Μίλινκο Πάντιτς

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Μίλινκο Πάντιτς
Προσωπικές πληροφορίες
Ημερ. γέννησης 5 Σεπτεμβρίου 1966 (1966-09-05) (47 ετών)
Τόπος γέννησης Λοζνίτσα, Γιουγκοσλαβία
Ύψος 1,78 m
Θέση Μέσος
Επαγγελματική καριέρα*
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1985-1991 Flag of Serbia.svg Παρτιζάν Βελιγραδίου 65 (11)
1991 Flag of Slovenia.svg ΝΚ Ολίμπια Λιουμπλιάνα (1911-2004) 14 (0)
1991-1995 Flag of Greece.svg Πανιώνιος 120 (51)
1995-1998 Flag of Spain.svg Ατλέτικο Μαδρίτης 107 (18)
1998-1999 Flag of France.svg Χάβρη ΑΚ 19 (2)
1999-2001 Flag of Greece.svg Πανιώνιος 24 (5)
Εθνική ομάδα
Περίοδος Ομάδα Συμμ. (Γκ.)
1996 Flag of Serbia and Montenegro.svg Σερβία και Μαυροβούνιο 2 (0)
Προπονητική καριέρα
Περίοδος Ομάδα
2011-2012 Flag of Spain.svg Ατλέτικο Μαδρίτης Β
2013- Flag of Azerbaijan.svg ΦΚ Μπακού
* Οι συμμετοχές και τα γκολ στις προηγούμενες ομάδες υπολογίζονται μόνο για τα τοπικά πρωταθλήματα.
† Συμμετοχές (Γκολ).

Ο Μίλινκο Πάντιτς (Σερβικά: Милинко Пантић), είναι παλαίμαχος Σέρβος διεθνής ποδοσφαιριστής.

Το ξεκίνημα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Μίλινκο Πάντιτς γεννήθηκε στις 5 Σεπτεμβρίου 1966 στη Λοζνίτσα, μια πόλη 20.000 κατοίκων της ανατολικής Σερβίας.

Ξεκίνησε το ποδόσφαιρο στη γενέτειρά του και η θέση του ήταν επιτελικός μέσος. Διακρινόταν ιδιαίτερα στην οργάνωση του παιχνιδιού και στην τροφοδοσία των επιθετικών. Ήταν καλός εκτελεστής φάουλ και κόρνερ.

Ως επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αγωνίστηκε στην Παρτιζάν Βελιγραδίου από το 1985 ως το 1990 και στην Ολύμπια Λιουμπλιάνα το 1990-91.

Στον Πανιώνιο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στη συνέχεια μεταγράφηκε στον Πανιώνιο, έπειτα από εισήγηση του Σέρβου προνονητή του συλλόγου Βούκοτιτς. Στην ομάδα της Νέας Σμύρνης αγωνίστηκε με επιτυχία ως το 1995 και απέκτησε πολλούς φίλους. Το παρατσούκλι που του έδωσε η εξέδρα ήταν "Σόλε".

Έγινε σημαία της «κυανέρυθρης» εξέδρας, όταν, το καλοκαίρι του 1992 που ο Πανιώνιος υποβιβάστηκε στη Β΄ Εθνική, αποφάσισε να μείνει στη Νέα Σμύρνη και να βοηθήσει τον Πανιώνιο να επανέλθει στη φυσική του θέση, παρά τις πολλές προτάσεις που είχε από ομάδες της Α΄ Εθνικής. Τίμησε το λόγο του, πέτυχε 10 γκολ και οδήγησε τον "Ιστορικό" πάλι στην Α΄ Εθνική.

Από τη θητεία του στο Ελληνικό πρωτάθλημα έγινε περισσότερο γνωστός και κλήθηκε στην Εθνική ομάδα της Σερβίας/Μαυροβουνίου, στην οποία αγωνίστηκε 2 φορές.

