Γουίλιαμ Γκλάντστοουν

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Ο Ουίλαμ Γκλάντστοουν από τον Ρούπερτ Πόττερ

Ο Γουίλιαμ Γκλάντστοουν, (William Ewart Gladstone, 29 Δεκεμβρίου 180919 Μαΐου 1898, στην παλαιά ελληνική βιβλιογραφία ως Ουίλιαμ Γλάδστων) ήταν διαπρεπής Άγγλος πολιτικός φιλελευθέρων αρχών που διετέλεσε πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου. Διακρίθηκε για τη ρητορική του δεινότητα και το φιλελληνισμό του. Ήταν επίσης εταίρος της Βασιλικής Εταιρείας και μέλος της Βασιλικής Στατιστικής Εταιρείας.

Το 1834 έγινε δεύτερος λόρδος θησαυροφύλακας και το 1835 υφυπουργός Αποικιών, οπότε τάχθηκε επανειλημμένα υπέρ της κατάργησης της δουλείας στις αποικίες. Το 1862, ως Υπουργός Οικονομικών στην Κυβέρνηση Πάλμερστον, ψήφισε υπέρ της ενώσεως των Ιονίων Νήσων με την Ελλάδα. Το 1867 διαδέχθηκε τον Λόρδο Ρώσσελ στην αρχηγία του κόμματος των Φιλελευθέρων και το 1868 σχημάτισε την πρώτη υπό την προεδρία του κυβέρνηση, οπότε και κατάφερε να ψηφιστεί νόμος για τον χωρισμό της εκκλησίας από το κράτος.

Παραιτήθηκε το 1873 κατόπιν απορρίψεως ενός νομοσχεδίου του και δεν έπαψε να παρακολουθεί τα πολιτικά γεγονότα, επιτιθέμενος με δριμύτητα κατά της φιλοτουρκικής πολιτικής του Μπέντζαμιν Ντισραέλι. Κατά τη διάρκεια των εκλογών του 1880, με πλειοψηφία κέρδισε τις εκλογές και έγινε για δεύτερη φορά πρωθυπουργός. Έτσι πέτυχε να σταλεί στο Βερολίνο για τη συνδιάσκεψη, η οποία τελικά θα έδινε τη Θεσσαλία στην Ελλάδα, το 1881.

Το 1886 σχημάτισε την τρίτη του κυβέρνηση με πρόγραμμα τη χορήγηση πλήρους αυτονομίας στην Ιρλανδία. Επειδή η Βουλή καταψήφισε το σχετικό νομοσχέδιο, έγιναν εκλογές το 1892, οι οποίες τον έφεραν για τέταρτη φορά στη θέση του πρωθυπουργού. Το νομοσχέδιο του ψηφίστηκε από την Βουλή, αλλά απορρίφθηκε από την Βουλή των Λόρδων. Τελικά, ο Γκλάντστοουν παραιτήθηκε οριστικά από την πολιτική το 1893, οπότε και ασχολήθηκε με τη μετάφραση των Ωδών του Ορατίου και άλλων συγγραφέων.

Γλάδστων και Ελλάδα[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Στην νεότερη ελληνική ιστορία ο Γουίλιαμ Γλάδστων συνέδεσε το όνομά του τόσο με την ένωση των Ιονίων νήσων με την Ελλάδα όσο και με το Κυπριακό ζήτημα. Ειδικότερα επί του τελευταίου ένα χρόνο πριν πεθάνει (1897) έκανε την ακόλουθη εξομολόγηση:

"Αναλογίζομαι - έγραφε - τι ικανοποίηση θα αισθανόμουν αν είχα την τύχη πριν από το τέρμα της μικρής μου ζωής να δω τον πληθυσμό αυτής της Ελληνικής Νήσου (της Κύπρου) να ενσωματωθεί ύστερα από φιλικό διακανονισμό με τους αδελφούς του, του Βασιλείου της Ελλάδος".[1]

Σημαντική είναι η απόφασή του να συνεχίσουν τα Ελληνικά σχολεία της Κύπρου να διδάσκουν στην Ελληνική γλώσσα, σε αντίθεση με εισήγηση που του έκαναν όταν υπουργός αποικιών, λέγοντας ότι δεν αξίζει να κάνουμε στους Έλληνες ό,τι κάναμε σε άλλους λαούς, δηλαδή να τους επιβάλουμε τη γλώσσα μας.

Σε ένδειξη ευγνωμοσύνης προς τον μεγάλο φιλέλληνα, στήθηκε, από πανελλήνιο έρανο, ο ανδριάντας του στην είσοδο του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

Πλήρης Κατάλογος Πολιτικών Θέσεων[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  • Βουλευτής 1832-1845, 1847-1895
  • Υφυπουργός Πολέμου και Αποικιών 1835
  • Υφυπουργός Εμπορείου 1841-1843
  • Υπουργός Εμπορείου 1843-1845
  • Υπουργός Πολέμου και Αποικιών 1845-1846
  • Μέγας Θησαυροφύλακας 1852-1855
  • Κυβερνήτης των Ιονίων Νήσων 1859
  • Μέγας Θησαυροφύλακας 1859-1866
  • Ηγέτης της Συμπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1865-1866
  • Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1868-1874
  • Μέγας Θησαυροφύλακας 1873-1874
  • Μέγας Θησαυροφύλακας 1880-1882
  • Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1880-1885
  • Ηγέτης της Συμπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1880-1885
  • Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1886
  • Ηγέτης της Συμπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1886
  • Μέγας Σφραγιδοφύλακας 1886
  • Πρωθυπουργός του Ηνωμένου Βασιλείου 1892-1894
  • Ηγέτης της Συμπολίτευσης στη Βουλή των Κοινοτήτων 1892-1894
  • Μέγας Σφραγιδοφύλακας 1892-1894

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Ι. Κουτσοχέρας "Το ιστορικό της Κύπρου" - Αθήναι 1965 σελ.5

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Επίτομο Εγκυκλοπαιδικό Λεξικό Ηλίου