Ένωση συνόλων
Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ένωση δύο μη κενών συνόλων Α και Β ενός συνόλου αναφοράς Ω (συμβολισμός
) ονομάζουμε το σύνολο που αποτελείται από τα κοινά και μη κοινά στοιχεία των δύο συνόλων.
Μαθηματικά η ένωση δύο συνόλων
ορίζεται ως εξής:
ή 
Για παράδειγμα: Αν Α={1,2,3,α,β,γ} και Β={1,3,4,5,6,α,γ} είναι Α
Β={1,2,3,4,5,6,α,β,γ}
Ιδιότητες της πράξης της ένωσης συνόλων [Επεξεργασία]
Η ένωση συνόλων είναι μια πράξη μεταξύ συνόλων, για την οποία ισχύουν οι ιδιότητες:
(όπου Α, Β, Γ ⊆ Ω και Ø είναι το κενό σύνολο)
(ανακλαστική ιδιότητα)
(αντιμεταθετική ιδιότητα)
(προσεταιριστική ιδιότητα)
και 



και 
Ακόμη για τις πράξεις της ένωσης και της τομής συνόλων ισχύουν και οι γενικές ιδιότητες:
(επιμεριστική ιδιότητα της ένωσης ως προς την τομή)
(επιμεριστική ιδιότητα της τομής ως προς την ένωση)
(ιδιότητα της απορρόφησης)
Πηγές [Επεξεργασία]
- Μ. Λουκάκης, Μαθηματικά Οικονομικών Επιστημών
- Σημειώσεις στη Συνολοθεωρία, Γ. Μοσχοβάκης
(ανακλαστική ιδιότητα)
(αντιμεταθετική ιδιότητα)
(προσεταιριστική ιδιότητα)
και 



και 
(επιμεριστική ιδιότητα της ένωσης ως προς την τομή)
(επιμεριστική ιδιότητα της τομής ως προς την ένωση)
(ιδιότητα της απορρόφησης)