Ιλιά Πριγκόζιν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση

Ο Ίλια Ρομάνοβιτς Πριγκόζιν (Илья́ Рома́нович Приго́жин, Ilya Romanovich Prigozhin - 25 Ιανουαρίου 191728 Μαΐου 2003) ήταν Ρωσικής καταγωγής, πολιτογραφημένος Βέλγος φυσικοχημικός που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ το 1977 για τις συνεισφορές του στη θερμοδυναμική εκτός ισορροπίας.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πριγκοζίν γεννήθηκε στη Μόσχα μερικούς μήνες πριν την Οκτωβριανή Επανάσταση του 1917. Ο πατέρας του, Ρόμαν (Ruvim Abramovich) Πριγκοζίν, ήταν χημικός μηχανικός στο Ινστιτούτα Τεχνολογίας της Μόσχας. Η μητέρα του, Ιουλία Βικμάν (Yulia Vikhman), ήταν πιανίστρια. Επειδή η οικογένεια είχε κριτική στάση απέναντι στο νέο σοβιετικό καθεστώς, εγκατέλειψαν την Ρωσία το 1921. Αρχικά πήγαν στην Γερμανία και το 1929 εγκαταστάθηκαν στο Βέλγιο, όπου ο Πριγκοζίν έλαβε την Βελγική υπηκοότητα το 1949.

Ο Πριγκοζίν σπούδασε Χημεία στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο των Βρυξελλών, όπου έγινε καθηγητής το 1949. Το 1959 διορίστηκε διευθυντής του Συνεδρίου Solvey (Solvey Conference) στις [Βρυξέλλες]. Τον ίδιο χρόνο άρχισε να διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Τέξας στο Ώστιν των ΗΠΑ, όπου αργότερα διορίστηκε Καθηγητής της έδρας Regental και της έδρας Ashbel Smith φυσικής και χημείας. Από το 1961 έως το 1966 συνεργάστηκε με το Ινστιτούτο Enrico Fermi στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο. Στο Ώστιν το 1967 υπήρξε συνιδρυτής του κέντρου που μετέπειτα ονομάστηκε Κέντρο Πολύπλοκων Κβαντικών Συστημάτων. Την ίδια χρονιά επέστρεψε στο Βέλγιο όπου έγινε διευθυντής του Κέντρου για τη Στατιστική και τη Θερμοδυναμική (Center for Statistical Mechanics and Thermodynamics).

Διατέλεσε μέλος πλήθους επιστημονικών οργανισμών και έλαβε πλήθος βραβείων και 53 τιμητικά διπλώματα. Το 1955 απενεμήθηκε στον Πριγκοζίν το επιστημονικό βραβείο Francqui. Για τις μελέτες του στη θερμοδυναμική εκτός ισορροπίας και στην μη αναστρεψιμότητα βραβεύτηκε το 1976 με το βραβείο Rumford Medal και το 1977 με το βραβείο Νόμπελ χημείας. Το 1977 βραβεύτηκε με τον τίτλο Viscount από τον βασιλιά του Βελγίου. Μέχρι το θάνατό του ήταν πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών και το 1997 υπήρξε συνιδρυτής της Διεθνούς Επιτροπής για την Εξ Αποστάσεως εκπαίδευση (CODE). Μέχρι τον θάνατό του, διατέλεσε πρόεδρος της Διεθνούς Ακαδημίας Επιστημών και το 1997 υπήρξε ένας από τους συνιδρυτές της Διεθνούς Επιτροπής για την Εξ' Αποστάσεως Εκπαίδευση (CODE).

Η πρώτη σύζυγος του Πριγκοζίν ήταν η Βελγίδα ποιήτρια Hélène Jofé(-Prigogine) (υιός Yves 1945). Μετά το διαζύγιό τους, ο Πριγκοζίν παντρεύτηκε το 1961 την Maria Prokopowicz(-Prigogine), μια Πολωνικής καταγωγής χημικό (υιός Pascal 1970).[1]

Έρευνα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Ο Πριγκοζίν είναι γνωστός για τον προσδιορισμό των Δομών Έκλυσης και του ρόλου τους στα Θερμοδυναμικά Συστήματα μακράν της θερμοδυναμικής ισορροπίας. Για αυτές του τις ανακαλύψεις βραβεύθηκε το 1977 με το βραβείο Νόμπελ χημείας.

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Prigogine, Ilya. (2003). Curriculum Vitae of Ilya Prigogine In Is future given. World Scientific.


Εξωτερικοί σύνδεσμοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Commons logo
Τα Wikimedia Commons έχουν πολυμέσα σχετικά με το θέμα