βοήθεια των Συμμάχων) ολοκλήρωσε επιτυχώς την ανατροπή του Σοβιέτ στο Όμσκ και ανακήρυξε τον εαυτό του Ανώτατο Διοικητή της Ρωσίας. Τον Μάρτη του 1919, ο Λευκός Στρατός ξεκινά την επίθεση του στο Σιμπίρσκ και στη Σαμάρα, με την αντεπίθεση του Κόκκινου Στρατού να ξεκινά ένα μήνα αργότερα. Ο Λευκός Στρατός επιτέθηκε στο Πετρογκράντ (Αγία Πετρούπολη), αλλά απέτυχε να καταλάβει την πόλη.

Οι Σύμμαχοι βοηθούν τον Κολτσάκ στην κατάληψη της Ουκρανίας (σ' αυτή συμμετείχε και η Ελλάδα του Ελευθέριου Βενιζέλου). Ο Ντενίκιν ετοιμάζεται να επιτεθεί στη Μόσχα, ενώ οι Σύμμαχοι μπλοκάρουν οικονομικά τη Σοβιετική Ρωσία (μέχρι το 1920). Ωστόσο, οι Κόκκινοι ανακαταλαμβάνουν το Όμσκ και το Κούρσκ, ενώ αργότερα θα πάρουν το Χάρκοβο και το Κίεβο.

Ο Ντενίκιν παίρνει τον βαθμό του Ανώτατου Διοικητή της Ρωσίας στις 4 Ιανουαρίου 1920, ωστόσο ο Ναύαρχος Αλέξανδρος Κολτσάκ πιάνεται αιχμάλωτος και εκτελείται στο Ιρκούτσκ, στις 7 Φεβρουαρίου 1920 - αφού έχασε την στήριξη των Τσεχοσλοβάκων, οι οποίοι μετέφεραν τον χρυσό του Ναύαρχου.

Λίγο αργότερα ξεκινά πόλεμος μεταξύ των Πολωνών και Σοβιετικών, ο οποίος λήγει στις 18 Μαρτίου 1921, ενώ μετά ξεκινά η κατάκτηση της Ρωσικής Άπω Ανατολής από τους Κόκκινους και η επιχείρηση των Σοβιετικών στη Μογγολία.

Απόψεις, αποτελέσματα και μνημεία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Τζων Ριντ έγραψε ότι «τα γεγονότα του 1917 και του 1918 συνετάραξαν ολόκληρο τον κόσμο»[1]. Στον Ρωσικό Εμφύλιο πέθαναν περίπου 9 εκατομμύρια άτομα και θεωρείται ως η 20η μεγαλύτερη αγριότητα στην παγκόσμια ιστορία.[2] Ο πρώτος Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Μπορίς Γιέλτσιν, υπέγραψε το «Διάταγμα για τη δημιουργία μνημείου για τους νεκρούς Ρώσους του εμφυλίου πολέμου», στις 6 Νοεμβρίου 1997.[3]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα