Δαμάσκιος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Δαμάσκιος
Παρατσούκλι O τελευταίος των Νεοπλατωνιστών
Γέννηση 458 μ.Χ.
Δαμασκός, Συρίας
Θάνατος 538 μ.Χ.
Περιοχή Ελληνική φιλοσοφία
Σχολή Νεοπλατωνισμός
Επιδράσεις Σωκράτης, Πλάτων, Αριστοτέλης, Πλωτίνος, Πρόκλος, Χαλδαϊκοί Χρησμοί, Ισιδωρος, Ερμείας, Μαρίνος, Ορφισμός.
Επηρέασε Σιμπλίκιο

Ο Δαμάσκιος (458-538) ήταν ένας σημαντικός Νεοπλατωνικός φιλόσοφος, που ασχολήθηκε με τα βασικά ζητήματα της οντολογικής ιεραρχίας, της σχέσης του όντος με το εν και της θέσης της ψυχής μέσα στην οντολογική αλυσίδα. Ήταν ο τελευταίος σχολάρχης της Νεοπλατωνικής Σχολής των Αθηνών.

Βιογραφία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Γεννήθηκε στη Δαμασκό της Συρίας, από όπου έλαβε και το όνομά του. Το συριακό του όνομα είναι άγνωστο. Φοίτησε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου ρητορική με τον Θέωνα και φιλοσοφία με τον Ερμία, τον Αμμώνιο και τον Ηλιόδωρο. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αθήνα όπου ήταν μαθητής του Μαρίνου, του Ζηνόδωτου και του Ισίδωρου, τον οποίο και διαδέχθηκε στην διεύθυνση της Νεοπλατωνικής Σχολής των Αθηνών το 515 περίπου. Έκλεισε τη Σχολή γιατί εκδιώχθηκε από τον Ιουστινιανό τον Μέγα το 529. Μαζί με τους μαθητές του Σιμπλίκιο, Ευλάμπιο τον Φρύγα, Πρισκιανό τον Λυδό, Ερμεία και Διογένη από τη Φοινίκη, και Ισίδωρο τον Γαζαίο, μετανάστευσαν στην αυλή του Πέρση βασιλιά Χοσρόη. Στη συνέχεια λέγεται ότι μετέβη μαζί με τους έξι προαναφερθέντες μαθητές του στην Αιγυπτιακή όαση Σίβα, όπου λειτουργούσε το ιερό του Άμμωνα Δία, συνεχίζοντας τη φιλοσοφική τους δράση.[1]

Έργο[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Το κυρίως σύγγραμμά του ονομάζεται Απορίαι καὶ λύσεις περὶ τῶν πρώτων ἀρχῶν[2] και επικεντρώνεται σε οντολογικά μεταφυσικά ερωτήματα.

Τα άλλα έργα του Δαμάσκιου είναι κυρίως σχόλια σε έργα του Αριστοτέλη και του Πλάτωνα. Τα σωζώμενα σχόλια είναι τα εξής:

  • Σχόλιο στον Παρμενίδη του Πλάτωνα
  • Σχόλιο στον Φαίδωνα του Πλάτωνα
  • Σχόλιο στον Φίληβο του Πλάτωνα

Ανάμεσα στα χαμένα του έργα είναι:

  • Σχόλια στον Τιμαιο, τον Αλκιβιάδη Ι και άλλους πλατωνικούς διαλόγους.
  • Σχόλια σε αριστοτελικά έργα.
  • Η Ζωή του Ισίδωρου.[3]
  • Λόγοι Παράδοξοι.

Ένα επίγραμμά του σώθηκε στην Παλατινή Ανθολογία (VI 553)[4] και την Ανθολογία του Πλανούδη[5]. Από τον Πάτον, θεωρείται ότι το επίγραμμά του ανήκε στη συλλογή Κύκλος των νέων επιγραμμάτων του Αγαθία[6].

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Damascius". Encyclopædia Britannica 7 (11th ed.). Cambridge University Press. pp. 783–784.
  2. Sara Ahbel-Rappe, Damascius' Problems and Solutions Regarding First Principles, (New York, 2010) (OUP USA American Academy of Religion - Texts & Translation).
  3. Athanassiadi, Polymnia (1999). Damascius. The Philosophical History.. Athens: Apamea Cultural Association. σελ. 403. ISBN 9608532523. 
  4. Anthologia graeca ad fidem codicis olim palatini, nunc parisini ex apographo Gothano, Friedriclibraria Dyckiana, 1817h Jacobs
  5. Hieronymi de Bosch Observationum et Notarum in Anthologiam Graecam volumen alterum quod indices continet, opus Boschii morte interruptum David Jacobus van Lennep absoluit, Ultrajecti e typographia J. Altheer, 1822, σελ 1015
  6. The Greek Anthology, W.R. Paton, Vol. II, σελ. 528, Published by W. Heinemann (London), G.P. Putnam's sons (New York) 1915 (έκδοση 1925)