Πτα

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Πτα
σε ιερογλυφικά
p
t
V28 A40
Ο Πτα

Ο Πτα ή και Φθα αποτελούσε κύρια θεότητα της αιγυπτιακής μυθολογίας. Ήταν θεός της δημιουργίας και προστάτης των τεχνιτών.

Πίνακας περιεχομένων

Λατρεία [Επεξεργασία]

Λατρευτικό του κέντρο αποτελούσε η Μέμφιδα, η οποία αποτελούσε πρωτεύουσα κατά το Αρχαίο Βασίλειο. Ο Μεγάλος Ναός του Αμπού Σίμπελ ήταν αφιερωμένος μεταξύ άλλων και στον Πτα. Οι ιερείς της πόλης υποστήριζαν ότι ο Πτα ήταν ο υπέρτατος θεός, που δημιούργησε τους άλλους θεούς, προφέροντας το όνομά τους.[1] Λατρευόταν μαζί με τη θεά Σεκμέτ και τον Νεφερτέμ, ως η Τριάδα της Μέμφιδας. Στο Νέο Βασίλειο, ο Πτα, αναδείχθηκε θεός της επίσημης κρατικής θρησκείας. Λεγόταν ότι ο θεός Ιμχοτέπ[2] ήταν γιος του και για αυτό του μετέδωσε το χάρισμα θεραπείας των ασθενών.

Απεικονίσεις [Επεξεργασία]

Απεικονιζόταν πάντοτε ως μουμιοποιημένος άνδρας. Στο ξυρισμένο του κρανίο φορούσε εφαρμοστό κάλυμμα κεφαλής.

Ο όρος «Αίγυπτος» [Επεξεργασία]

Η Μέμφιδα αποκαλούνταν στην αρχαιότητα Hikuptah, δηλαδή «Σπίτι της Ψυχής του Πτα». Ο όρος αυτός παραφράστηκε στα αρχαία ελληνικά ως «Αἴγυπτος» και στη συνέχεια στα λατινικά ως Ægyptus, απ' όπου και εξελίχθηκε στις υπόλοιπες δυτικές γλώσσες.

Πηγές [Επεξεργασία]

  • Scott Steedman (μτφρ. Δήμος Αυγερινός), Αρχαία Αίγυπτος, Εκδόσεις Πατάκη, Αθήνα 1998, ISBN 960-600-099-0

Παραπομπές [Επεξεργασία]

  1. Αρχαία Αίγυπτος, σ. 146
  2. Miriam Lichtheim, Ancient Egyptian Literature: A Book of Readings, University of California Press 1980, ISBN 052-004-020-1, σ. 106