YARSAV

Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Μετάβαση στην πλοήγηση Πήδηση στην αναζήτηση
YARSAV
Είδημη κερδοσκοπικός οργανισμός και επαγγελματικός σύλλογος
ΠρόεδροιΜουράτ Αρσλάν
Ίδρυση2006

Το YARSAV (ακρωνύμιο του Yargıçlar ve Savcılar Birliği, αποδιδόμενο στα ελληνικά ως Συνδικάτο Δικαστών και Εισαγγελέων) είναι τουρκικό επαγγελματικό συνδικάτο ιδρυμένο το 2006. Πρώτο και μοναδικό συνδικάτο δικαστών στην Τουρκία, η συγκεκριμένη οργάνωση έφτασε να αριθμεί ως μέλη της έως αρκετές χιλιάδες Τούρκων δικαστών και εισαγγελέων οι οποίοι επιθυμούσαν να εκφράσουν την ανεξαρτησία τους απέναντι στην εκτελεστική εξουσία.

Στις 23 Ιουλίου 2016, έπειτα από την δημοσιοποίηση του διατάγματος εφαρμογής καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης κατά την επαύριο της απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία, η οργάνωση διαλύθηκε από την κυβέρνηση του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν[1], ενώ ο πρόεδρός της, Μουράτ Αρσλάν, συνελήφθη υπό τη διαδικασία του αυτοφώρου. Παράλληλα, αρκετές χιλιάδες Τούρκων ανεξάρτητων δικαστών αντικαταστάθηκαν από δικαστικούς θετικά διακείμενους προς την εξουσία, ενώ μέρος εξ'αυτών συνελήφθησαν.

Ιστορία[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η Τούρκισσα δικαστής Εμινέ Ουλκέρ Ταρχάν, πρόεδρος του YARSAV μεταξύ του 2009 και του 2011.

Το συνδικάτο ιδρύθηκε στις 26 Ιουνίου 2006 στην Άγκυρα από 501 δικαστικούς (δικαστές ή εισαγγελείς), με πρόεδρο τον Εμέρ Φαρούκ Εμιναγάογλου. Επρόκειτο για την πρώτη επαγγελματική συνδικαλιστική οργάνωση η οποία δημιουργήθηκε εντός του τουρκικού δικαστικού συστήματος.

Το συνδικάτο αποτέλεσε αντικείμενο συνεχών πιέσεων εκ μέρους της εκτελεστικής εξουσίας με απώτερο σκοπό τον χαρακτηρισμό τους ως παράνομο. Αριθμός προσφυγών κατατέθηκαν ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας με απώτερο σκοπό την διάλυσή του. Η οργάνωση, η οποία αριθμούσε αρκετούς εκπροσώπους στο Ανώτατο Συμβούλιο Δικαστών και Εισαγγελέων (HSYK), είδε τα μέλη της να καθαιρούνται από το συγκεκριμένο όργανο έπειτα από σχετική μεταρρύθμιση υπό τον Ερντογάν[2]. Στη συνέχεια, το HSYK προέβη στη λήψη μέτρων μειωτικού και απαξιωτικού χαρακτήρα σε βάρος δικαστικών μελών του YARSAV, όπως αποσύρσεις από ερευνητικές υποθέσεις, δυσμενείς μεταθέσεις (οι οποίες, ορισμένες φορές, λάμβαναν χώρα κατά τη διάρκεια δικών), καθώς και αντικαταστάσεις με δικαστικούς μέλη του προεδρεύοντος κόμματος (AKP)[3].

Το YARSAV συμμετείχε στις διαδηλώσεις του καλοκαιριού του 2013 (γνωστές ως «κίνημα του πάρκου Γκεζί »). Η Εμινέ Ουλκέρ Ταρχάν, πρώην πρόεδρος του συνδικάτου, απέτρεψε την διάβαση τεθωρακισμένου οχήματος οπλισμένου με κανόνι νερού καθήμενη μπροστά του[4].

Στις 23 Ιουλίου 2016, έπειτα από το διάταγμα εφαρμογής καταστάσεως εκτάκτου ανάγκης κατά την επαύριο της απόπειρας πραξικοπήματος στην Τουρκία, η οργάνωση διαλύθηκε από την εκτελεστική εξουσία[1]. Παράλληλα, συνολικά, περίπου 10.000 δημόσιοι υπάλληλοι, μεταξύ των οποίων 2.745 δικαστικοί, απολύθηκαν και συνελήφθησαν υπό την διαδικασία του αυτοφώρου, ενώ ορισμένοι εξ'αυτών φυλακίστηκαν[2]. Τον Απρίλιο του 2017, συνολικά, 2.000 δικαστές και εισαγγελείς εκτιμάτο πως εξακολουθούσαν να βρίσκονται φυλακισμένοι στην Τουρκία, ενώ, συνολικά, 5.000 φέρεται να είχαν ταυτοποιηθεί από την κυβέρνηση ως μέλη αντικαθεστωτικής οργάνωσης.

Στις 27 Οκτωβρίου 2016, ο δικαστής Μουράτ Αρσλάν, πρώην πρόεδρος του συνδικάτου, συνελήφθη υπό την διαδικασία του αυτοφώρου και βρέθηκε κατηγορούμενος για «συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση»[5]. Το όνομά του βρέθηκε μεταξύ εκείνων τα οποία επιλέχθηκαν τον Αύγουστο του 2017 για την απονομή του Βραβείου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Βάτσλαβ Χάβελ, το οποίο απονέμεται από το Συμβούλιο της Ευρώπης[6]. Στις 9 Οκτωβρίου 2017, ο Αρσλάν έλαβε το Βραβείο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων[7].

