Γάββρος

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση σε: πλοήγηση, αναζήτηση
Γάββρος

Ο Γάββρος (αγγλ. gabbro) είναι βασικό[1] πυριγενές πέτρωμα. Προέρχεται από την κρυστάλλωση βασαλτικού τύπου μάγματος σε υπόγειο περιβάλλον. Ως πλουτώνιο πέτρωμα είναι ολοκρυσταλλικός, δηλαδή εμφανίζει ευδιάκριτους κρυστάλλους των ορυκτολογικών συστατικών του. Εξωτερικά είναι συμπαγής με λευκούς και μαύρους γυαλιστερούς κόκκους, συνήθως ολιβίνη και πλαγιόκλαστα. Το αντίστοιχο ηφαιστειακό πέτρωμα του γάββρου ονομάζεται βασάλτης.

Ορυκτολογικά είναι από τα πετρώματα που δεν περιέχουν ελεύθερο χαλαζία. Αντίθετα, περιέχουν ολιβίνη (ολιβινικός γάββρος), πλαγιόκλαστα, πυροξένους και κεροστίλβη (κεροστιλβικοί γάββροι). Ορισμένες παραλλαγές περιέχουν και βιοτίτη. Ο γάββρος που περιέχει βασικά πλαγιόκλαστα και πυροξένους ονομάζεται νορίτης. Η πυκνότητά του κυμαίνεται από 3,1 έως 3,8 gr/cm3 και η σκληρότητά του από 6 έως 7.

Ο γάββρος είναι αρκετά ποικιλόμορφο πέτρωμα και συγγενεύει με τον διορίτη, το νορίτη και το δολερίτη. Μοιάζει εξωτερικά με το γρανίτη, από τον οποίο, ωστόσο, διακρίνεται εύκολα λόγω του χρώματός του: Ο γάββρος είναι πρασινομέλας, τεφροπράσινος ή βαθέως ελαιοπράσινος. Χρησιμοποιείται σε διακοσμητικές κατασκευές (κτηρίων, αιθουσών κτλ), εφόσον δεν έχει εξαλλοιωθεί. Ο εξαλλοιωμένος γάββρος συνήθως περιέχει χλωρίτη.

Απαντά σε πολλά σημεία του πλανήτη, όπως στη Νορβηγία, τα Όρη Χαρτς της Κεντρικής Ευρώπης και την Κορσική, τη Γαλλία, το Πιεμόντε της Ιταλίας, τα Πυρηναία όρη, τον Μέλανα Δρυμό και Τυρόλο.

Στην Ελλάδα βρίσκεται κυρίως στη Θεσσαλία (περιοχή Καλαμπάκας), στη Χαλκιδική και στην Ξάνθη.

Σημειώσεις[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. Βασικό χαρακτηρίζεται ένα πυριγενές πέτρωμα όταν είναι σχετικά πτωχό σε διοξείδιο του πυριτίου SiO2

Πηγές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]