Λοζέρ

Τοπίο με τμήμα του ποταμού Pougnadoire και του χωριού Saint-Chély-du-Tarn.

H Λοζερ (Lozère) είναι νομός της νοτιοανατολικής Γαλλίας, κοντά στην Κεντρική Οροσειρά (Massif Central).

Ιστορία

Η Λοζέρ είναι ένας από τα αρχικούς 83 νομούς που δημιουργήθηκαν κατά τη διάρκεια της Γαλλικής Επανάστασης, στις 4 Μαρτίου 1790. Δημιουργήθηκε από τμήμα της προϋπάρχουσας επαρχίας Λανγκντόκ (Languedoc).
Είναι γνωστή για το Κτήνος της Ζεβοντάν και για το τυρί της που καταγράφηκε στη Φυσική Ιστορία του Πλίνιου: «Στη Ρώμη, όπου πολλά καλά αγαθά, από διάφορα έθνη, συγκρίνονται, από τα είδη τυριού που θεωρούνται καλύτερα είναι αυτά που έρχονται από τις επαρχίες Nemausus, και περισσότερο από τα εκεί χωριά Lesura και Gabalis. Αλλά το τέλειο έχει μόνο μικρή ζωή: Πρέπει [τα τυριά] να τρώγονται όσο είναι φρέσκα.».

Γεωγραφία

Η Λοζέρ είναι τμήμα της σημερινής περιφέρειας Λανγκντόκ - Ρουσιγιόν (Languedoc-Roussillon) και περιβάλλεται από τους νομούς Καντάλ (Cantal), Άνω Λίγηρα (Haute-Loire), Αρντές (Ardèche), Γκαρντ (Gard) και Αβεϋρόν (Aveyron). Έχει επιφάνεια 5.167 km².

Οικονομία

Πεδίο κοντά στο χωριό Les Bondons

Η οικονομία της περιοχής βασίζεται στη γεωργία και τον τουρισμό. Ο νομός έχει έναν από τους μικρότερους δείκτες ανεργίας της Γαλλίας.

Τουρισμός

Οι τουριστικές δραστηριότητες της περιοχής περιλαμβάνουν αξιοθέατα σπήλαια και μια ποικιλία αθλημάτων, όπως σκι και καγιάκ. Η Λοζέρ περιλαμβάνει ακόμη τμήμα του Εθνικού Πάρκου Cévennes και θεωρείται μια από τις καλύτερες περιοχές της Γαλλίας για ψάρεμα. Οι ποταμοί Λο, (Lot), Ταρν (Tarn) και Τρυγιέρ (Truyère) είναι ιδιαίτερα κατάλληλοι για βαρκάδα.

Δημογραφία

Η Λοζέρ είναι ο πιο αραιοκατοικημένος νομός της Γαλλίας [με πληθυσμό 73.509 κατοίκους (1999) και πυκνότητα 14 κατοίκους/km²], χάρη στο σχετικά φτωχό έδαφος της περιοχής και της αστυφιλίας, που ήταν ιδιαίτερα υψηλή στην περιοχή κατά το χρονικό διάστημα 1850-1910. Τα τελευταία χρόνια ο πληθυσμός του νομού αυξήθηκε ελαφρά, καθώς θεωρείται ότι προσφέρει καλή ποιότητα ζωής και χάρη στα βελτιωμένα δίκτυα μεταφοράς. Ωστόσο ο πληθυσμός παραμένει γηραιότερος από τον εθνικό μέσο όρο.