Στόχοι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Πέραν της υπεράσπισης των επαγγελματικών συμφερόντων, καθώς και των εργασιακών συνθηκών των Τούρκων δικαστών και εισαγγελέων, το YARSAV ανέφερε πως αγωνίζεται:

  • Υπέρ της ανεξαρτησίας της δικαιοσύνης και των δικαστικών, καταγγέλλοντας κάθε μορφής πίεση εκ μέρους της εκτελεστικής εξουσίας, καθώς και οποιαδήποτε μορφής παρεμπόδιση της διενέργειας ερευνών,
  • Υπέρ της ενισχύσεως ενός κοσμικού και κοινωνικού κράτους δικαίου, καθώς και της σταθερότητας των θεσμών.

Ως συνέπεια, επεδείκνυε ιδιαιτέρως επικριτική στάση απέναντι στην εκτελεστική εξουσία, καταγγέλλοντας την πολιτική καταστολής η οποία ακολουθείτο από τον πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν[8].

Αντιδράσεις και υποστηρικτές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Η οργάνωση έλαβε την υποστήριξη αριθμού διεθνών οργανώσεων κατά τον αγώνα της υπέρ της ανεξαρτησίας της τουρκικής δικαιοσύνης. Η Συνδικαλιστική Ένωση Δικαστικών και το Συνδικάτο του Δικαστικού Σώματος, τα δύο σημαντικότερα γαλλικά συνδικάτα δικαστικών, παρείχαν την υποστήριξή τους στο YARSAV και φιλοξένησαν ορισμένα εκ των μελών του σε συνελεύσεις τους[9]. Η Ευρωπαϊκή Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Δικηγορικών Συλλόγων, καθώς και η Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Δημοσιογράφων πραγματοποίησαν κοινή δήλωση υποστήριξης[10].

Εντός σχετικού άρθρου της εφημερίδας Le Monde, ο Ρομπέρ Μπαντεντέρ, καθώς και αριθμός Γάλλων δικαστικών, τάχθηκαν υπέρ του αγώνα του YARSAV, χαρακτηρίζοντας την δράση του ως «ύστατο σήμα κινδύνου των Τούρκων ελεύθερων δικαστών»[11].

Η τάξη του 2017 της γαλλικής Εθνικής Δικαστικής Σχολής έφερε την ονομασία της οργάνωσης.

Πρόεδροι[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Δείτε επίσης[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

Παραπομπές[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]

  1. 1,0 1,1 (Τουρκικά) «YARSAV kapatıldı | Gündem Haberleri». www.haberturk.com. 23 Ιουλίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2017. 
  2. 2,0 2,1 (Γαλλικά) Jégo, Marie (21 Ιουλίου 2016). «Magistrats, universitaires, policiers, journalistes : purge sans fin en Turquie». Le Monde.fr. ISSN 1950-6244. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2017. 
  3. (Γαλλικά) Union syndicale des magistrats (Δεκέμβριος 2016). «Turquie : les réactions de l'USM et de l'UIM». Le Nouveau pouvoir judiciaire. https://www.union-syndicale-magistrats.org/web2/themes/fr/userfiles/fichier/publication/npj/npj417/41_NPJ417.pdf. Ανακτήθηκε στις 2021-04-27. 
  4. (Τουρκικά) «CHP'nin başına Emine Ülker Tarhan geçsin!». rotahaber. 19 Ιουνίου 2013. Ανακτήθηκε στις 3 Ιουλίου 2015. 
  5. (Τουρκικά) «YARSAV President Murat Arslan Arrested». Bianet - Bagimsiz Iletisim Agi. 27 Οκτωβρίου 2016. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2017. 
  6. (Αγγλικά) «YARSAV's jailed Arslan on shortlist for Václav Havel Human Rights Prize». www.turkishminute.com. 29 Αυγούστου 2017. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2017. 
  7. (Γαλλικά) «Le prix "Vaclav Havel" au Turc Murat Arslan». Bluewin. 9 Οκτωβρίου 2017. Αρχειοθετήθηκε από το πρωτότυπο στις 9 Οκτωβρίου 2017. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017. 
  8. (Αγγλικά) Shaheen, Kareem (7 Ιουλίου 2017). «March for Turkey's jailed judges highlights purge on dissidents». The Guardian. ISSN 0261-3077. https://www.theguardian.com/world/2017/jul/07/march-for-turkeys-jailed-judges-highlights-purge-on-dissidents. Ανακτήθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου 2017. 
  9. (Γαλλικά) «L'association des magistrats turcs Yarsav au congrès du syndicat de la magistrature». L'Humanité. 9 Δεκεμβρίου 2015. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2017. 
  10. (Γαλλικά) CCBE· FEJ· AEM (5 Απριλίου 2017). «Déclaration commune des avocats, des juges et des journalistes sur la répression continue de l'état de droit en Turquie» (PDF). www.union-syndicale-magistrats.org. Ανακτήθηκε στις 27 Απριλίου 2021. 
  11. (Γαλλικά) «« Il faut sauver la démocratie en Turquie », estiment Robert Badinter et plusieurs magistrats». Le Monde.fr. 9 Αυγούστου 2016. ISSN 1950-6244. Ανακτήθηκε στις 1 Οκτωβρίου 2017.