Στην Αθλέτικο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το 1995 πήρε μεταγραφή για την Αθλέτικο Μαδρίτης, στην οποία προπονητής ήταν ο συμπατριώτης του Ράντομιρ Άντιτς, που γνώριζε τις ικανότητές του. Ο προπονητής των «ροχιμπλάνκος» εισηγήθηκε στον ιδιόρρυθμο ιδιοκτήτη της Αθλέτικο Χέσους Χιλ την απόκτηση του Πάντιτς. Ο Χιλ στην αρχή ήταν αρνητικός καθώς ο Πάντιτς ήταν παντελώς άγνωστος στο ευρωπαϊκό, ποδοσφαιρικό, στερέωμα. Έτσι, όταν του εισηγήθηκε την απόκτηση του Μίλινκο Πάντιτς από τον Πανιώνιο που τότε αγωνιζόταν στην Β΄ Εθνική, ο Χιλ έπαθε σοκ αφού συνήθως εκείνος ήταν που έφερνε ποδοσφαιριστές στην Ατλέτικο δίχως να ρωτάει τον εκάστοτε προπονητή. Ο τότε "ισχυρός άνδρας" της ισπανικής ομάδας, δεν γνώριζε τον Πάντιτς και θεώρησε μεγάλο ρίσκο να δαπανηθούν περίπου 600.000 ευρώ σε σημερινά χρήματα για την απόκτηση του. Ο Αντιτς επιμένει, εγγυάται προσωπικά τις ικανότητες του Πάντιτς και δικαιώνεται πανηγυρικά. Ο Πάντιτς θα μείνει τρεις σεζόν στην Αθλέτικο, θα γράψει ιστορία και θα γίνει άγαλμα!

Την περίοδο 1995-96 ο Πάντιτς οδηγεί την Αθλέτικο Μαδρίτης στην κατάκτηση του ισπανικού νταμπλ. Είναι βασικός, αγωνίστηκε σε 41 ματς, πέτυχε 10 γκολ και έβγαλε αμέτρητες ασίστ. Οι «Ροχιμπλάνκος» κατακτούν το πρωτάθλημα, ενώ στον τελικό του Κυπέλλου Ισπανίας κόντρα στην Μπαρτσελόνα ο Μίλινκο Πάντιτς αναδεικνύεται ο ήρωας της Μαδρίτης. Πετυχαίνει στη παράταση του τελικού το «χρυσό» γκολ της Ατλέτικο και ρίχνει στο «καναβάτσο» την Μπαρτσελόνα.

Οι Μανδριλένοι κατακτούν το "Κόπα ντελ Ρέι", το "Κύπελλο του Βασιλιά", όπως λέγεται το ισπανικό κύπελλο. Όμως, «βασιλιάς» της Μαδρίτης είναι ένας Σέρβος, ο Μίλινκο Πάντιτς.

Μετά τον θρίαμβο στον τελικό ο Πάντιτς κάνει δηλώσεις στην ελληνική τηλεόραση: «Αυτό το γκολ το χαρίζω σε όλους τους φίλους μου στην Ελλάδα και ειδικά σ' αυτούς που μου τηλεφώνησαν πριν το παιχνίδι και μου ευχήθηκαν καλή επιτυχία. Εχω πολλούς φίλους στην Αθήνα. Τους σκέφτομαι συχνά και μιλάω μαζί τους. Η Ελλάδα είναι ένα ξεχωριστό κομμάτι στην ζωή μου», θα πει ο Πάντιτς με νόημα.

Έμεινε άλλα δυο χρόνια στην Αθλέτικο και το 1998 πήγε στη γαλλική Χάβρη ("Le Havre AC") για μια περίοδο.

Επιστροφή[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το καλοκαίρι του 1999 η τότε διοίκηση της ΠΑΕ Πανιώνιος κάνει πραγματικότητα το όνειρο πολλών «κυανέρυθρων» φιλάθλων. Φέρνει πίσω τον Μίλινκο Πάντιτς και πλέον ο Ιστορικός έχει εκείνη τη περίοδο στο δυναμικό του δυο από τα καλύτερα δεκάρια της ιστορίας του. Τον Πάντιτς και τον Σαπουντζή.

Ο "Σόλε" θα παίξει 23 ματς, θα σημειώσει 4 γκολ, όμως το επόμενο καλοκαίρι θα φύγει άδοξα από τον Πανιώνιο. «Πικρό» το τέλος για έναν μεγάλο ποδοσφαιριστή που τίμησε όσο λίγοι την «κυανέρυθροι» φανέλα.

Καριέρα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Έτη Σύλλογος Συμμετοχές (Γκολ)
1985-90 Flag of Serbia.svg Παρτιζάν Βελιγραδίου 65 (11)
1990-91 (β΄) Flag of Slovenia.svg Ολύμπια Λουμπλιάνα 14 (0)
1991-95 Flag of Greece.svg Πανιώνιος 120 (51)
1995-98 Flag of Spain.svg Αθλέτικο Μαδρίτης 106 (18)
1998-99 Flag of France.svg Χάβρη 19 (2)
1999-2000 Flag of Greece.svg Πανιώνιος 23 (4)
Έτη Εθνική Ομάδα Συμμετοχές (Γκολ)
1996 Σερβίας/Μαυροβουνίου 2 (0)

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Μιχάλη Κ. Λαδόπουλου, «ΜΙΛΙΝΚΟ ΠΑΝΤΙΣ: Ο Σέρβος σολίστας…».

Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Milinko Pantić της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες).