Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδου
Η Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδου (7 Απριλίου[1] 1914 - 20 Ιουνίου 2011) ήταν Κύπρια αθλήτρια του στίβου, η οποία το 1936 έγινε η πρώτη Ελληνίδα που έλαβε μέρος σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Ήταν γνωστή ως Δομνίτσα. Για την προσφορά της στον αθλητισμό τιμήθηκε από τον ΣΕΓΑΣ, την Διεθνή Ολυμπιακή Ακαδημία και από φορείς στην Ελλάδα και στην Κύπρο.
Πίνακας περιεχομένων |
[Επεξεργασία] Βιογραφία
Γεννήθηκε στην Λεμεσό και ήταν κόρη του Κύπριου Νικολάου Λανίτη και της Σαπφούς Κολακίδη. Καταγόταν από συντηρητική οικογένεια. Από πολύ νεαρή ηλικία ασχολήθηκε με τον αθλητισμό. Σε ηλικία 14 ετών νίκησε στο αγώνισμα των 60 μ., όπως επίσης και στο μήκος και το ύψος κατά τους Παγκύπριους Αγώνες. To 1931 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα με σκοπό να συνεχίσει τις σπουδές της στα Οικονομικά, στα Νομικά και στις Πολιτικές Επιστήμες.[2] Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στις Πολιτικές Επιστήμες στην Πάντειο το 1939. Το 1941 παντρεύτηκε τον Κώστα Καβουνίδη και απέκτησε έναν γιο, τον Σπύρο.
Επί πολλά έτη ήταν πρωταθλήτρια Ελλάδας στα 60μ., 100μ., 80μ. με εμπόδια, στο μήκος και στο ύψος με φορά και άνευ φοράς, πετυχαίνοντας μάλιστα 7 πανελλήνια ρεκόρ. Έκανε αίσθηση στους φιλάθλους της εποχής το γεγονός ότι αγωνιζόταν με κοντό παντελονάκι.
Ο ΣΕΓΑΣ δεν είχε επισημοποιήσει την συμμετοχή για αθλήτρια στο Βερολίνο το 1936 και είχε γράψει ότι "ίσως" έστελνε κάποια, παρότι η Δομνίτσα είχε διεθνείς επιτυχίες. Τελικά, η Λανίτου εκπροσώπησε τα ελληνικά χρώματα στους Ολυμπιακούς Αγώνες της χρονιάς αυτής και έγινε η πρώτη Ελληνίδα αθλήτρια που πήρε μέρος σε Ολυμπιάδα. Αγωνίστηκε στα 80 μ. με εμπόδια και κατάφερε να φθάσει ως τον ημιτελικό (προκρίθηκε στον ημιτελικό με χρόνο 12.6 και ήταν 6η στον ημιτελικό). Στο Βερολίνο αγωνίστηκε επίσης στα 100 μ.
Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, όπου είχε υπηρετήσει ως εθελόντρια νοσοκόμα, η Λανίτου έλαβε μέρος ξανά στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1948, καταλαμβάνοντας την 5η θέση στον πρώτο γύρο. Και σε αυτούς τους αγώνες ήταν η μοναδική Ελληνίδα αθλήτρια που είχε λάβει μέρος.
Το 1950 η καριέρα της τερματίστηκε και αγωνίστηκε για τελευταία φορά στα 200 μ.
Τα επόμενα χρόνια η Λανίτου ασχολήθηκε με την δημοσιογραφία. Ήταν μέλος του Συνδέσμου για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και του Συλλόγου Ελληνίδων Επιστημόνων, υπηρέτησε ως αντιπρόεδρος της Ένωσης Κυπρίων Ελλάδας και μέλος της Εταιρείας Αυτοδιάθεσης Κύπρου. Επίσης, κατήλθε στον πολιτικό στίβο, θέτοντας υποψηφιότητα με το Κόμμα των Φιλελευθέρων για μία έδρα στην Α΄ Αθηνών το 1958. Απεβίωσε πλήρης ημερών, σε ηλικία 97 ετών, το 2011[3].
[Επεξεργασία] Παραπομπές
- ↑ Sports Reference, ανάκτηση 21-6-2011.
- ↑ Contra.gr, Απεβίωσε η Δομνίτσα Λανίτου Καβουνίδου, 20-6-2011.
- ↑ Sentra Goal, «Έφυγε» η Δομνίτσα Λανίτου Καβουνίδου, 20-6-2011.
[Επεξεργασία] Εξωτερικοί σύνδεσμοι
- Δομνίτσα Λανίτου, kathimerini.gr, Επτά Ημέρες, 18-7-2004, ανάκτηση 21-6-2011.
- Το Βήμα, Έφυγε η πρωτοπόρος του ελληνικού αθλητισμού Δομνίτσα Λανίτου - Καβουνίδη, 20-6-2011.
- Δομνίτσα Λανίτου, Φωτογραφία του 1936 (Σύνδεσμος Βετεράνων Αθλητών Στίβου Λεμεσού)
[Επεξεργασία] Βιβλιογραφία
- Νικόλαος Α. Ζάικος, Δομνίτσα Λανίτου-Καβουνίδου, εκδ. Ηρόδοτος, σελ. 292, Ιανουάριος 2004.
