Άντολφ Λως

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια

Είσοδος του σπιτιού του Τριστάν Τζαρά στο Παρίσι

Ο Άντολφ Λως (Adolf Loos, 1870-1933) ήταν Αυστριακός αρχιτέκτων και πρωτοπόρος του σύγχρονου κινήματος.

[Επεξεργασία] Βιογραφία

Γεννήθηκε στο Μπρνο της Μοραβίας ως γιος λιθοξόου και σπούδασε αρχιτεκτονική στη Δρέσδη. Το 1903 ταξίδεψε στο Σικάγο επισκεφθηκε τη διεθνή έκθεση. Εντυπωσιάστηκε από τα πρωτοποριακά επιτεύγματα στις ΗΠΑ και παρέμεινε τρία χρόνια, κάνοντας διάφορα επαγγέλματα καθώς δεν βρίκε εργασία ως αρχιτέκτονας. Μετά την επιστροφή του στη Βιέννη ξεκίνησε τη σταδιοδρομία του σχεδιάζοντας εσωτερικούς χώρους και αρθρογραφώντας σε εφημερίδες γύρω από την αισθητική και την αρχιτεκτονική. Υιοθέτησε μια απλή και κλασσική μορφή της αρχιτεκτονικής πολεμώντας με πάθος τις διακοσμητικές υπερβολές της εποχής του. Στενή φιλια είχε με πρωτοπόρους καλλιτέχνες, ιδιαιτερα στο Παρίσι που έζησε για λίγο διάστημα, όπως με την Josephine Baker και τον Τριστάν Τζαρά ενώ αντίπαλος του ήταν ο συνάδελφος του Ότο Βάγκνερ που εκπροσώπευε το κίνημα Αρ Νουβό. Μεταξύ τους δημοσιεύανε σατιρικά άρθρα σε εφημερίδες.

[Επεξεργασία] Έργο

Το κτίριο του οίκου ανδρικής μόδας Goldman & Salatsch (1909-1911) στην Μικαέλερπλάτς της Βιέννης ηταν το πρωτο του κτίριο. Η λιτή, κλασική μορφή προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων για την έλλειψη διακόσμησης.

Το 1908 έγραψε το άρθρο Διακόσμηση και Εγκλημα ("Ornament und Verbrechen"), το οποίο έκανε μεγάλη αίσθηση και θεωρείται το μανιφέστο της αφαιρετικής σύγχρονης αρχιτεκτονικής. Στο έργο του συνδύασε στοιχεία της παραδοσιακής δομισης και της κλασσικής αρχιτεκτονικής: οι προσόψεις των κτιρίων είναι συχνά συμμετρικές, με μια αυστηρή κλασική μνημειακότητα, ενώ οι εσωτερικοί χώροι διακρίνονται για την άνετη απλότητά τους με πολιτελή ηλικά όπως μάρμαρο, τροπικά ξύλα και γυαλί, θεωρώντας ότι η ιδιαίτερη υφή των φυσικών υλικών αποτελεί από μόνη της ένα μοναδικό διακοσμητικό στοιχείο.

Ο Λως ανέπτυξε το ένα σύστημα σχεδιασμού με το όνομα Raumplan, δηλαδή (σχέδιο χώρων). Πρόκειται για μια πολύπλοκη μέθοδο σύμφωνα με την οποία ένα κτίριο δεν αποτελείται από τυποποιημένους ορόφους, αλλά από πολυεπίπεδους χώρους με διαφορετικά ύψη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η κατοικία Μύλλερ (Villa Müller η Μüllerova Vila) στην Πράγα. Το σαλόνι ειναι ιδιαιτερα ψιλοτάβανο, η τραπεζαρία βρίσκεται σε ενα εσοτερικό μπαλκόνι, ενώ διάφορες σκάλες δεξιά και αριστερά οδηγούν στους υπόλοιπους χώρους. Το αποτέλεσμα είναι ένας πολύπλοκος ιδιαιτερα τρισδιάστατος χώρως.