Ντε Μπριέν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Οι Ντε Μπριέν (de Briennes) ήταν αριστοκρατική οικογένεια της Γαλλίας από τον 10ο έως τον 14ο αιώνα, κόμητες περιοχής της Καμπανίας-Αρδεννών (Champagne-Ardenne) με πρωτεύουσα την πόλη Μπριέν-λε-Σατώ. Μέλη της οικογένειας πήραν σημαντικές θέσεις και εκτός της Γαλλίας, όπως ο Ιωάννης της Βρυέννης ο οποίος είχε γίνει Βασιλιάς της Ιερουσαλήμ και αυτοκράτορας της Λατινικής Αυτοκρατορίας. Στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 1300 ο Γκωτιέ ντε Μπριέν, συγγενής των Ντε λα Ρος έγινε Δούκας των Αθηνών σε ένα δουκάτο που περιλάμβανε σχεδόν όλη την Αττική, τη Θεσσαλία, την Εύβοια και την Αργολίδα. Ένας Γάλλος κληρικός, απόγονος της οικογένειας, ο Λομενί ντε Μπριέν, καρατομήθηκε κατά τη Γαλλική Επανάσταση, το 1794.