Ελισάβετ Φαρνέζε
|
|
Έχει προταθεί αυτό το λήμμα ή τμήμα αυτού του λήμματος, να συγχωνευθεί με το Ελισάβετ της Πάρμα, υπό τον τίτλο Ελισάβετ Φαρνέζε. (Σχολιάστε) Αν πρόκειται να γίνει συγχώνευση σελίδων με μεγάλο ιστορικό, αφού συγχωνεύσετε το περιεχόμενο ζητήστε οπωσδήποτε την συγχώνευση και του ιστορικού των δύο σελίδων. |
Η Ελισάβετ Φαρνέζε (25 Οκτωβρίου 1692 - 1766) ήταν βασίλισσα της Ισπανίας, κόρη του Οντοάρντο Β΄ Φαρνέζε της δουκικής οικογένειας της Πάρμας που έχει γενάρχη τον Πάπα Παύλο Γ΄.
Μητέρα της ήταν η Δωροθέα Σοφία του Παλατινάτου, κόρη του Φιλίππου Γουλιέλμου, εκλέκτορα του Παλατινάτου. Η μητέρα της τη μεγάλωσε σε αυστηρή απομόνωση, αλλά αυτό ήταν κάτι που δεν κατάφερε να δαμάσει τον ατίθασο και φιλόδοξο χαρακτήρα της. Σε ηλικία 21 ετών προσκλήθηκε να παντρευτεί τον βασιλιά της Ισπανίας Φίλιππο Ε΄. Ο αδύναμου χαρακτήρα βασιλιάς, μετά το θάνατο της πρώτης του συζύγου, είχε γίνει έρμαιο στα χέρια της κακόβουλης Μαρίας Άννας του Τρεμούιγ (1642-1722), που ήταν η πρώτη κυρία της βασιλικής αυλής. Ο καρδινάλιος Αλμπερόνι (1664-1752) αναζητούσε μια νέα δυναμική σύζυγο για τον βασιλιά Φίλιππο, ώστε να μπορέσει να διώξει την Μαρία Άννα από τη βασιλική αυλή: η δυναμική Ελισάβετ ήταν η πιο κατάλληλη. Η Ελισάβετ την έδιωξε από την Ισπανία, ωστόσο κατέφυγε τελικά στη Ρώμη και αμέσως άσκησε ολοκληρωτική επιρροή στον πνευματικά ασθενέστατο βασιλιά.
Βασίλισσα της Ισπανίας[Επεξεργασία]
Οι κύριοι στόχοι της ήταν να παραμερίσει τα παιδιά του συζύγου της από τον πρώτο του γάμο για λογαριασμό των δικών της παιδιών και να ανακτήσει όλες τις παλιές Ισπανικές κατοχές στην Ιταλική χερσόνησο για λογαριασμό των παιδιών της. Ήταν επικεφαλής η ίδια του Ισπανικού στρατού που πήγε να αντιμετωπίσει τους Γάλλους στα Πυρηναία, αλλά η Τριπλή Συνθήκη εναντίον της Ισπανίας τής άλλαξε τα σχέδια.
Προσπάθησε με όλα τα μέσα να εμποδίσει τον Φίλιππο (1724) να παραιτηθεί υπέρ του Λουδοβίκου, του μεγαλύτερου γιου του από τον πρώτο του γάμο, αλλά δεν τα κατάφερε. Επτά μήνες αργότερα όμως, ο νεαρός βασιλιάς πέθανε και ο Φίλιππος αναγκάστηκε να επανέλθει στον θρόνο. Από εκεί και πέρα αφιέρωσε τη ζωή της, προκειμένου να εξασφαλίσει βασιλικά εδάφη για τους γιους της. Είχε τη μεγάλη χαρά να δει τον μεγαλύτερο γιο της Κάρολο (1736) (μετέπειτα βασιλιά Κάρολο Γ΄ της Ισπανίας) βασιλιά των δύο Σικελιών, και τον δεύτερο γιο της Φίλιππο δούκα της Πάρμας.
Πηγές[Επεξεργασία]
- Petrie, Charles: King Charles III of Spain New York, John Day Company, 1971
- Harcourt-Smith, Simon: Cardinal of Spain: the Life and Strange Career of Giulio Alberoni New York, Knopf, 1955
- Mémoires pour servir à l'histoire d'Espagne sous le régne de Philippe V by the Marquis de St Philippe, translated by Maudave (Paris, 1756)
- Memoirs of Elizabeth Farnese (London, 1746)
- Armstrong, E: Elizabeth Farnese, the Termagant of Spain, 1892
- The Spanish original of the Comentarios del marqués de San Felipe was published in the Biblioteca de Autores Españoles.
| Στο λήμμα αυτό έχει ενσωματωθεί κείμενο από το λήμμα Elisabeth of Parma της Αγγλόγλωσσης Βικιπαίδειας, η οποία διανέμεται υπό την GNU FDL και την CC-BY-SA 3.0. (ιστορικό/συντάκτες). |