Πνευματισμός
Πνευματισμός ονομάζεται το σύνολο των πρακτικών και των μέσων που χρησιμοποιούνται με σκοπό την επικοινωνία με το «πνευματικό βασίλειο» ή με τις ψυχές των νεκρών. Προϋποθέτει ότι ένα πνευματικό μέρος του ανθρώπου επιζεί μετά τον θάνατο του υλικού σώματος και μπορεί να επικοινωνεί με τους ζωντανούς, συνήθως μέσω κάποιου μέντιουμ. Ο πνευματισμός σχετίζεται με τον ανιμισμό, τη θεουργία και τη νεκρομαντεία. Η χρήση δυνάμεων οι οποίες υποτίθεται πως προέρχονται από τα πνεύματα ονομάζεται μαγεία.
Ο Πνευματισμός είναι ένα μονοθεϊστικό σύστημα πίστης ή θρησκεία, απαιτώντας πίστη στον Θεό, μα όχι σε κάποιον ανθρωπόμορφο θεό. Το κύριο χαρακτηριστικό του είναι η πίστη στο ότι τα πνεύματα των νεκρών διαμένουν στον πνευματικό κόσμο και έχουν και την ικανότητα και την τάση να επικοινωνούν με τους ζωντανούς. Οποιοσδήποτε μπορεί να λάβει μηνύματα από πνεύματα, μα η "επίσημη" συνάντηση μπορεί να γίνει μόνο μέσω "μέντιουμ", που μπορούν να παρέχουν και πληροφορίες σχετικά με την μεταθανάτια ζωή. Ο Πνευματισμός αναπτύχθηκε και έφτασε στο ζενίθ του από το 1840 μέχρι και το 1920, κυρίως σε αγγλόφωνες χώρες. Το 1897, λεγόταν πως είχε πάνω από οχτώ εκατομμύρια υποστηρικτές στις Η.Π.Α και την Ευρώπη, προερχόμενοι περισσότερο από μεσαίες και ανώτερες τάξεις.
Η θρησκεία άνθισε για μισό αιώνα χωρίς κείμενα ή κάποια επίσημη οργάνωση, μόνο μέσω των υπνωτιστών, μέσω συναντήσεων και ιεραποστολικής δράσης μορφωμένων μέντιουμ. Μεγάλο μέρος των εξεχόντων πνευματιστών ήταν γυναίκες. Οι περισσότεροι οπαδοί υποστήριξαν λόγους, όπως την απαγόρευση της δουλείας και την παροχή εκλογικού δικαιώματος στις γυναίκες. Στο τέλος του 1880, η αξιοπιστία του ανεπίσημου αυτού κινήματος μειώθηκε, λόγω κατηγοριών για απάτη μεταξύ των μέντιουμ και έτσι, άρχισαν να εμφανίζονται επίσημες πνευματιστικές οργανώσεις. Ο Πνευματισμός, σήμερα, ασκείται κυρίως σε θρησκευτικές πνευματιστικές εκκλησίες των Η.Π.Α και του Ηνωμένου Βασιλείου.
[Επεξεργασία] Απόψεις
Οι κύριες και αποδεκτές από όλους τους πνευματιστές απόψεις είναι οι εξής:
- Η πίστη στη δυνατότητα επικοινωνίας με τα πνεύματα.
- Η πίστη πως η ψυχή συνεχίζει να υπάρχει και μετά το θάνατο, την αποσύνθεση της σάρκας.
- Στην προσωπική ευθύνη του ατόμου για κάθε κατάσταση στη ζωή.
- Ακόμα και μετά το θάνατο είναι δυνατό η ψυχή να μάθει και να βελτιωθεί.
- Πίστη στο Θεό, συχνά αναφερόμενη ως "Απέραντη Νοημοσύνη".
- Ο φυσικός κόσμος θεωρείται η έκφραση της παραπάνω νοημοσύνης.
Μέντιουμ και πνεύματα
Οι πνευματιστές πιστεύουν στη δυνατότητα επικοινωνίας με τα πνεύματα των νεκρών. Πιστεύουν πως τα πνευματικά μέντιουμ είναι άνθρωποι που είναι προικισμένοι να το κάνουν αυτό, συχνά μέσω συναθροίσεων πνευματιστών. Οποιοσδήποτε μπορεί να γίνει μέντιουμ μέσω της μελέτης και της εξάσκησης. Στην άποψη για τη μεταθανάτια ζωή, τα πνεύματα γίνεται να παρέχουν γνώση γύρω από ηθικά ζητήματα, όπως για το Θεό και για την ίδια τη ζωή μετά το θάνατο.
[Επεξεργασία] Θρησκευτικό κίνημα
(αγγλικά: spiritism αντί για spiritualism)
Ως οργανωμένο ρεύμα, ο πνευματισμός εμφανίζεται τον 19ο αιώνα και συστηματοποιείται από τον Γάλλο εκπαιδευτικό Αλλάν Καρντέκ (Allan Kardec) και σήμερα, εντοπίζεται κυρίως στη Βραζιλία. Σύμφωνα με τον Άρθουρ Κόναν Ντόυλ (Arthur Conan Doyle) , οι περισσότεροι Βρετανοί πνευματιστές στις αρχές του 20ου αιώνα ήταν αδιάφοροι ως προς το δόγμα της μετενσάρκωσης, μερικοί μόνο το υποστήριξαν, ενώ η μειοψηφία διαφώνησε φανερά.
 |
Αυτό το άρθρο σχετικά με τη Θρησκεία χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!. |
|
Αυτό το άρθρο που σχετίζεται με ένα Θρήσκευμα ή ένα Θρησκευτικό Δόγμα χρειάζεται επέκταση. Βοηθήστε τη Βικιπαίδεια επεκτείνοντάς το!. |
