Νεοκλασικισμός

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Νεοκλασικισμός (Από τα Ελληνικά νέος και κλασικός )[1] είναι το όνομα που δόθηκε σε δυτικά πολιτισμικά κινήματα των εικαστικών τεχνών, της λογοτεχνίας, του θεάτρου, της μουσικής και της αρχιτεκτονικής, τα οποία αντλούν έμπνευση από της κλασική τέχνη και τον πολιτισμό της αρχαίας Ελλάδας ή της αρχαίας Ρώμης. Το κύριο ρεύμα του νεοκλασικισμού συνέπεσε με τον 18ο αι. και επεκτάθηκε στις αρχές του 19ου αι. ως ανταγωνιστικό ιδίωμα του ρομαντισμού[2]. Σε ό,τι αφορά στην αρχιτεκτονική, το στιλ επεβίωσε έως τον 20ό αιώνα.

Παραπομπές-σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. «Etymology of the English word neoclassicism». myetymology.com. http://www.myetymology.com/english/neoclassicism.html. Ανακτήθηκε στις 2012-02-22. 
  2. Εγείρονται αμφισβητήσεις, ωστόσο, κατά πόσο είναι μεγέθη συγκρίσιμα δύο ρεύματα που αναπτύχθηκαν κάτω από διαφορετικές κοινωνικές και ιστορικές συνθήκες. Βλ. Woldemar Janson, Horst; Anthony F. Janson (2004). N.J.: Prentice Hall Professional. σελ. chapt. "Romanticism and Classicism". ISBN 978-0131826236. 

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα
Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Neoclassicism της Αγγλικής Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).